Tahmini Okuma Süresi:
18 sa. 15 dk.
Sayfa Sayısı:
644
Basım Tarihi:
Nisan 2016
İlk Yayın Tarihi:
1885
Yayınevi:
Kırmızı Yayınevi
Orijinal Adı:
Germinal
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9786055411657
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
44 diğer baskı · Tümünü Göster
Germinal
10,2bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2 Şubat 2019 · 556 s.
Germinal
803 okunmaCan Yayınları · Ekim 2017 · 616 s.
Germinal
755 okunmaDorlion Yayınevi · Ocak 2018 · 549 s.
Germinal
548 okunmaCan Yayınları · Nisan 2024 · 616 s.
Germinal
235 okunmaMorpa Kültür Yayınları · 1992 · 390 s.
Germinal (2 Cilt)
231 okunmaİlya Yayınları · Nisan 2012 · 652 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·644 syf.·
2026 22. kitabı
Meyhane'den sonra okuduğum ikinci Zola romanı. Önceden eleştiri tarzında Suçluyorum adlı eserini de okumuştum. Natüralist, sosyalist, komünist diye nitelendirilen Zola'nın kaleminin gerçekten kuvvetli olduğunu söylemeliyim. Bunu, okuduğum üç eserinde de gördüm. Natüralizm'in "yola tutulan ayna" olduğunu düşünürsek Zola'nın romanlarındaki betimlemelerinin gücü buradan geliyor diyebiliriz. Örneğin Zola, bu romanı yazmadan önce Anzin madenlerine giderek günlerce gözlem yapmış, işçilerin yemeklerinden havasızlığına kadar her şeyi not etmiş. Germinal'de madende çalışanların, Catherine'nin kadın oluşundan dolayı yaşadığı zorlukların, kimi ölen kimi sakat kalan yedi çocuk sahibi anne Maheude'un çilelerini, karısının yeğeniyle yattığını öğrenen Bay Hannebau'nun yaşadığı acıyı okurken iliklerime kadar ben de onlarla aynı acıyı, sefaleti, çaresizliği, hayal kırıklığını hissettim. O satırları okudukça acının, sefaletin, yokluğun, zor hayatların renginin olmadığı ve tüm bunların evrensel olduğunu düşündüm ("Gözyaşlarının rengi yoktur."). 'Tarih boyu zorluk çekmiş millet' savındansa 'tarih boyunca zorluk çeken insanlık' savını tercih ederim; acıyı bireyselleştirmek yerine evrensel anlamda hissetmenin bizi daha da insan yapacağına inanıyorum; hangi millet uğramış olursa olsun ayrım yapmadan her türlü zorbalığa, zalimliğe, savaşa karşı çıkmalıyız.
Zola bu eserinde madde ve mana dengesizliği, şehvet düşkünlüğü, liderliğin yanlış anlaşılması, halkın bilinçsizliği, sermaye ve bu sermayeyi elinde bulunduranların vurdumduymazlığı, din ve siyaset, gerçeği sorgulama, sosyal hayat gibi kavram ve yaklaşımları eleştiriyor. Eseri gözümde kılan yönlerden birinin de bu olduğunu düşünüyorum. Suç sadece halkta veya sermayede değil, her kesimde. Ama suçun büyüğü kanımca halkta çünkü ya bedel
Grev ve Açlık
Emile Zola, natüralist yazarlardan, hatta bu akımın öncülerinden demek doğru olur. Yahudi asıllı Dreyfus isimli yüzbaşıyı savunduğundan dolayı ülkesi Fransa yı terk edip, İngiltere de yaşamak zorunda kalmıştır. Daha sonra yaşamının ilerleyen senelerinde bu davadaki tutumun doğru bulunması ve davanın tersine dönmesi nedeniyle ülkesine tekrar dönebilmiştir. Bu davanın neticesinden sonra ülkesinde ulusal kahraman haline gelmiştir.
Zola da yoksul bir ailenin çocuğu idi. Babasını erken bir yaşta kaybetti. Zola nın ilk üstadı 
Alexandre Dumas, sonra 
Victor Hugo, en son olarak da 
Alfred de Musset olmuştur. Okul hayatı onun başarısızlıkla neticelenmiştir. Tamamlayamadığı öğrenimden dolayı iş aramaya başlamış ve en sonunda yazar olmaya bu şekilde karar vermiştir.
İncelemesini yaptığım 
Germinal i 2.İmparatorluk döneminde yazmıştır. Bu dönemde en önemli 3 eserini de yazmıştır. Dönem Devlet Darbesi ile Sedan Bozgunu arasında kalan dönemdir. 
Meyhane ve 
Nana da yine bu dönemde yazılmış ve yazarın en verimli dönemi olmuştur.
Zola, ölümü duman zehirlenmesi ile olmuştur. Ama gerici gruplar tarafından Dreyfus Davası ile alakalı bir intikam olarak suikast sonucu öldü diyenlerin sayısı da halen hayli fazladır.
Germinal kitabını iyi bir şekilde analiz edebilmek için bence önce çıkış noktasını iyi bir şekilde bilmek gerekmektedir. Öncelikle Germinal Fransa da bir ayın adıdır. Baharın doğuşunun olduğu aydır.İşçi grevine yani bu halkın uyanışına bir gönderim vardır. Büyük Anzin Madenci Grevinden etkilenerek Zola bu kitabı yazmaya karar vermiştir. 10bin maden işçisi katılmış ve ulusal çapta büyük bir yankı uyandırmıştır bu olay. 3bin asker ile olay bastırılmış ve aynı kitaptaki gibi madenciler bu olay neticesinde hiçbir şey elde edememiştirler.
Zola bu kitabı yazabilmek ve madencilerin iç dünyasını daha netEdebiyat
Emile Zola, natüralist yazarlardan, hatta bu akımın öncülerinden demek doğru olur. Yahudi asıllı Dreyfus isimli yüzbaşıyı savunduğundan dolayı ülkesi Fransa yı terk edip, İngiltere de yaşamak zorunda kalmıştır. Daha sonra yaşamının ilerleyen senelerinde bu davadaki tutumun doğru bulunması ve davanın tersine dönmesi nedeniyle ülkesine tekrar dönebilmiştir. Bu davanın neticesinden sonra ülkesinde ulusal kahraman haline gelmiştir.
Zola da yoksul bir ailenin çocuğu idi. Babasını erken bir yaşta kaybetti. Zola nın ilk üstadı Alexandre Dumas, sonra Victor Hugo, en son olarak da Alfred de Musset olmuştur. Okul hayatı onun başarısızlıkla neticelenmiştir. Tamamlayamadığı öğrenimden dolayı iş aramaya başlamış ve en sonunda yazar olmaya bu şekilde karar vermiştir.
İncelemesini yaptığım Germinal i 2.İmparatorluk döneminde yazmıştır. Bu dönemde en önemli 3 eserini de yazmıştır. Dönem Devlet Darbesi ile Sedan Bozgunu arasında kalan dönemdir. Meyhane ve Nana da yine bu dönemde yazılmış ve yazarın en verimli dönemi olmuştur.
Zola, ölümü duman zehirlenmesi ile olmuştur. Ama gerici gruplar tarafından Dreyfus Davası ile alakalı bir intikam olarak suikast sonucu öldü diyenlerin sayısı da halen hayli fazladır.
Germinal kitabını iyi bir şekilde analiz edebilmek için bence önce çıkış noktasını iyi bir şekilde bilmek gerekmektedir. Öncelikle Germinal Fransa da bir ayın adıdır. Baharın doğuşunun olduğu aydır.İşçi grevine yani bu halkın uyanışına bir gönderim vardır. Büyük Anzin Madenci Grevinden etkilenerek Zola bu kitabı yazmaya karar vermiştir. 10bin maden işçisi katılmış ve ulusal çapta büyük bir yankı uyandırmıştır bu olay. 3bin asker ile olay bastırılmış ve aynı kitaptaki gibi madenciler bu olay neticesinde hiçbir şey elde edememiştirler.
Zola bu kitabı yazabilmek ve madencilerin iç dünyasını daha netYoksulluk, devrimin ve suçun anasıdırGerminal kitabında madencilerin nasıl zorlu ortamda çalıştıkları, bireylerle ilişkilerini ve yaşamları ve bunun sonucunda isyan ederek, işçilerin zorlu grev öyküsü anlatılır ve bu öykünün sonu, üzücü, başarısız ve mutsuz biter. Bu dönem Fransız devriminden sonraki dönemdir. Bu madenciler, Fransa’nın Montsou kasabasındaki işçilerdir. Bu kasaba Türkiye’deki Soma gibidir. Babadan oğula aktarılan statü vardır. Çocuk doğar madenci olur , onun çocuğuda madenci olur. Ölümleri de genelde madende olur. Çünkü çalıştıkları koşullar çok ağırdır , tünelin 554 metre derinlikte olması da bu ağır şartların en büyük sebeplerindendir ayrıca zamanlarının çoğu madende sefillik içinde geçiyor. Bu yüzden kişisel olarak da kendilerini geliştiremiyorlar. Ellerini yıkadıkları su bile siyah renktedir, çalıştıkları madende hiçbir güven ortamı yok ve sık sık da göçükler olmaktadır. Madenciler bu göçükler altında can vermektedir.. İşte romanda bu şartları çok realist bir şekilde işliyor. Roman da genel olarak görülen kalabalık işçi ailelerdir ve bu kalabalık işçiler bazen 3 metre kare içinde yaşamak zorunda bırakılmıştır . Bu ailelerde yaşayan insanların özel hayatları olmadığı gibi sefalet içinde yaşamaktadırlar. Ailenin dedesi Bonnemort, çocuk yaşlarda madene inmiş ve madende üç kez ölme tehlikesi geçirmiştir. Fakat kurtulmuştur. Bu ailede çoçuklar da dahil olmak üzere 5 çalışan var. Roman da çocuk işçilerin ruh halleri, sorunları hakkında da durulmuştur. Fakat 5 çalışan olduğu halde aldıkları ücretleri toplayınca bile ailenin ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli olmuyor. Ve bu genel durum da işçileri isyana, greve götürüyor.
Aynı ücretle, işçiler 10 sene önce geçinebiliyorken geldikleri durumda geçinemez hale gelmiştir. Çünkü aldıkları ücretler firma tarafından düşürülmüştür. Ayrıca firmanınEdebiyat
Germinal kitabında madencilerin nasıl zorlu ortamda çalıştıkları, bireylerle ilişkilerini ve yaşamları ve bunun sonucunda isyan ederek, işçilerin zorlu grev öyküsü anlatılır ve bu öykünün sonu, üzücü, başarısız ve mutsuz biter. Bu dönem Fransız devriminden sonraki dönemdir. Bu madenciler, Fransa’nın Montsou kasabasındaki işçilerdir. Bu kasaba Türkiye’deki Soma gibidir. Babadan oğula aktarılan statü vardır. Çocuk doğar madenci olur , onun çocuğuda madenci olur. Ölümleri de genelde madende olur. Çünkü çalıştıkları koşullar çok ağırdır , tünelin 554 metre derinlikte olması da bu ağır şartların en büyük sebeplerindendir ayrıca zamanlarının çoğu madende sefillik içinde geçiyor. Bu yüzden kişisel olarak da kendilerini geliştiremiyorlar. Ellerini yıkadıkları su bile siyah renktedir, çalıştıkları madende hiçbir güven ortamı yok ve sık sık da göçükler olmaktadır. Madenciler bu göçükler altında can vermektedir.. İşte romanda bu şartları çok realist bir şekilde işliyor. Roman da genel olarak görülen kalabalık işçi ailelerdir ve bu kalabalık işçiler bazen 3 metre kare içinde yaşamak zorunda bırakılmıştır . Bu ailelerde yaşayan insanların özel hayatları olmadığı gibi sefalet içinde yaşamaktadırlar. Ailenin dedesi Bonnemort, çocuk yaşlarda madene inmiş ve madende üç kez ölme tehlikesi geçirmiştir. Fakat kurtulmuştur. Bu ailede çoçuklar da dahil olmak üzere 5 çalışan var. Roman da çocuk işçilerin ruh halleri, sorunları hakkında da durulmuştur. Fakat 5 çalışan olduğu halde aldıkları ücretleri toplayınca bile ailenin ihtiyaçlarını karşılamak için yeterli olmuyor. Ve bu genel durum da işçileri isyana, greve götürüyor.
Aynı ücretle, işçiler 10 sene önce geçinebiliyorken geldikleri durumda geçinemez hale gelmiştir. Çünkü aldıkları ücretler firma tarafından düşürülmüştür. Ayrıca firmanın
Hikayemiz toprağın en derinliklerinde, ellerinde kazmalar, yüzlerinde kömürün karası, gözlerinde yarının ışığı ve umuduyla yaşayanların hikayesi.
Ellerindeki kazmaları karın tokluğuna durmadan sallayan kahramanlarımız gün geçtikçe düşen fiyatlardan dolayı artık karınlarını da doyuramaz olunca ufaktan bir isyan başlar. Diğerlerine göre biraz daha okumuş geçirmiş olan bir karakterin önderliğiyle grev başlar.
İş verenin yalakaları, isyan eden işçilere "çıkar bakayım telefonunu" der. "Ben bile bu telefonu kullanmıyorum" der. İşverenin eşi sarayından işçilere seslenir "arkadaşlar bu zor günleri aşmak için porsiyonlarınızı küçültün sorun çözülsün" der. Grevi kırmak için komşu ülkeden getirilen işçilere verilen tepkileri, madenin müdürü, "onları ülkelerine geri yollarsak Allah bizi yakar." diyerek savundu. Madenin çökmesiyle ölen ve yaralananların olduğunu duyan patron IBAN paylaşıp para ister işçilerinden. Patronun din tüccarları der ki; "emekçi kardeşlerim bu dünya da sefalet çektiğiniz için isyan etmeyin. Diğer dünyada en zengin siz olacaksınız." Aynı din tüccarları "seccadeye basmak günahtır ama mülakattan dolayı atanamayan öğretmenlerin hakkını yemek helaldir" der.
Ve büyük patron bin odalı sarayından çıkıp;
"Unut dedi romanları,
İşçisin sen işçi kal, giy dedi tulumları "
Şaka şaka absürt komedi yazacak değil ya koskoca ÉMILE ZOLA. Benim hayal dünyam geniş daha çok şey saçmalardım da abartmayayım dedim. Hikayenin bir distopyada geçtiğini zannetmeyin diye.
Kitap açlığın insanlar üzerinde ki etkisini gözler önüne seriyor. Öyle sıradan bir açlık değil bu. Bir anneye açlıktan dolayı ölen çocuğu için "keşke diğer çocuklarım da senin kadar şanslı olsalardı" dedirten türden... Açlığın insanların psikolojisini nasıl etkilediğini, nasıl değiştirdiğini, bu durumda ne kadar
Fıtrat...
...yarın korkusuyla yaşamaya devam edip, alanını terk edememek, başkaldıramamak kişinin özgürlüğüne vurulan en derin ketlerden birisidir. İtaat bekliyorsan fakirleştir, kafalarına buyruk yaşamalarını istemiyorsan sadece ölmemeleri için yetecek kadar tayın ver...
Yukarıdaki cümleyi kitap arasına işlerken henüz tam olarak neyle karşılaşacağımı bilmiyordum. Ancak ileriki sayfalarda aslında bu cümlenin çok yerinde bir kitap özeti olduğu kanısına vardım. Çünkü “Kapitalizm” düşmanı Zola 1884 yılının baharında kitaba kaynak toplamak için greve giren bir madene gitmiş, sıkı bir gözlem yapmış ve gördüklerini kâğıda düşürmüştür. Bu da hikayenin asparagas bir kurgu olduğundan çok, gerçek bir hayattan esinlendiğinin izlenimini vermektedir.
“Kara bir mürekkep kadar yoğun ve karanlık bir gecede, düz ovada, Marchiennes'le Montsou'yu birleştiren ve pancar tarlaları arasında ip gibi uzanan yolda bir adam tek başına yürüyordu.” (Alıntı #41154382 )
Kitaba giriş cümlesi olan bu alıntıdan da anlaşılacağı gibi; okuruna ileride yaşanacaklar hakkında derin bir merak oluşumu yaratacağını ve aslında olacakların daha bu cümlede adım adım başladığını sezdiriyor, okuru kitaba yaklaştırıyordu.
Toplum, toplum eleştirisi ve ahlaksız betimlemeler;
Ahlakın olmadığı yerde adaletten söz edilebilir miydi? Ahlaktan yoksun bireyler kendi özünden gelen soya sahip çıkmadıktan sonra haklarına nasıl sahip çıkacaklardı? Kenetlenme önce aileden başlamalı silsile ile bütün hanelere, komşulara ulaşmalıydı. Yetişme ve yetiştirilme şartları bireylerin eğitim düzeyleriyle orantılı ilerlemedikçe ahlaktan yoksun kalan biçare bedenler ya haksızlığa boyun eğerdi ya da haksızlık ederdi... Bu hususta ahlakın eğitimden önce gelmesi kişiyi iyi insan eder, topluma yararlı kılarken, ahlaktan
Germinal!
Okuma grubumuz ile listelerimizde, Kasım klasiklerinde Germinal vardı. Benim ikinci okumam olan ve çok az kitapla kıyaslanabilecek bir eserdir Germinal, bilenler bilir.
Lâtincede, tohum, tomurcuk, filiz anlamına gelir Germinal. Aynı zamanda Fransız Cumhuriyetçi Takvimi'nin 7. ayı anlamındadır. Yazarın, Germinal öncesinde Meyhane adlı kitabını okuyanlar Etienne'e aşina olacaktır. Rougone - Macquart Serisi'nin 7. kitabıdır Meyhane. Etienne burada Jervez'in oğlu olarak çıkar karşımıza. Etienne'in çocukluğunu Meyhane'de okuruz bu sayede. Yine yazarın Nana adlı eserinin (9 nolu kitap) baş karakteri Nana da Etienne'in kardeşidir. Yani kitap karakterleri arasındaki bağ büyüktür. Germinal de Rougone - Macquart Serisi'nin 13. kitabıdır. Etienne burada göçebe bir işçidir. Hayatını kazanmak için birçok işte çalışır.
1877 yılında yazılan Meyhane'den sekiz yıl sonra, bir gece Montsou yolunda bir genç yürür Germinal'in ilk sayfasında. Makinecidir, iş arar. Adının Etienne Lantier olduğunu öğreniriz. Büyümüştür, Kuzey Fransa'ya gelmiştir. İş bulmak, geçinmek için çalışmak zorundadır. Madene inip burada tumbacı olarak çalışmaya başlar. Maheu ile arkadaş olur. Maheu kıdemlidir; 7 çocuğu, babası ve bir eşi vardır. Voreux Maden Ocağı'nda ailesini geçindirmek için çalışanlardan biridir ancak 10 kişilik aileyi besleyecek kazanç tabi ki sağlayamaz. İş zordur, maden zordur. Kazalar, havasızlık, öksürük, hastalık birleşince ekmek parası kanla terle kazanılır! İşçi mahallesinde güne erken başlanır, soğan kokusu karşılar bu mahalleye girenleri. Biraz kahve, bir parça ekmekle geçer günleri buranın sakinlerinin. Gün gelir kadınlar birbirine ödünç kahve verir, gün gelir evde sadece irmik olur çorba yapılır. Ama yine de kadın, ailesini ayakta tutmaya çalışır!
İşte hâl böyleyken; madenin
İş… Emek… Dayanışma…
Germinal “tohumların atıldığı yer” demekmiş.
Bu kitapta direniş tohumlarının işçiler arasında günden güne nasıl atıldığını okuyoruz. Alın terinin mücadelesini okuyoruz.
İnsani olmayan koşullarda çalışan maden işçilerinin, açlıktan ölme pahasına, alın terleriyle emekleriyle zengin ettikleri, doymak bilmeyen işverenleriyle girdikleri insanlık mücadelesini okuyoruz. İnsanca yaşayabilmek için girdikleri direniş mücadelesini okuyoruz.
Patronlar servetlerine servet katsın diye, madende çalışmaktan başka çaresi olmayan işçilerin emeklerinin sömürülmesini, ölüme terk edilmelerini biz daha önce yaşadık.
Ermenek’te, Soma’da, Amasra’da biz bu romanı okuduk.
.
Emile Zola'nın Germinal'i, 19. yüzyıl Fransası'nda kömür madenlerinde çalışan işçilerin zorlu yaşamlarını, eşitsizlikleri ve mücadelelerini gözler önüne seren etkileyici bir roman. Zola, bu eserinde sadece bir hikaye anlatmakla kalmaz, aynı zamanda dönemin toplumsal ve ekonomik yapısını eleştirirken, işçi sınıfının haklı mücadelesini de destansı bir dille dile getirir.
Neden Okumalısın?
* Gerçekçiliğin Zirvesi: Zola, romanında maden işçilerinin yaşadığı zorlukları, açlığı, hastalıkları ve sömürüyü son derece gerçekçi bir şekilde betimler. Okur, sanki madenin karanlık dehlizlerindeymiş gibi hissediyor.
* Toplumsal Bir Çığlık: Germinal, sadece bir roman değil, aynı zamanda işçi sınıfının sesidir. Eşitsizliklere, adaletsizliğe ve sömürüye karşı yükselen bir çığlık niteliğindedir.
* Unutulmaz Karakterler: Etienne Lantier gibi tutkulu ve idealist bir genç işçiden, Maheu ailesinin çaresizliğine kadar romanın her karakteri, okurun kalbine dokunuyor.
* Devrim ve Umut: Roman, sadece işçilerin mücadelesini değil, aynı zamanda toplumdaki değişim ve dönüşümün de sembolü. Karanlıkta parlayan bir umut ışığı gibi, geleceğe dair umutları yeşertiyor.
Kime Öneririm?
* Gerçekçi edebiyatı sevenlere: Zola'nın güçlü anlatımı ve gerçekçi betimlemeleri, gerçekçi edebiyat severleri büyüleyecek.
* Toplumsal konulara duyarlı olanlara: Eşitsizlik, adaletsizlik ve sömürü gibi konulara ilgi duyan herkes, Germinal'de kendine çok şey bulacak.
* Tarih meraklılarına: 19. yüzyıl Fransası'nın sosyal ve ekonomik yapısını anlamak isteyenler için Germinal, önemli bir kaynak.
Germinal, bana göre Zola’nın sadece madencileri anlattığı bir roman değil; insanın ne kadar dayanabileceğini sorgulayan çok sert bir metin. Romanı okurken sürekli şu his oluşuyor: Açlık, yoksulluk ve çaresizlik insanı yavaş yavaş kemiriyor ama bir noktadan sonra bu kemirilme öfkeye dönüşüyor. Zola bu dönüşümü o kadar soğukkanlı ve detaylı anlatıyor ki, okur olarak tarafsız kalmak neredeyse imkânsız.
Étienne Lantier karakteri benim için bir “kahraman”dan çok, uyanış yaşayan sıradan bir insan. Büyük idealleri olduğu için değil, artık başka seçeneği kalmadığı için mücadele ediyor. Bu yönüyle gerçekçi ve hatta rahatsız edici; çünkü devrim fikri romantik değil, acıdan doğuyor. Zola burada umutla umutsuzluğu sürekli iç içe geçiriyor: Grev bir yandan insanın onurunu savunma çabasıyken, diğer yandan felaketin habercisi.
Romanın en çarpıcı tarafı ise doğa ve maden tasvirleri. Maden neredeyse canlı bir varlık gibi; karanlık, yutucu, acımasız. İnsanların bu devasa sistemin içinde ne kadar küçük ve değersiz bırakıldığını hissettiriyor. Okurken bazen insan değil de, bir makinenin dişlileri arasında sıkışmış bedenler okuyormuşum gibi hissettim.
Beni en çok etkileyen şey şu oldu: Zola, ne işçileri tamamen masumlaştırıyor ne de patronları tek boyutlu “kötüler” olarak çiziyor. Ama sistemin kendisinin insanı öğüten bir canavar olduğunu çok net gösteriyor. Bu yüzden Germinal bana göre ideolojik bir manifesto değil; vicdanı rahatsız eden bir gerçeklik belgesi.
Sefilleri Okuyanlar Bir Adım Öne Çıksın!Alıntı
❝Karanlığın içinde çalışıyorlardı, gün ışığı bile onlara yabancıydı. ❞
Sefiller’i okuyanlar bir adım öne çıksın dedim çünkü Jean Valjean kadar olmasa da etkileyici bir baş kahraman geliyor Germinal le; Etienne.
Aynı dönemin aynı sorunlarını, farklı duygularla ele alan iki baş yapıt olduğu için incelememe bu karşılaştırma ile başlıyorum. Kitabı az önce bitirdim; içim hınçla ve hüzünle dolu. Kahramanımız Etienne kadar umutlu değilim maalesef bunları yazarken.
19. yüzyılın Fransa’sında ezilen bir topluluğun (burda ezilmek sadece mecazi bir anlam taşımıyor. Maden altına gerçekten ezilen büyük bir işçi sınıfından bahsediyorum) direniş için ayaklanmasını, ayaklanmanın insanların içindeki canavarı ortaya çıkarmasını, başarısızlıkla sonuçlanan direnişten arta kalanları buz gibi satırlarda Germinal’de okuyacaksınız.
Victor Hugo gibi umutlu değil Emile Zola nın kalemi. Daha soğuk ve daha çarpıcı. O madenin içindeki soğukluk yüzünüze çarpa çarpa bir halkın dramını, sömürüyü ve yoksulluğun en dibini görmek isterseniz inebilirsiniz o madene. Dikkat; çok üşüyeceksiniz!
Natüralizmin bel kemiğini oluşturan eserler arasında başta yer alan Germinal in kurgusunu yazıp spoiler vermeyeceğim. Edebiyatın, insan iradesinin adaletsizlik karşısında geldiği sınırları gözler önüne sermekteki başarısını görmek isteyenler mutlaka bu kitabı okumalı. Maden burda hem romanın ana mekanı hem de o kapkara atmosferi ile bir işçinin hayatını simgeliyor. İnsanlık dışı çalışma koşulları kanınızı donduracak.
“Açlık, insanların yüreğini kemiren sessiz bir hastalık gibiydi”
diyen Emile Zola, yoksulluğun kaçınılmaz bir çöküş olduğunu ifade ederken,
“Yoksulluk suç değildir; ama insanı suça iten bir uçurumdur.”
der Victor Hugo Sefiller’de. Birinde hep soğuk bir kabulleniş, diğerinde daha insani
Sefiller’i okuyanlar bir adım öne çıksın dedim çünkü Jean Valjean kadar olmasa da etkileyici bir baş kahraman geliyor Germinal le; Etienne.
Aynı dönemin aynı sorunlarını, farklı duygularla ele alan iki baş yapıt olduğu için incelememe bu karşılaştırma ile başlıyorum. Kitabı az önce bitirdim; içim hınçla ve hüzünle dolu. Kahramanımız Etienne kadar umutlu değilim maalesef bunları yazarken.
19. yüzyılın Fransa’sında ezilen bir topluluğun (burda ezilmek sadece mecazi bir anlam taşımıyor. Maden altına gerçekten ezilen büyük bir işçi sınıfından bahsediyorum) direniş için ayaklanmasını, ayaklanmanın insanların içindeki canavarı ortaya çıkarmasını, başarısızlıkla sonuçlanan direnişten arta kalanları buz gibi satırlarda Germinal’de okuyacaksınız.
Victor Hugo gibi umutlu değil Emile Zola nın kalemi. Daha soğuk ve daha çarpıcı. O madenin içindeki soğukluk yüzünüze çarpa çarpa bir halkın dramını, sömürüyü ve yoksulluğun en dibini görmek isterseniz inebilirsiniz o madene. Dikkat; çok üşüyeceksiniz!
Natüralizmin bel kemiğini oluşturan eserler arasında başta yer alan Germinal in kurgusunu yazıp spoiler vermeyeceğim. Edebiyatın, insan iradesinin adaletsizlik karşısında geldiği sınırları gözler önüne sermekteki başarısını görmek isteyenler mutlaka bu kitabı okumalı. Maden burda hem romanın ana mekanı hem de o kapkara atmosferi ile bir işçinin hayatını simgeliyor. İnsanlık dışı çalışma koşulları kanınızı donduracak.
“Açlık, insanların yüreğini kemiren sessiz bir hastalık gibiydi”
diyen Emile Zola, yoksulluğun kaçınılmaz bir çöküş olduğunu ifade ederken,
“Yoksulluk suç değildir; ama insanı suça iten bir uçurumdur.”
der Victor Hugo Sefiller’de. Birinde hep soğuk bir kabulleniş, diğerinde daha insaniYazar Hakkında
Emile ZolaYazar · 56 kitap
Émile François Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902), Fransada natüralizm akımının öncüsü olan ünlü bir yazardır. Zolanın edebiyat dışındaki şöhreti ise, Dreyfus Davasında takındığı aydın tavrından kaynaklanmaktadır. 1897 yılında Fransız ordusunda Yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden yüzbaşı Dreyfus’u hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan ve Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yayınlayan Zola, baskılardan dolayı Fransayı terkedip bir süre Londrada yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davasının yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Émile Zola, 1902 sonbaharında,kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü. “Nana”, “Germinal” ve “Meyhane” en tanınmış romanlarıdır.Tüm romanlarında,doğal ve gerçekçi bir tarzla,hayatın zorluklarından bahsedilir.Örneğin Nana adlı romanda yokluktan dolayı batağa sürüklenen bir genç kızın dramı,büyük bir gerçekçilik ve dramla anlatılır.
