Yazar:
Yukio Mişima
Çevirmen:
Michael James Gallagher
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 1 dk.
Sayfa Sayısı:
389
Basım Tarihi:
Kasım 2000
Yayınevi:
Vintage
Orijinal Adı:
春の雪
ISBN:
9780099282990
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
"MEMLEKET Mİ, YILDIZLAR MI, GENÇLİĞİM Mİ DAHA UZAK…."Edebiyat
“Karnına giren kalın kılıcı soldan sağa ağır ağır döndürmeye başladı. Yere oluk oluk kan akıyordu. Karnındaki yaradan pembemsi bir bağırsak fırladı. Odayı pis bir koku kapladı. Kafasını kesmesi gereken harp okulu öğrencisi tam üç kez başarısızlığa uğradı. İlkinde, Mişima'nın sırtını yardı; ikincide, yerdeki halıyı. Üçüncüde, Mişima'nın çene kemiğine indirdi kılıcı. Sonunda, bir başka harp okulu öğrencisi kılıcı kaptığı gibi başını gövdesinden ayırdı...” Christopher Ross, “Mişima'nın Kılıcı” adlı kitabında bu törensel intiharı ayrıntılarıyla böyle anlatmış.
Ayrıca, Henry Miller ve Marguerite Yourcenar’ın kitaplarına konu olacak bir intiharla yaşamına son vermiş bir yazarı düşünün.
Babası yüksek bir kamu görevlisi, büyük dedesi cellat olan Mişima, Hitler hayranı bir ailede yetişmiş ve çocukluğu da büyükannesinin yanında geçmiştir. Büyükannesi onun erkek çocuklarıyla oynamasına izin vermemiştir.
3 kez nobele aday gösterilmiş ancak 1968 yılında yakın arkadaşı yasunari kavabata ödülü kazanmıştır.
Mişima, aşırı milliyetçi değerlere sahipti, samuray değerlerini savunuyordu ve Japonya’nın modernleşmesine ve geleneksel değerlerini yitirmesine karşıydı. Peki neydi Japon Modernleşmesi?
Japon modernleşmesi dendiğinde genel olarak Meiji Restorasyonundan bahsedilir, yani İmparator Meiji döneminden (1868-1912). Bu dönem; Japon modern tarihinin temellerinin atıldığı, feodal rejimin kaldırıldığı ve batıya açılımın başladığı dönemdir. Slogan; “doğunun ahlakı, batının teknolojisi”dir.
Ayrıca, okur-yazarlığın yükseldiği, takvimin değiştirildiği, giyim kuşamda batının örnek alındığı ve Şintoculuk dininin yaygınlaştırılmaya, Budacılığın ise bastırılmaya çalışıldığı bir dönem. Bu ansiklopedik bilginin romanın bağlamını oturtmada faydalı olacağını düşünüyorum.
Bu uzun girizgâhtan sonra
Çok güzeldi. Uzun zamandır okuduğum en güzel şeylerden biriydi; karakterlerdeki derinlik, gerek dostluk gerek aşk olsun ilişkilerdeki heyecan, yazarın dili ve üslubu, uzun uzun ama hiç sıkmayan betimlemeleri… Kitap bende öyle bir his bıraktı ki o eski Japon evlerinin önünde bazen karın bazen sakuraların altında uzun bir yürüyüş gibiydi benim için. Şiir gibi romandı tam olarak. Dört kitaplık bir serinin daha ilk kitabı olduğu için anlattığı çok fazla olay olmamasına rağmen dili o kadar güzeldi ki okurken inanılmaz yok oluyor insan hikâyenin içinde.
Bahar Karları aslında Japon Modernleşmesini sembolize eden hikayelerle örülmüş bir dörtlemenin ilk kitabı. Ana kurgu Meiji dönemiyle birlikte modernleşmeye başlayan Japonya’nın yeni aristokratlarından birinin kibirli ve içine kapanık oğlu Kiyoaki ile Japonya’nın eski aristokratlarından birinin kızı olan Satako arasındaki aşk etrafında şekilleniyor. Bu ana hikâyenin arkasında ise Mişima, modernleşme ile kaybedilen Japon kültürüne ağıtını, Asya’nın kadim geleneklerine olan özlemini, ölüm, ruh göçü, aşk, özgür irade ve kader, ahlak ve hukuk gibi konulara dair felsefi analizlerini de ince ince örmüş. Bu örgülerin en barizi de Kiyoaki ve Honda üzerinden temsil edilen eski ve yeni Japonya.
Mişima, Japon modernleşmesinin benimsediği “Japonya’nın ideolojisi, Batı’nın teknolojisi” mottosuna rağmen neden Japonya’nın Batı kültürüne yenik düştüğünü Kiyoaki ve Honda karakterleri üzerinden sorguluyor. Kiyoaki karakteri, eski Japonya’nın neden yittiğinin bir okuması, Honda karakteri ise Japon modernleşmesinin nasıl gerçekleşmesi gerektiğine dair bir sorgulayış. Kiyoaki tüm zarafet ve güzelliğinin ardında büyük bir kırılganlık ve kabalık, ne kendisinin ne de başkalarının bir türlü çözemediği katman katman bir duygular karmaşası,
Geçtiğimiz ay Kawabata’nın Karlar Ülkesi’ni okumuştum, aslında bu ay da planım Kiraz Çiçekleri ile yazara devam etmekti; fakat Kawabata eserlerinin H.Can Erkin çevirisiyle (orijinal metinden Türkçe’ye Karlar Ülkesi ilk defa çevriliyor, Kiraz Çiçekleri çevirisini daha önce Doğan Kitap basmıştı fakat basımı yoktu bir süredir) basılacağını öğrenince beklemeye karar verdim. Bu arada, Karlar Ülkesi’nin önsözünde gerek Kawabata ile yakınlığı gerekse Japon Edebiyatı’ndaki yeri nedeniyle çokça adı geçen Mişima’yı okumaya karar verdim. İkisi aslında farklı yazarlar. Kawabata’nın daha şiirsel bir dili var ve ‘sanat için sanat’ı savunan bir yazar. Mişima’nın dili için yine şiirsel diyebiliriz ama Kawabata’nınki kadar değil, daha çok güçlü metaforlarıyla tanınıyor Mişima ve ahlaki yozlaşma, Japonya’nın Batılılaşmasıyla geleneklerinden kopması gibi dertleri var. Bahar Karları, Mişima’nın en önemli eseri olarak görülen, kendisinin de ‘Hayatla ilgili bildiğim her şey bu eserimde var’ dediği Bereket Denizi dörtlemesinin ilk kitabı. İki farklı karakterdeki gencin dostluğu ve bunlardan birinin yaşadığı aşk üzerinden ilerleyen kurgunun arka planında Meiji Restorasyonu eleştirisi var; Japonya’daki Doğu-Batı çatışmasını ve bunun toplum ve bireyler üzerindeki yansımasını, sosyal sınıfların değişimini anlatıyor Mişima bu kitapta. Bahsettiğim dertlerini, çok akıcı ve sürükleyici bir kurguya yedirmiş gerçekten, Japon ve Budist geleneklerini de araya serpiştirmiş gayet tadında. Mişima’nın anlatımını sevdim, eser hem edebi açıdan doyurucu hem de akıp gidiyor. İkinci kitap olan Kaçak Atlar’a da başladım, o da gayet güzel ilerliyor. Bahar Karları’nı tavsiye ederim, bence Kawabata’dan önce okumak iyi bir fikir
Yukio Mişima'nın kalemiyle Denizi Yitiren Denizci kitabında tanışmıştım. Açıkçası o kitabı okumaktan pek hoşlanmamıştım. Bu yüzden ilk kitabını sevmediğim yazarlara ikinci bir şans vermek bana her zaman biraz zor gelir.
Olumsuz düşüncelerime rağmen Bereket Denizi dörtlemesine başladım. Tabii bunda Ölmeden Önce Okumanız Gereken 1001 Kitap listesinde yer almasının da büyük etkisi var.
Bahar Karları'na gelecek olursam, beni büyüleyen bir kitap olmadı ama sevdim.
Roman, 1912 yılında Japonya'nın geleneksel aristokrat yapısının modernleşmeyle sarsıldığı bir dönemde geçiyor. Hikâyenin merkezinde genç aristokrat Kiyoaki Matsugae ile çocukluk arkadaşı Satoko Ayakura var. Mişima onların hikâyesini anlatırken bir yandan da Japon aristokrasisinin çöküşünü ve Batılılaşmanın yükselişini gözler önüne seriyor.
Araştırdığım kadarıyla Mişima, Japonya'nın geleneksel değerlerini kaybetmesinden rahatsızlık duyan bir yazarmış. Romanda da eski aristokrat dünyanın yavaş yavaş yok oluşuna karşı belirgin bir nostalji hissediliyor.
Ana karakter Kiyoaki ise hiç sevdiğim bir karakter olmadı. Bencil, kararsız ve fazlasıyla kendini beğenmişti. Karakterinin bu kusurlu yanları da onu kaçınılmaz şekilde yıkıcı bir sona sürüklüyor.
Kitap, Meiji döneminin sonundan başlayıp Taishō döneminin ilk yıllarında geçiyor. Biliyormuş gibi yazdığıma bakmayın, ben de araştırdım. :)
Mişima'nın dili güzel ve akıcı ama anlattığı şeyler olaylardan çok duygu ve atmosfer üzerine kurulu. Bu yüzden bence biraz sabır istiyor. Zira 400 sayfalık kitabı altı günde bitirdim. Benim için altı gün bayağı uzun bir süre.
Şimdi serinin ikinci kitabını merak ediyorum bakalım devamında beni neler bekliyor.
“Bir başıma kaldım. İstek içimi yakıyor. Başıma gelenlere dayanamıyorum. Yolumu yitirdim, nereye gideceğimi bilmiyorum. Yüreğim istek duyduğu şeye asla sahip olamayacak… Küçük, özel sevinçlerim, özürlerim, kendi kendimi kandırmalarım… hepsi bitti ! Şimdi elimde kalan yalnızca geçmiş günlere,yitirdiklerime duyduğum özlemin alevi. Büyümek, peki ama ne için ? Korkunç bir boşluktayım. Hayat artık bana acıdan başka ne sunabilir ? Odamda yapayalnız… Geceler boyu bir başıma… Dünyadan ve herkesten uzak, acılar içinde. Haykırsam sesimi kim duyar ? Bu arada başkalarının yanında benliğim her zamanki inceliğini koruyor. Bomboş bir soyluluk… İşte benden geriye kalan. “
İnsanın ne istediğini bilmeden kendini oradan oraya sürüklemesinin, insanca duyguların güzel aktarıldığını düşünüyorum. Yazar, o dönemki batı hayranlığı ve batılılaşmayı tümden reddediyor ve hatta bu yüzden hayatına son veriyor. Hastalıklı bir aşk hikayesi etrafında o dönemin japonyasını okuyoruz. Son sayfalara gelene kadar kendi kendime ehh diyordum ama kitabı kapattığımda bende buruk ve güzel bir tat bıraktı, kitapta en sevdiğim şey ise kitap boyunca müthiş doğa tasvirleri, doğaya bakıştaki şiirsellik…
Bahar Karları1000Kitap
Kitabı çok çok beğendim. İki aşık insanın aşkları için nelerden vazgeçebileceklerini ne zorluklardan geçeceklerini anlatan Japon Edebiyatının o süslü kelimelerle anlatıldığı enfes bir kitap olmuş. Bereket denizi adlı 4 kitaplı serinin ilk kitabı. Sonu çok üzücü bitti ilk kitabın. Batı meraklısı bir Japonya dönemi Birinci Dünya Savaşı öncesi anlatılıyor kitapta. Tabii yer yer durağan geçti kitap ama yine de bir şekilde kendini okutmayı başarıyor kitap. Kesinlikle tavsiye ediyorum. Serinin diğer kitapları da elimde mevcut inşallah onları da en kısa zamanda okuyacağım.
Puan vermedi·416 syf.··
Beğendi
·2016 8. kitabı
·16 günde okudu
·Okunma: 16 Nisan 2016 21:26
Bahar Karları, Yukio Mişima'nın Bereket Denizi dörtlemesinin ilk kitabı.Ve oldukça ilginç bir kitap, aslında Yukio Mişima'nın yaşamı da çok ilginç.Son eseri olan Bereket Deniz'i dörtlemesi için "Bu kitaplara, yaşamla ve bu dünyayla ilgili hissettiğim ve düşündüğüm her şeyi yansıttım."demiş Yukio Mişima.Japonya'nın modernleşme adına, kimliğini kaybetmesini eleştirmiş ve Japonya'da bulunan dört aşamalı sınıf sisteminin en üst basamağında yer alan samuray sınıfının değerlerini savunmuş.Milliyetçi Tatenokai örgütünün başkanlığını yapan Yukio Mişima, 1970 yılında, yanındaki Tatenokai örgütü üyesi 4 kişiyle birlikte, Japon Silahlı Kuvvetlerine bağlı bir kampı ziyaret etmiş, bu esnada kampın komutanını bağlayıp, İmparatorluğun haklarının yeniden düzenlenmesine dair hazırladığı manifestoyu okuyup, taleplerini dile getirdikten sonra seppuku( geleneksel Japon intihar biçimi) yaparak intihar etmiş.Tatenokai üyelerinden biri intiharın tamamlanması için kılıçla başını kesmiş.İntiharı bir yıl önceden planlamaya başlayan Mişima, intiharı sırasında yanında bulunan dört kişiye daha sonra kendilerini savunabilmeleri için nakit de bırakmış.Üç kez Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilmesine karşın, 1968 yılında yakın arkadaşı Yasunari Kavabata kazanmış ödülü.Gerçekten çok çarpıcı bir yaşam öyküsü var Yukio Mişima'nın.Dörtlemenin ilk kitabı olan Bahar Karları, Meiji restorasyonu sonucu yaşanan toplumsal sınıf değişikliklerini, modernleşme ile birlikte Japon kültür değerlerinin yerle bir oluşunu çok güçlü, çok etkileyici bir aşkın ekseninde anlatıyor.Roman ana karakterlerinden biri olan Kiyoaki Matsugae'nin rüya günlüğünün izini, diğer üç kitapta süreceğiz.Honda'nın reenkarnasyon hakkındaki kuşkuları giderilecek gibi görünüyor ayrıca.Gelsin bakalım Kaçak Atlar.Mişima'nın siyasi
Karlar Bembeyaz Kül OlduJapon Edebiyatı
Yazarın Bereket Denizi adlı serisinin dört kitabından ilki. Kiyoaki'nin Satoko'ya olan aşkının yolculuğu temelinde Meiji Dönemi Japonya'sını, sosyete hayatını anlatan; Budizm dininin kültürünü, karmayı, reenkarnasyonu irdeleyen ve inanılmaz güzel doğa betimlemeleriyle dolu bir roman. Doğa betimlemelerinden bu kadar etkilendiğim çok az roman var.
Olay örgüsü bakımından güçlü bir roman değil, hatta klişe. Duygu aktarımı da kitapta genel olarak çok azdı. Kiyoaki'nin tutkulu aşkı bana pek geçmedi açıkçası. Sadece aşk acısı çektiği süreçler çok güzel aktarılmıştı. Bir de Satoko'nun evliliği meselesinin aşırı uzatıldığını düşünüyorum. Kitabın ortalarında gelişen olaylar monoton, sıkıcı ve gereksizdi bence.
Durgun okumalara, doğa betimlemelerine ve Japon kültürüne dair detaylarla ilgi duyuyorsanız bakabilirsiniz.
Çok kolay ağlayamayan beni ağlamıştır bu kitabıyla sevgili Mişima . Kolay ilerleyemedim hikayenin başlarında. Ah ne zaman bitecek bu kitap diye geçirirken içimden ortalarında başlayan asıl konunun içinde derinlik , aşk, narsizm , ego , umut , inanç , dostluk ve ötesini buldum. Hiç bitsin istemedim...
Uzakdoğu edebiyatına ilk adım: Bereket Denizi Serisi 1Edebiyat
Uzun zamandır girmek istediğim bir dünyaydı Uzakdoğu edebiyatı benim için. Aslında bir açıdan ürkütücü, çünkü gerek inançlar, gerek kültür, gerek sosyolojik yapı olarak bizlerden alabildiğine farklılar.
İlk adımımı Bereket Denizi serisi ile atmak istedim. Doğru bir tercih miydi? Aslında önceleri çekiniyordum bana çok farklı gelebilecek Uzakdoğu edebiyatına bir seriyle girmeye.
Fakat beklediğimden çok daha iyi karşıladı beni Yukio Mişima. Aslına bakılırsa hiç de farklı bir kültürü okur gibi hissetmedim. Ufak tefek abes geleneklerin hala uygulandığı bir çağı anlatıyor olsa da nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde âşina geldi bana.
Bahar Karları, Bereket Denizi dörtlemesinin ilk kitabı. Olağanüstü bir cesaret, körü körüne katı gelenekler, tüm zorlukları aşabilecek bir bağlılık, güçlü ve gösterişli karakterler. Mişima’yı Hemingway’e benzetenlere hak veriyorum.
Hikaye birinci dünya savaşı öncesi Tokyo’sunda geçiyor. İmparatorluk himayesindeki sağlam kaynaklara sahip soylu sınıfın, yasak bir aşkı örtbas etme çabalarını, bu uğurda kullandıkları maddi ve manevi kaynakları eleştirel olmayan bir dille anlatıyor. Yer yer aşırı şiirsel ve sürreal öğeler kullanan yazarın üslubuna alışmakta hiç zorluk çekmedim. İnsan doğası ve iç dünyası hakkında derin öngörüleri mevcut.
Uzakdoğu mimarisine hayranlık duyuyorum. O çatıları kavisli, altın renkli işlemeler kullanılan, gözü yorsa, ayrıca zannımca çok kullanışsız olsa da birer sanat eseri olan mimariden kitapta bol bol söz edilmiş. Kitabı okumadan önce bilmiyorsanız bir göz atmakta fayda var. Aksi takdirde okuduğunuz sahneleri hayal etmek zor olabilir.
Ayrıca budizm öğretilerine de bol miktarda değinilmiş olduğunu söylememe gerek yok. Benim için bu açıdan da zevk verici bir deneyimdi.
İlk kitap Bahar Karları, kendi içinde bütünlüğe
Yazar Hakkında
Yukio MişimaYazar · 20 kitap
Yukio Mishima (Japonca: 三島 由紀夫, aslı adı: Kimitake Hiraoka 平岡 公威; d. 14 Ocak 1925 Yotsuya / Tōkyō - ö. 25 Kasım 1970 Ichigaya / Tōkyō), Japon romancı ve oyun yazarı. Milliyetçi örgütü Tate no Kai 盾の会 (Kalkan Cemiyeti) başkanı.
Mişima'nın çocukluğunun ilk dönemi onu yakın çevresinden uzak büyüten büyükannesi Natsu'nun gölgesi altında geçmiştir. Büyükannesi Mişima'nın diğer erkek çocuklarıyla oynamasına müsaade etmiyor, sadece kız kuzenleri ve bebekleriyle oynamasını istiyordu.
Natsu, Tokugava dönemi samuraylarıyla ilişkili bir aileden gelmekteydi ve Mişima'nın büyükbabası ile evlendikten sonra bile ailenin aristokratik geleneklerini sürdürmeye devam etmişti. Büyükbabası bir bürokrattı ve işleri sömürge döneminde açılmıştı.
Mişima ailesinin yanına ancak 12 yaşında dönebilmiş ve annesiyle yakın ilişkisi biyografisini yazan kimi yazarlar tarafından ensestliğe yakın bir ilişki olarak tasvir edilmişti. Babası askeri disiplinden keyif alan sert bir adamdı.
Mişima Japonya'nın modernleşmesi ve geleneksel değerlerini yitirmesine karşı sert bir muhalefet tavrı gösterdi ve samuray değerlerini savundu.
25 Kasım 1970'te Mişima ve beraberindeki Tatenokai üyelerinden dördü Japonya Silahlı Kuvvetlerinin Tōkyō'daki Ichigaya Kampını ziyaret etmişler, komutanı sandalyesine bağlamışlar ve İmparatorluğun haklarının yeniden tesis edilmesi için hazırladıkları manifestoyu ve taleplerini okuduktan sonra Mişima seppuku (geleneksel Japon intihar biçimi) yaparak intihar etmiş, Tatenokai üyelerinden Hiroyasu Koga ise intiharın tamamlanması için Mişima'nın başını kılıçla kesmiştir.
Mişima intiharını bir yıl öncesinden hazırlamış Tatenokai üyeleri dışında hiç kimse yazarın intihar hazırlığından haberdar olmamıştı. Mişima'nın kendisi intiharı sırasında hazır bulunacak Tatenokai üyelerinin mahkemedeki kendilerini savunmak zorunda kalacaklarını önceden bilerek onlar için geride nakit bırakmıştı.
Yazarlığı
Mişima ilk romanı Tōzoku'ya (Hırsızlar) 1946 yılında başlamış ve 1948'de yayınlamıştı. Bu eserini Kamen no Kokuhaku (Bir Maskenin İtirafları) adlı otobiyografik çalışması izlemişti. Roman büyük bir başarı kazanmış ve 24 yaşındaki Mişima'ya büyük bir ün kazandırmıştı.
Mişima velud bir yazardı. Romanları haricinde, popüler dizi romanlar, kısa hikâyeler, edebi denemeler, Kabuki tiyatro oyunları, geleneksel Noh drama tiyatrosunun modern versiyonlarıyla ilgili oyunlar kaleme almıştı.
Eserleri dünya çapında üne kavuşmuş ve İngilizce'ye çevirilmiştir. Üç kez (1963,1964,1965) Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilmiş ancak 1968 yılında yakın arkadaşı Yasunari Kavabata ödülü kazanmıştı.
Türkçede Mişima
Bereket Denizi (豊饒の海 Hōjō no Umi) serisi
Bahar Karları (Japonca: 春の雪 Haru no Yuki)
Kaçak Atlar (Japonca: 奔馬 Honba)
Şafak Tapınağı (Japonca: 暁の寺 Akatsuki no Tera)
Meleğin Çürüyüşü (Japonca: 天人五衰 Tennin Gosui)
Dalgaların Sesi (Japonca: 潮騒 Shiosai)
Bir Maskenin İtirafları (Japonca: 仮面の告白 Kamen no Kokuhaku)
Yaz Ortasında Ölüm (Japonca: 真夏の死 Manatsu no Shi)
Denizi Yitiren Denizci (Japonca: 午後の曳航 Gogo no Eikô)
Aşka Susamış (Japonca: 愛の渇き Ai no Kawaki)
Yıldız (Japonca: スタア Sutā)
Altı Çağdaş Nô Oyunu
Altın Köşk Tapınağı (Japonca: 金閣寺 Kinkaku-ji)
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Yukio_Mishima
