Yazar:
Niccolo Machiavelli
Çevirmen:
Göksu Birol
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
112
Basım Tarihi:
7 Haziran 2018
İlk Yayın Tarihi:
1513
Yayınevi:
Dorlion Yayınevi
Orijinal Adı:
Il principe
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9786052111918
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
85 diğer baskı · Tümünü Göster
Prens
7,1bin okunmaRemzi Kitabevi · Nisan 2019 · 128 s.
Hükümdar
3.701 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2021 · 112 s.
Prens
2.145 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2018 · 160 s.
Prens
1.873 okunmaCan Yayınları · 25 Mayıs 2019 · 160 s.
Hükümdar
422 okunmaİndigo Kitap Yayınları · Ocak 2019 · 120 s.
Prens
401 okunmaKapra Yayıncılık · 16 Nisan 2021 · 112 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Prenslere bir devleti ayakta tutabilmek için adeta kılavuz olarak yazılmış bir Machiavelli kitabı.Kitaba değinmeden önce Can Yayınları’nı bu özenli çalışmadan dolayı kutluyorum.Hem Machiavelli’nin siyasi yaşamı hem o dönemde İtalya’nın ahvali hem de kitabı nasıl okuyup anlamlandırmamız gerektiği ile ilgili okuyucuyu bilgilendiren bölümler kitaba eklenmiş.Hatta o dönemdeki İtalyan prensliklerini içeren bir harita bile mevcut.Bu ön hazırlık sayfaları kitabı anlamak için çok iyi yol gösterici oldular bana.
Machiavelli kendi de İtalya’nın Floransa prensliğinde siyasi görevlerde bulunmuş, o dönemde bölünmüş halde bulunan İtalya’nın sıkıntılı havasını solumuş bir yazar.Bu kitabı yazmasında da siyasi deneyimleri ona yol göstermiş.Prens bir devleti ayakta tutabilmek için gidilen her yol meşrudur anlayışıyla ortaya konmuş bir kitap gibi gözükse de aslında benim için her zaman ağzımıza bir parmak bal çalan siyaset dünyasının aslında ne olduğunu tüm çıplaklığıyla ortaya koyan bir kitap oldu.Bir prens acımasız olmalı, siyasetinde dini kullanmalı, halka karşı her zaman sevimli görünmeli ama aslında bambaşka biri olmalı, pis işlerini başkalarına yaptırmalı...Bunları okuduğunuzda kanınızın donduğunu hissediyorsunuz ama sadece üç saniye sürüyor bu durum.Çünkü bir bakıyorsunuz günümüz dünyasına hiçbir şey değişmemiş.Bu kitaba “ şeytanın kitabı” demişler bir vakitler.Peki o şeytanlar hala dimdik ayakta değiller mi? Amerika’nın Irağı işgal edip “Ben buraya demokrasi getirdim.” demesi de şeytani değil miydi? Halkın dini duygularını kullanarak siyaset yapmak, laik olmayı dinsiz olmakla eşdeğer tutmak şeytani değil miydi? Devlet halk için değil ,halk devlet için vardır demek şeytani değil miydi?Örnekler o kadar çok ki.Bu yüzden ben Machiavelli’yi okurken zihnimde bir şeyler uyandı ve bu
PRENS – NİCCOLO MACHİAVELLİ
Kitabın hangi bölümünden alıntı yapsam da normal bir mesaj olsa diye düşündüm. Bulamadım aslında. ‘’Başarıya giden yolda her şey mübahtır.’’ felsefesinin ortaya çıkarıcısı.
Machiavelli, devlet adamlarının, yöneticilerin, kralların yanında danışmanlık hizmeti veren bir çeşit diplomat. Gördüklerini, tecrübelerini, olması gerekenleri ‘’Prens’’ adını verdiği raporlarında anlatıyor. Bir çeşit siyasetname. 15. yy’ın sonu 16. yy’ın başında yazılmasına rağmen bugün hala ‘’uygulanan’’ ve kimsenin geçerliliğinden şüphe etmediği politikaları yansıtması bakımından şaşırtıcı.
Hiçbir şey değişmemiş. Tam da bu yüzden okunmalı.
PrensSiyaset
Dimağımda saklanmış olan derin düşünceleri hayata döndüren yazar Machiavelli; güçlü düşünürler için güçlü bir yaşayan eser bırakmış geriye...
Tek nefeste değil, notlar çıkararak ve tekrar tekrar okunması gereken bir eser, tıpkı Nizâmülmülk'ün Siyasetname'si gibi...
Arkadaşlar bana hangi sırayla siyaset felsefesi okuyalım diye sorular oluyor... size şöyle bir Liste hazırladım...
1)#Sokrates
2) #platon
3) #aristoteles
4) #çiçero
5)#tomásaquiles
6)#machiavelli
7) #bodin
8) #thomashobbes
9) #johnlocke
10) #jjrousseau
11) #spinoza
12) #montesquieu
Bu sıra size biraz daha faydalı olacağına inanıyorum.
Gelelim bu kitaba #niccolomachiavelli ‘Nin politika teorisini “yönetme sanatı” haline gelmiş ve temel bir felsefe oluşturmuştur. Çok akıcı ve kısa bir kitaptır. Okuması sizler için oldukça kolay olacaktır.
Cumhuriyetçi olan Machiavelli:
Siyaseti eylemler bütünü olarak görür, yeni bir siyaset anlayışı ortaya koyar... iktidarı koru ki kazanasın der. Modern siyaseti de bu şekilde tanımlar. Siyaseti toplanı Sıfır olan bir sonuca ulaştırır.
İyi kurguladığımız bir yasa yoksa hatta güç ve silah yoksa prens Aslan gibi güçlü tilki gibi uyanık olmazsa iyi bir siyaset yapamaz. Şiddet bir defa olmalı ama güçlü olmalı ki halk prensten nefret etmesin. Ulusal ordular kurulmalıdır, paralı askerler olmamalıdır. Savaş olmasa bile prensler savaşa hazır olmalıdır.
“Başkasının ordusuzuyla kazanacağına kendi ordun ile kaybet” ulusal birlik anlayışı yani siyasal merkeziyetçilik peşindedir. 
Prens Niccolo Machiavelli
Prens Niccolo Machiavelli
Prens & Niccolo Machiavelli
+
●
Yusuf Has Hacib'in eseri Kutadgu Bilig doğu devletleri ve özellikle Türkler için ne derece önemli ise Prens de Batı medeniyetleri için o derece kıymetlidir. Devlet yönetimi için çok önemli olan bu iki eser şimdinin idare şekillerine ve liderlik anlayışına yön vermektedir. Eğer bir devlet yönetim sanatı varsa işte bu kitapla Machiavelli sanatın inceliklerini anlatmıştır.
+
Bazıları için bu kitap "şeytanca" olsa da gerçek bir siyaset kuramıdır. Gerçi bana göre siyaset şeytanlığın ta kendisidir ve özellikle günümüzde siyaset gereksiz, zarar vericidir. Sosyoloji meraklıları için mutlaka okunması gereken temel kitaplardan birisidir. O halde, hadi okuyun!
+
●
#prens #machiavelli #niccolomachiavelli #kitap #kitapokumak #kitapokumakgüzeldir #kitapönerisi #kitapönerileri #kitaptavsiyesi #kitaptavsiyeleri #dorlionyayınları #sosyoloji #sosyolojibölümü #bookstagram #okudumbitti #hadiokuyun
Bizleri Yönetenlerin El KitabıNiccolo Machiavelli ’nin 
Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Niccolo Machiavelli ’nin Prens kitabı, yazıldığı bağlamı bilmeden ele alınamayacak bir eser. Yazar, siyasal yaşamdan dışlanıp sürgün edildiği dönemde kaleme aldığı bu kitapta, bir yandan Medicilere kendini hatırlatmaya, bir yandan da siyaset üzerine birikimlerini aktarmaya yönelir. Bu bakımdan eserin hem biyografik hem de tarihsel bir arka planı vardır. İtalyan Rönesansı’nın fikir dünyası, Machiavelli’nin gözlemleriyle birleşince ortaya yalnızca teorik değil, pratik önerilerle dolu bir siyaset kitabı çıkar.
Kitabın en çok tartışılan noktası, “amaç için her yol mübahtır” algısıdır. Bu ifade doğrudan Machiavelli’ye ait olmasa da onun düşüncelerinden süzülerek günümüze kadar taşınmıştır. Özellikle bizim ülkemizde, bu anlayışın nasıl sonuçlar doğurduğunu FETÖ örneğinde gördük. Bir ideali ya da amacı meşru göstermek adına her türlü ahlaksızlığı mubah sayan bu hareket, sanki Prens’i el kitabı gibi kullanmıştır. Burada önemli olan, Machiavelli’nin fikirlerinin bağlam gücüdür: söylediği her şeyi yalnızca bir soyutlama olarak bırakmaz, tarihsel örneklerle destekler, geleceğe dair öngörülerle besler.
Bugün ülkemizde siyasetçiler sık sık “ekonomiyi düzelteceğiz”, “terörü bitireceğiz” der; ama nasıl sorusunun altı hep boştur. Prens’in farkı da tam burada: bir fikir ortaya atıldığında, bunun nasıl yapılacağına dair somut yollar gösterir. Siyasetin yalnızca vaatlerle değil, yöntemlerle var olması gerektiğini hatırlatır.
Ahlak meselesi ise tartışmanın odağında yer alır. Machiavelli bu sorumluluğu doğrudan okura bırakır; prensin amacına ulaşmak için kullandığı araçların ahlaki olup olmadığına dair nihai yargıyı vermez. Ancak benim açımdan kitabın ahlaklı olmadığını ama son derece güçlü bir metin olduğunu söylemek gerekir.
Alımlama noktasında Rousseau, Hume ve Montesquieu gibi düşünürler,
Puan vermedi
Niccolo Machiavelli kendi döneminin önemli bir düşünürü olarak, yönetimleri tasnif eder. Bir prensin nasıl gücü elinde bulunduracağını, ne tür niteliklere sahip olması gerektiğini aydınlatıcı ve bir o kadar da yol gösterici fikirlerle işler.
Eserini dönemin hükümdarına sunduğunda eserindeki saptamalar hükümdar tarafından beklediği gibi karşılanmamıştır. Buna rağmen, Machiavelli bu düşünce ve fikirlerinden vazgeçmemiştir. Eseri günümüze ulaşıp birçok noktada günümüz liderlerine ışık tutması, Makyavel'in eserinin tartışmasız kalıcılığını ve evrenselliğini gözler önüne sermektedir.
“İnsanları değiştirmeye çalışmayın. Onları olduğu gibi reddedin.”
Prens Niccolo Machiavelli
Prens Niccolo Machiavelli
Senelerce Machiavelli deyince aklıma hep "başarıya giden yolda her şey mübah" sözü gelirdi. Kitabında zaten zalimliğin dozunun ayarlanması gerektiğine, yapılan zalim önlemlerin bir defa uygulanması gerektiğine değiniyor. Ama yine de ne kadar yanıltıldığımı ve Niccolo Machiavelli gibi müstesna bir siyaset bilimcinin hakkında yüzyıllardır yapılagelen karalama kampanyasına şuurumu nasıl da kurban verdiğimi anladım. Bir yandan bu önyargıdan dolayı kendime kızarken, bir yandan kitabın içeriğinin eksiksizliğine, zenginliğine, Osmanlı yönetim biçimine atıfta bulunmasına, (tabi burada Türk diye bahsettiğinde Yavuz Sultan Selim'i, Sultan diye bahsettiğinde ise Memlük Sultan'ını kastettiğini kitabın sonunda öğrendim.) yazarın müthiş bilgi birikimine (bilhassa tarih) ve inanması zor gelecek ama demokratik zeminde bir ulusun nasıl refaha ereceği konusundaki fikirlerinin çoğusunda onunkine yakın ve neredeyse aynı şeyleri düşünüyor olmama şaşırdım. Prens'i okumuş biri olarak, gerçek manada şahsiyetine, entellektüel bilgi birikimine ve gerçekçi bakış açısına çok derin, içten ve samimi bir hayranlık beslemeye başladım.
Dikkatimi çeken bir paragrafı da müsaadenizle alıntı yapmak istiyorum:
"Güçlü ve cesur bir prens tebaasına ya bu kötü dönemin uzun sürmeyeceğine dair ümit vererek, ya düşmanının acımasızlığına dair korku salarak ya da kendisine karşı fazla cüretkar davrananları hemen ortadan kaldırmak için gerekli önlemleri alarak bütün bu zorlukları aşacaktır. ...... Halk, prenslerinin korunması uğruna evleri ve toprakları yakılıp yıkıldığı için prenslerinin kendilerine borçlu olduğunu düşünüp onunla bir olurlar. İnsanlar, doğaları itibariyle hem kendi yaptıkları hem de kendilerine yapılan iyiliklerden dolayı bağlılık hissetmeye hazırdırlar."
Bu kitabı okuyana Platon'un Devlet
Sevgi mi, korku mu?
Kitap boyunca Machiavelli, ideal bir hükümdar profili çizmez; bunun yerine iktidarı ele geçirmek, korumak ve kaybetmemek için hangi yolların gerçekten işe yaradığını anlatır. Merhamet, adalet ve erdem gibi kavramları mutlak değerler olarak değil, gerektiğinde bir kenara bırakılabilecek araçlar olarak ele alır. Onun için belirleyici olan niyet değil, sonuçtur. Bu yaklaşım, Prens’i ahlâk öğreten bir metinden çok, iktidarın çıplak anatomisini çıkaran bir kitap hâline getirir.
Machiavelli’nin dili serttir ama samimidir. Okuru teselli etmeye ya da ikna etmeye çalışmaz; olanı olduğu gibi söyler. Bu yüzden de çoğu insan Machiavelli’yi sevmez. Fazla acımasız, fazla gerçekçi, fazla dürüst bulunur. Ancak tam da bu nedenle ben Machiavelli’yi seviyorum. Çünkü süslenmiş idealler yerine, rahatsız edici doğrularla konuşur. Yumuşatmaz, saklamaz, arkasını toplamaz.
Kitapta dikkat çeken noktalardan biri de Machiavelli’nin Türklerden ve Osmanlı yönetim anlayışından bahsetmesidir. Bunu küçümseyici bir yerden değil; aksine güçlü, merkeziyetçi ve çözülmesi zor bir devlet yapısı olarak ele alır. Türkleri örnek verirken kurduğu cümleler, dönemin Avrupa merkezli bakış açısı düşünüldüğünde oldukça dikkat çekicidir ve metne tarihsel açıdan ayrı bir derinlik katar.
Machiavelli, sevilmek mi yoksa korkulmak mı daha güvenlidir sorusuna tereddütsüz cevap verir: korkulmak. Çünkü sevgi geçici olabilir; ama korku daha kalıcıdır. Bu düşünce okuru rahatsız eder. Ancak Prens tam da bu rahatsızlık üzerinden çalışır; okuru kendi ahlâk sınırlarıyla yüzleştirir.
Sonuç olarak Prens, okurunu rahatlatan bir kitap değildir. Ama dürüsttür. Gücü anlamak isteyen, siyasetin arka planına bakmaya cesaret eden herkes için hâlâ güçlü ve düşündürücü bir metindir. Machiavelli’yi sevmek zorunda değilsiniz; ama onu
Hedefe götüren her yol mübah mıdır?Felsefe
"Nasıl ki bir manzarayı betimlerken düzlüğe çıkıp dağları ve yüksek yerleri, yüksek yerlere
çıkıp düzlükleri gözlemleriz; halkın karakterini
tanımak için hükümdar, hükümdarların
doğasını bilmek için de halk olmak gerek" (s.2).
Günümüzde içinde olsak da olmasak da yaşamımızı tüm yönleriyle kuşattığı için siyasetin ve siyasetçilerin konuşulmadığı bir gün yok gibidir. O nedenle etrafımıza şöyle bir baktığımızda politize olmamış insan görmek oldukça zordur. Peki siyasetin bazen öznesi, bazen de nesnesi haline gelen insanlar, hakkında konuştuğu ve dedikodusunu yaptığı politikanın hakkında bilgisi ne düzeydedir?
Bundan da öte insanlar neden siyasetçiler tarafından çoğu zaman aldatıldığı ve kandırıldığını düşünüyor? Bu hissiyatlarına rağmen aynı siyasetçilere niçin koşulsuz destek vermeye devam ediyor. Bir siyasî iktidar neden yıllar boyu ayakta kalmayı başarırken, bir başka siyasi iktidar yok olup giderek tarihin sayfalarında yer alıyor? Onca muhalifinin ve düşmanının ortasında bir lider/prens/hükümdar, hangi yol ve yöntemleri uygulayarak ayakta kalmayı başarıyor? Toplumlar hangi koşullarda başlarındaki lider ve yöneticilere başkaldırarak yönetimlerine son veriyor?
İşte tüm bu soruların cevabını merak eden okurların öncelikle okuması gereken baş yapıtlardan birinin de Niccolo Machiavelli'nin "
Hükümdar" adlı eseri olduğunu düşünüyorum. İtalyan Rönesans hareketinin önemli isimlerinden biri olan Machiavelli (1469-1527), tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele veriyor. Devlette görev alıyor, iktidarlar değiştiğinde hapis yatıyor ve sürgüne gönderiliyor. Ama o, sürgünde olduğu yıllarda da düşünce ve görüşlerini yılmadan kaleme alarak dönemin yöneticilerine sunuyor.
Her ne kadar onun "Hükümdar"da ifade ettiği bazı düşünceleri birçok yazar, düşünür ve devlet adamı
Niccolo Machiavelli'nin "Hükümdar" adlı eseri olduğunu düşünüyorum. İtalyan Rönesans hareketinin önemli isimlerinden biri olan Machiavelli (1469-1527), tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele veriyor. Devlette görev alıyor, iktidarlar değiştiğinde hapis yatıyor ve sürgüne gönderiliyor. Ama o, sürgünde olduğu yıllarda da düşünce ve görüşlerini yılmadan kaleme alarak dönemin yöneticilerine sunuyor.
Her ne kadar onun "Hükümdar"da ifade ettiği bazı düşünceleri birçok yazar, düşünür ve devlet adamıYazar Hakkında
Niccolo MachiavelliYazar · 19 kitap
Niccolò di Bernado dei Machiavelli (3 Mayıs 1469 - 21 Haziran 1527), tarih ve politika biliminin kurucusu sayılan Floransalı düşünür, devlet adamı, askeri stratejist, şair, oyun yazarı. İtalyan Rönesans hareketinin en önemli figürlerindendir.
En ünlü eseri Prens'te, politik yazının tarihinde ilk kez iktidarın alınışı ve korunması gibi bir sorunu dinsel ya da ahlaki kaygıları dikkate almaksızın kendinde bir amaç olarak inceledi.
Tüm yaşamı boyunca İtalya'nın birliği ideali için mücadele verdi. Fikirleri politik yazında olduğu gibi yaygın düşünüşte de giderek büsbütün olumsuz ve ilkesiz bir politik hırsın anlatımı olarak görüldü, "Makyavelizm" terimi bir düşünce sisteminden çok "amaç için her yolu mübah gören" politikacının tutumunu anlatan suçlayıcı bir sıfat haline geldi. Yine de Diderot, Rousseau, Fichte ve Hegel gibi büyük düşünürler Machiavelli düşüncesinin olumlu yönünü açığa çıkarmaya çalıştılar. Hegel'e göre "Machiavelli'nin gayesi, yani İtalya'nın bir devlet mertebesine çıkarılması, bu yazarın eserinde tiranlığın haklı gösterilmesinden ve muhteris bir despot için imal edilmiş altın yıldızlı bir aynadan başka bir şey görmeyen bütün görme özürlülerce anlaşılamadan kalmıştır." Hegel O'nun yöntemini şöyle özetler: "Kangren olmuş uzuvlar lavanta suyuyla iyileştirilemez.".
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Niccolò_Machiavelli
