Yazar:
Niccolo Machiavelli
Çevirmen:
Kemal Atakay
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 4 dk.
Sayfa Sayısı:
355
Basım Tarihi:
3 Ağustos 2017
İlk Yayın Tarihi:
1513
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
İtalyanca: Il Principe
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9789750734700
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
85 diğer baskı · Tümünü Göster
Prens
7,1bin okunmaRemzi Kitabevi · Nisan 2019 · 128 s.
Hükümdar
3.701 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2021 · 112 s.
Prens
2.145 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2018 · 160 s.
Prens
1.873 okunmaCan Yayınları · 25 Mayıs 2019 · 160 s.
Hükümdar
422 okunmaİndigo Kitap Yayınları · Ocak 2019 · 120 s.
Prens
401 okunmaKapra Yayıncılık · 16 Nisan 2021 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Makyavelist düşüncenin temel dinamiklerini anlamınızı sağlayacak, yüzlerce yıldır yöneticilere rehber niteliğinde okutulan kült bir eser. 14. yüzyıl İtalya’sının iç çekişmeleri, Fransa ile olan çekişmeler, Osmanlı özelinde Türklerin yönetim tarzı gibi çeşitli konulara değinilmesi keyifli bir okuma imkanı veriyor.
Machiavelli’nin Dayatıldığı Konumu ve Savunulması1000Kitap
#Prens - Niccolò #Machiavelli
Siyaset bilimi tarihinde önemli bir yer tutan ve aynı zamanda Machiavelli’nin adıyla anılan bir siyasi bakışın kaynaklandığı Prens, yazarın ölümünden sonra basılmış ve yıllarca yasaklanmış, lanetlenmiş aynı zamanda çok eleştiri ve destek almıştır. Dilimize de defaatle çevrilmiş bu kitabı Kemal Atakay’ın Can yayınlarından çıkan çevirisiyle okudum. Çevirinin kalitesi kitaba başlandığında hemen göze çarpıyor. Kitabın anlaşılabilmesi için çok önemli bilgiler içeren; dönemin tarihi, kültürel, siyasi, dini ve coğrafi yapısının incelendiği, kitabın felsefi konumu ve yazarın farklı dönem ve toplumlarda nasıl anlaşıldığının ifade edildiği giriş yazısı olmadan bu kitabı okusaydım muhtemelen kafamda karanlık noktalar kalarak ve kitabın alanında doldurduğu boşluğu ve durduğu noktayı anlamadan okumuş olurdum. Çevirmen size kitabı okurken üzerinde durup düşünmeniz ve bilmeniz gereken noktaları sizi yönlendirmeksizin çok başarılı bir şekilde işaret edebilmiş. Kitabın kilise tarafından yasaklanma nedeninin; idare ve yürütmenin açık bir şekilde ifade edilmesinden duyduğu rahatsızlık olduğunu düşünüyorum. Çünkü Prens’e kadar yazılan tüm hükümdarlara nasihat kitapları din temelli olup İslam, Hristiyanlık, Musevilik ayırt etmeksizin hepsinde asıl amacın tanrıya hizmet etmek olduğu onun yolunu takip etmek gerektiği ifadesi olmasına rağmen kitapların yazarları da dahil olmak üzere kitabın hitap ettiği vali, vezir, kral bu öğütten uzak davranışlar sergilemişlerdir. Machiavelli ise hayatı boyunca edindiği siyasi tecrübeleriyle okuduğu klasikleri bir araya getirmiş bu çarpık durumdan yakınmaksızın bir realite olarak kabul edip bunun üzerine yeni prense tavsiyelerde bulunmuştur. Diğer bir konuda Machiavelli’yi sert ve cani bir anlayışa sahipmiş gibi lanse edenler.
Her zaman Machiavelli’ye, o ünlü sözü yüzünden çok önyargılı yaklaştım ama aslında kitabı okurken anladım ki başarılı olmak için yapılması gereken bazı şeylerin ahlaksızca olduğunu o da biliyor. Ve illa bunların yapılması gerektiğini savunmuyor. Sizin de ona karşı bir önyargınız oluştuysa kitabı okuyup aslında Machiavelli’nin düşüncelerinin mantıklı olduğunu anlayabilirsiniz.
Makyavelcilik :
Her türlü ahlak yasasının hiçe sayıldığı siyaset anlayışı, dürüstlükten yoksun siyaset, siyasette amaca ulaşmak için her tür aracı meşru sayan görüş.
Aman Allahım! Politika' dan oldum olası pek de hoşlanmam zaten ve politika ve iktidar uğruna yapılanları her zaman bir miktar !!! çirkin bulurum.
Kitap akıcıydı ama yazarın fikirleri üstüme dağ gibi yıkıldı. Buz gibi politik hamlelerle insanlar güdülecek koyun sürülerinden farksız kabul edilmiş, toplum= koyun sürüsü. Satranç hamleleri gibi önermeler şu, şu, şu olursa şöyle, bu, bu, bu olursa böyle yapmalısın. Ama ne olursa olsun, ne yapıp edip iktidarı elden bırakmayacaksın !
Machiavelli kitabında bir çok şablon ortaya koyup örnek olaylarla da fikirlerini desteklemiş. ( Hiç bu kadar daralıp bunalmamıştım. )
İnsanlara karşı bu kadar soğuk ve duygusuz olunması fikrinden hiç hoşlanmasam ve yazara bazı fikirlerinde katılmıyorsam da, ne yalan söyleyeyim, yaptığı açıklamalar sayesinde bazı politikacıların edinimlerini nasıl bir beklenti ile gerçekleştirdikleri konusunda çok aydınlatıcı ipuçları buldum. Yani bir nevi politikayı anlama el kılavuzu bu kitap.
Acımasız ama gerçekçiydi. İnsanoğlunun zaaflarını çok iyi analiz etmiş doğrusu. İyi bir insan olmaktan sıkıldığım taktirde uygulamaya konulabilecek bir çok taktik var :)
İyi bir devletten ziyade kalıcı bir devletin nasıl olması gerektiğini anlatıyor. İktidarda kalabilmek için her yolu mübah gören günümüz siyasilerine akıl hocalığı yapacak bir kitap. İtalya siyasi tarihine merak uyandırması harici ufuk açan bir yanını bulamadım.
Bizleri Yönetenlerin El KitabıNiccolo Machiavelli ’nin 
Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Niccolo Machiavelli ’nin Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Puan vermedi
Niccolo Machiavelli kendi döneminin önemli bir düşünürü olarak, yönetimleri tasnif eder. Bir prensin nasıl gücü elinde bulunduracağını, ne tür niteliklere sahip olması gerektiğini aydınlatıcı ve bir o kadar da yol gösterici fikirlerle işler.
Eserini dönemin hükümdarına sunduğunda eserindeki saptamalar hükümdar tarafından beklediği gibi karşılanmamıştır. Buna rağmen, Machiavelli bu düşünce ve fikirlerinden vazgeçmemiştir. Eseri günümüze ulaşıp birçok noktada günümüz liderlerine ışık tutması, Makyavel'in eserinin tartışmasız kalıcılığını ve evrenselliğini gözler önüne sermektedir.
“İnsanları değiştirmeye çalışmayın. Onları olduğu gibi reddedin.”
Prens Niccolo Machiavelli
Prens Niccolo Machiavelli
Senelerce Machiavelli deyince aklıma hep "başarıya giden yolda her şey mübah" sözü gelirdi. Kitabında zaten zalimliğin dozunun ayarlanması gerektiğine, yapılan zalim önlemlerin bir defa uygulanması gerektiğine değiniyor. Ama yine de ne kadar yanıltıldığımı ve Niccolo Machiavelli gibi müstesna bir siyaset bilimcinin hakkında yüzyıllardır yapılagelen karalama kampanyasına şuurumu nasıl da kurban verdiğimi anladım. Bir yandan bu önyargıdan dolayı kendime kızarken, bir yandan kitabın içeriğinin eksiksizliğine, zenginliğine, Osmanlı yönetim biçimine atıfta bulunmasına, (tabi burada Türk diye bahsettiğinde Yavuz Sultan Selim'i, Sultan diye bahsettiğinde ise Memlük Sultan'ını kastettiğini kitabın sonunda öğrendim.) yazarın müthiş bilgi birikimine (bilhassa tarih) ve inanması zor gelecek ama demokratik zeminde bir ulusun nasıl refaha ereceği konusundaki fikirlerinin çoğusunda onunkine yakın ve neredeyse aynı şeyleri düşünüyor olmama şaşırdım. Prens'i okumuş biri olarak, gerçek manada şahsiyetine, entellektüel bilgi birikimine ve gerçekçi bakış açısına çok derin, içten ve samimi bir hayranlık beslemeye başladım.
Dikkatimi çeken bir paragrafı da müsaadenizle alıntı yapmak istiyorum:
"Güçlü ve cesur bir prens tebaasına ya bu kötü dönemin uzun sürmeyeceğine dair ümit vererek, ya düşmanının acımasızlığına dair korku salarak ya da kendisine karşı fazla cüretkar davrananları hemen ortadan kaldırmak için gerekli önlemleri alarak bütün bu zorlukları aşacaktır. ...... Halk, prenslerinin korunması uğruna evleri ve toprakları yakılıp yıkıldığı için prenslerinin kendilerine borçlu olduğunu düşünüp onunla bir olurlar. İnsanlar, doğaları itibariyle hem kendi yaptıkları hem de kendilerine yapılan iyiliklerden dolayı bağlılık hissetmeye hazırdırlar."
Bu kitabı okuyana Platon'un Devlet
Sevgi mi, korku mu?
Kitap boyunca Machiavelli, ideal bir hükümdar profili çizmez; bunun yerine iktidarı ele geçirmek, korumak ve kaybetmemek için hangi yolların gerçekten işe yaradığını anlatır. Merhamet, adalet ve erdem gibi kavramları mutlak değerler olarak değil, gerektiğinde bir kenara bırakılabilecek araçlar olarak ele alır. Onun için belirleyici olan niyet değil, sonuçtur. Bu yaklaşım, Prens’i ahlâk öğreten bir metinden çok, iktidarın çıplak anatomisini çıkaran bir kitap hâline getirir.
Machiavelli’nin dili serttir ama samimidir. Okuru teselli etmeye ya da ikna etmeye çalışmaz; olanı olduğu gibi söyler. Bu yüzden de çoğu insan Machiavelli’yi sevmez. Fazla acımasız, fazla gerçekçi, fazla dürüst bulunur. Ancak tam da bu nedenle ben Machiavelli’yi seviyorum. Çünkü süslenmiş idealler yerine, rahatsız edici doğrularla konuşur. Yumuşatmaz, saklamaz, arkasını toplamaz.
Kitapta dikkat çeken noktalardan biri de Machiavelli’nin Türklerden ve Osmanlı yönetim anlayışından bahsetmesidir. Bunu küçümseyici bir yerden değil; aksine güçlü, merkeziyetçi ve çözülmesi zor bir devlet yapısı olarak ele alır. Türkleri örnek verirken kurduğu cümleler, dönemin Avrupa merkezli bakış açısı düşünüldüğünde oldukça dikkat çekicidir ve metne tarihsel açıdan ayrı bir derinlik katar.
Machiavelli, sevilmek mi yoksa korkulmak mı daha güvenlidir sorusuna tereddütsüz cevap verir: korkulmak. Çünkü sevgi geçici olabilir; ama korku daha kalıcıdır. Bu düşünce okuru rahatsız eder. Ancak Prens tam da bu rahatsızlık üzerinden çalışır; okuru kendi ahlâk sınırlarıyla yüzleştirir.
Sonuç olarak Prens, okurunu rahatlatan bir kitap değildir. Ama dürüsttür. Gücü anlamak isteyen, siyasetin arka planına bakmaya cesaret eden herkes için hâlâ güçlü ve düşündürücü bir metindir. Machiavelli’yi sevmek zorunda değilsiniz; ama onu
Hedefe götüren her yol mübah mıdır?Felsefe
"Nasıl ki bir manzarayı betimlerken düzlüğe çıkıp dağları ve yüksek yerleri, yüksek yerlere
çıkıp düzlükleri gözlemleriz; halkın karakterini
tanımak için hükümdar, hükümdarların
doğasını bilmek için de halk olmak gerek" (s.2).
Günümüzde içinde olsak da olmasak da yaşamımızı tüm yönleriyle kuşattığı için siyasetin ve siyasetçilerin konuşulmadığı bir gün yok gibidir. O nedenle etrafımıza şöyle bir baktığımızda politize olmamış insan görmek oldukça zordur. Peki siyasetin bazen öznesi, bazen de nesnesi haline gelen insanlar, hakkında konuştuğu ve dedikodusunu yaptığı politikanın hakkında bilgisi ne düzeydedir?
Bundan da öte insanlar neden siyasetçiler tarafından çoğu zaman aldatıldığı ve kandırıldığını düşünüyor? Bu hissiyatlarına rağmen aynı siyasetçilere niçin koşulsuz destek vermeye devam ediyor. Bir siyasî iktidar neden yıllar boyu ayakta kalmayı başarırken, bir başka siyasi iktidar yok olup giderek tarihin sayfalarında yer alıyor? Onca muhalifinin ve düşmanının ortasında bir lider/prens/hükümdar, hangi yol ve yöntemleri uygulayarak ayakta kalmayı başarıyor? Toplumlar hangi koşullarda başlarındaki lider ve yöneticilere başkaldırarak yönetimlerine son veriyor?
İşte tüm bu soruların cevabını merak eden okurların öncelikle okuması gereken baş yapıtlardan birinin de Niccolo Machiavelli'nin "
Hükümdar" adlı eseri olduğunu düşünüyorum. İtalyan Rönesans hareketinin önemli isimlerinden biri olan Machiavelli (1469-1527), tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele veriyor. Devlette görev alıyor, iktidarlar değiştiğinde hapis yatıyor ve sürgüne gönderiliyor. Ama o, sürgünde olduğu yıllarda da düşünce ve görüşlerini yılmadan kaleme alarak dönemin yöneticilerine sunuyor.
Her ne kadar onun "Hükümdar"da ifade ettiği bazı düşünceleri birçok yazar, düşünür ve devlet adamı
Niccolo Machiavelli'nin "Hükümdar" adlı eseri olduğunu düşünüyorum. İtalyan Rönesans hareketinin önemli isimlerinden biri olan Machiavelli (1469-1527), tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele veriyor. Devlette görev alıyor, iktidarlar değiştiğinde hapis yatıyor ve sürgüne gönderiliyor. Ama o, sürgünde olduğu yıllarda da düşünce ve görüşlerini yılmadan kaleme alarak dönemin yöneticilerine sunuyor.
Her ne kadar onun "Hükümdar"da ifade ettiği bazı düşünceleri birçok yazar, düşünür ve devlet adamıYazar Hakkında
Niccolo MachiavelliYazar · 19 kitap
Niccolò di Bernado dei Machiavelli (3 Mayıs 1469 - 21 Haziran 1527), tarih ve politika biliminin kurucusu sayılan Floransalı düşünür, devlet adamı, askeri stratejist, şair, oyun yazarı. İtalyan Rönesans hareketinin en önemli figürlerindendir.
En ünlü eseri Prens'te, politik yazının tarihinde ilk kez iktidarın alınışı ve korunması gibi bir sorunu dinsel ya da ahlaki kaygıları dikkate almaksızın kendinde bir amaç olarak inceledi.
Tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele verdi. Fikirleri politik yazında olduğu gibi yaygın düşünüşte de giderek büsbütün olumsuz ve ilkesiz bir politik hırsın anlatımı olarak görüldü, "Makyavelizm" terimi bir düşünce sisteminden çok "amaç için her yolu mübah gören" politikacının tutumunu anlatan suçlayıcı bir sıfat haline geldi. Yine de Diderot, Rousseau, Fichte ve Hegel gibi büyük düşünürler Machiavelli düşüncesinin olumlu yönünü açığa çıkarmaya çalıştılar. Hegel'e göre "Machiavelli'nin gayesi, yani İtalya'nın bir devlet mertebesine çıkarılması, bu yazarın eserinde tiranlığın haklı gösterilmesinden ve muhteris bir despot için imal edilmiş altın yıldızlı bir aynadan başka bir şey görmeyen bütün görme özürlülerce anlaşılamadan kalmıştır." Hegel O'nun yöntemini şöyle özetler: "Kangren olmuş uzuvlar lavanta suyuyla iyileştirilemez.".
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Niccolò_Machiavelli
