Tembellik Hakkı
Paul Lafargue
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
Mayıs 2019
İlk Yayın Tarihi:
1880
Yayınevi:
Sel Yayıncılık
Orijinal Adı:
Le Droit a la Paresse
ISBN:
9789755709901
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
41 diğer baskı · Tümünü Göster
Tembellik Hakkı
4.608 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Ocak 2025 · 64 s.
Tembellik Hakkı
2.004 okunmaAyrıntı Yayınları · Kasım 2015 · 112 s.
Tembellik Hakkı
2.012 okunmaCan Yayınları · Aralık 2020 · 56 s.
Tembellik Hakkı
1.056 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Şubat 2020 · 64 s.
Tembellik Hakkı
388 okunmaTelos Yayıncılık · 2000 · 60 s.
Tembellik Hakkı
372 okunmaKırmızı Kedi Yayınları · 18 Mayıs 2014 · 72 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Hep bu Rothschild'ler yüzünden
Puan vermedi·64 syf.·
2022 9. kitabı
40 gün 40 gece düğün yapmak sizin için sadece bir deyimden mi ibaret? Bu ekonomik şartlarda ne düğünü dediğinizi duyar gibiyim. Vakti zamanında öyle bir dönem varmış ki insanlar tanıdıklarının eğlence yemeklerine katılım için 7 haftalarını harcarlarmış, malum at üstünde yolculuk zaten uzun sürer. Hayal edebiliyor musunuz? Tamı tamına 7 hafta! Böyle bir vakti herhangi bir dostun eğlencesine ayırabilmek kulağa çok tatlı gelse de o dönemin ufacık bir kusuru varmış, kölelik!
Çalışmanın sadece kölelere has olduğu, diğer kişilerin çalışmasının hoş karşılanmadığı bir dönem düşünün. Burada çalışmaktan kasıt beden işçiliği. Çalışmanın ayıplandığı bir dönem, ne kadar güzel değil mi? O dönemde mi yaşasaydık? Yok yok bu şansla biz kesin köle olurduk! :) Peki kendilerine ait zamanları olan bu insanlar neler yapıyorlar? Bilim ve sanat için mi ter döküyorlar? En azından beklenti kafayı kullanmak, düşünmek üzerine.
Neyse ki kölelik kalktı da bütün insanlar özgür, eşit bir hayat yaşamaya başladılar, kendilerine ait zamanda neler yapabileceklerine özgürce karar verebiliyorlar(!) Mesela arkadaşımın davet ettiği eğlenceye 7 hafta olmasa da 1 gün ayırabiliyorum, gerçi patronum yıllık iznimi iş yoğunluğundan dolayı kullanamayacağımı söyledi ama olsun bu istisnai bir durum, normalde işler yoğun olmasa kesin izin verirdi(!) Neyse artık nasip arkadaşımın ikinci düğününe.
Buraya kadar okuyanlar umarım, ne anlatıyor bu değişik, demiyorlardır. Tembellik hakkımız nerede diyorum, 1 yılda 14 gün diyorlar, tek parça mümkün değil kullanamazsın, şu işler bir durulsun tamam söz sana 10 gün kafa izni, lütfettiniz, e bana bugün lazım, maalesef iş beklemez! İşte günümüz özel sektöründe tembellik hakkımız özetle bu kadar. :) "O iş yerinde çalışılmaz, hemen istifa etmek icap eder." Tabii tabii haklısınız
Tembellik HakkıSiyaset
Çalışmanın, bize dayatıldığı kadar doğal ve ezeli bir yeti ol madığını anlatan, yüzyıllar aşarak günümüze ulaşabilmiş bu küçük kitapçık için Paul Lafargue teşekkür borçluyuz.
Tembellik Hakkı, bir aylaklik çağrısı değil, vahşi kapitalizm min kadın, erkek, çocuk demeden herkesi mecbur kildiği çalışma mevhumuna, yaratıcılık yitimine bir itirazdır. Üc retli kölelik düzenini tümüyle reddetmek yerine insanca
"çalışma" talebini en başa yazarak boş vakit hakkından vazgeçen işçilere, bu düzeni değiştirilemez sayarak içinde debelenen hepimize, yaklaşık yüz elli yıllık güçlü bir sövgü ve yergidir.
Tembellik Hakkı & Paul Lafargue
+
Şu önünüzdeki birkaç yıl bu hakkı kullanabilir miyim? Kitap bittiğinde istifa edesim, bunca yıl çalıştırıldığım için çalıştığım kurumları mahkemeye veresim, geçip giden zamanlarımın ardından salya sümük ağlayasım geldi Şimdi biraz ciddiyet lütfen. Lafargur, aslen Küba doğumlu Fransız Marksist bir yazar, gazetecidir. Savunduğu görüşlerin farklılığı yanı sıra bunları haklı kılacak argümanları ile akıl bulandırmıyor aksine usun kendine gelmesini sağlıyor. Felaket bir dogma olarak gördüğü kapitalist sistemin dayattığı çalışmayı zorunlu, haklı kılan ne varsa sille tokat dalıyor. Çalışmanın kutlanmasına, hadi oradan diyerek zamanımıza değin gelen çalışma koşullarının insanı nasıl modern köleliğe getirdiğine ışık tutuyor. Aşırı üretim ile meydana gelen sonuçları aklı olan insana çocuğa anlatır gibi anlatıyor. Peki ya yeni besteye yeni güfte dediği sistem için odun kafalılara ne diyor dersiniz? Lessing'in şu sözü ile noktayı koyayım; Tembellik edelim her konuda; sevmek, içki içmek, bir de tembellik etmek hariç...
+
#kitap #kitaptavsiyesi #kitaptavsiyeleri #kitapönerisi #kitapönerileri #tembellikhakkı #paullafargue #selyayincilik #book #bookstagramturkey #booklover #bookstagram #okudumbitti
HİÇ İNSAN ETİNİ YİYEN İNSAN GÖRDÜN MÜ?İnsan ve Toplum
Cicero şöyle demektedir:"Bir dükkândan saygıya ve hürmete layık ne çıkabilir ?Ticaret namuslu bir şey üretebilir mi?Dükkân denen şey dürüst bir insana layık değildir...,tüccarlar yalan söylemeden kazanamadiğina göre, yalancı olmaktan daha utanç verici ne olabilir!
Kitapta kapitalist sistemin kötülüklerinin çok güzel bir şekilde işlendiği ve proletaryanın kölelik sistemindeki rolünü gözler önüne seriyor.Burjuvazinin doymak bilmeyen istek ve açlığı dünya yaşamını tümüyle kölelik sistemine dönüştürmüştur.Kimi daha çok yiyip daha çok şişmanlasin diye insanlığın diğer üyelerinin etinin yenmesinden bile rahatsızlık duymayan insanlık , sıranın ona geleceği günü beklemektedir. HİÇ İNSAN ETİNİ YİYEN İNSAN GÖRDÜN MÜ?
Sel yayınlarının bence kayda değer bir serisi Red Kitaplığındaki kitaplar tembellik hakkı bunlardan biri 15 kitaptan oluşan bu seri felsefe sosyoloji alanında kısa kısa kolay okunacak kitaplar sunuyor okura..
Tembellik hakkı; Gerçek yaşamın, bir azınlığı zenginleştirmeye devam etmek için çalışmak ve tüketmek arasında yitip gittiği gerçeğini görmek isteyenlere...
Gerçek yaşam ;Gençliği Yoldan Çıkarmaya Yönelik Bir Çağrı’da derlenen konuşmalarında, her iki seçeneğin de yaşamın gerçekliğini örten bir yanılsama olduğunun altını çiziyor.
okura not;tüm seri olmasada en azından size uygun bir kaç kitaba göz attın derim
TavsiyelerTarih
Yazar kitapta işçilere, burjuvaziye, hristiyanlığa, papaya, protestanlara... Kısacası önüne gelen herkese dümdüz giydiren adam. kitabında en çok isyan ettiği şey çalışma saatlerinin fazlalığı olup, işçilerin zihinlerinin ipotek edilmesiyle bu duruma itiraz etmek şöyle dursun, gönüllü dahil olmalarıdır. Müteveffa bugün yaşasa ve çin'i görseydi kendini aliexpress önünde ateşe verirdi diye düşünüyorum. Yetmiş yaşında karısıyla birlikte intihar etmesi de birinci dünya savaşını görmemesi açısından iyi olmuş.
Gerçek yaşamın, bir azınlığı zenginleştirmeye devam etmek için çalışmak ve tüketmek arasında yitip gittiğine ve de yine hayatın “çalışma-tüketme-uyuma” cehennemi döngüsünde yok olduğunu anlatmaya çalışan güzel fikirler var ancak devamında bunların aksinin nasıl olacağıyla ilgili savlar, tezler yok. Tamam günde 3 saat çalışalım ama böyle bir dünya, hayat düzeni nasıl olacak onlara değinilmemiş. Keşke bu konuda da tartışmaları içerseymiş kitap diye düşündüm. Ama yine de farklı bakış açıları edinebilmek ve hayatımızı sorgulamak adına okunması gereken bir eser olduğunu düşünüyorum.
Tembellik hakkı vardır herkesin... Kapitalizm ise bu hakkı insanların elinden alır... Bizim eşşekler gibi çalışıyor olmamız birilerinin işkembe-i kübrası'nın şişmesi için gerek koşuldur...
Bu sistemde çalışan kendi mezarını kazıyor...
Oysa tembellik etmek , deniz kenarında güneşlenmek, insan gibi yaşamak için dinlenmek, dünya güzelliklerinden faydalanmak herkesin hakkı ... Sadece bir küçük azınlığın değil...
Lafargue anlaşıldığında dünya değişecek...
Kahrol kapitalizm al sana bombeİnceleme
Bir işçinin sabahın köründe yola çıkıp akşam karanlığında yorgun bir bedenle evine dönmesi sistemin gözünde bir başarı hikâyesidir. Ne ironiktir ki çalıştıkça yoksullaşırız… “Çalışmak erdemdir” sloganı kapitalizmin en büyük yalanıdır. Fakirlerin alın teriyle zenginlerin saraylarını ayakta tutan en ustaca kurulmuş sömürü düzenidir. Biz de satrançtaki piyonlarız işte…Bu sistemde emek, kutsal bir değer olarak görülmesi gerekirken ucuz bir metadır, satılabilir bir maldır.
İşçisin sen işçi kal
music.apple.com/tr/album/tamirc...
Tüketmek için üretmek, üretmek için daha çok tüketmek zorundayız. Reklamlar, markalar, statü savaşları hepsi birer zincir halkası. Modern kölelik maaş bordrolarıyla ölçülüyor. Biz hâlâ “daha çok çalış, başarırsın” masalıyla avutuluyoruz. Masala inanmaya devam mı? Oysa gerçek şu: Ne kadar çalışırsak çalışalım, sistem bizden hep bir şey eksiltir bazen uykumuzu, bazen sağlığımızı…
“Kapitalist ahlak; emekçinin bedenini aforoz ediyor, üreticiyi en asgari ihtiyaçlarına indirgemeyi sevinç ve tutkularını yok etmeyi, dur durak bilmeden çalışan bir makine rolüne mahkum etmeyi ideal olarak benimsiyor.” (s.3) yıldızlı alıntı ve kitabın anafikri diyebileceğim alıntısı.
“Tembellik Hakkı”, aslında yaşama hakkıdır. Günün üçte ikisini çalışarak, kalanını yorgunlukla geçirerek yaşamak, yaşamak değildir dostlar. :(
İspanyollar için çalışmak kölelikten beterdir. (s.4)
Türkler için ise “hayatta kalma mücadelesidir.” Sömürü, sadece biçim değiştirir. Bir zamanlar ağalar vardı, şimdi şirketler var. Emek, hâlâ aynı değersizlikle el değiştiriyor.
İncil’de Matta’da geçen “kır zambakları” ile ilgili bir ayet var. 
Soren Kierkegaard’ın 
Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş kitabında da geçiyor.
İnsan durgunluk içinde yaşamayı kuşlara ve çiçeklere
Soren Kierkegaard’ın Kırdaki Zambak ve Gökteki Kuş kitabında da geçiyor.
İnsan durgunluk içinde yaşamayı kuşlara ve çiçeklereKapitalizm nasıl sona erer?1000Kitap
Paul Lafargue, Fransız kökenli Marksist, iktisatçı ve yazardır. Tıp öğrenimi görmüştür; ama 3 çocuğunu da arka arkaya kaybettiği için tıptan soğumuş kendini sosyalist düşünceye adamıştır. Karl Marx'ın kızı ile evlenmiştir. Fransız Sosyalist Partisinin kurucuları arasında yer almış, işçinin hakkını savunmuş, işçilerin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulunmuştur. Yaşlılığın bedenini ve zihnini körelttiğini görmek istemeyen yazar, 70 yaşını aşmayacağını belirtmiş ve 69 yaşında karısıyla beraber intihar etmiştir.
Kitaba geçecek olursak, tembellik hakkının tarih boyunca soylulara, burjuvazi kesimine verildiğini belirtmiştir. Gelişen makineleşme sürecinin işçi kesimine de bu hakkı tanıması gerektiğini düşünmüş ve sert bir şekilde kapitalist düzeni eleştirmiştir. Eleştirileri kapitalist sisteme olduğu kadar Fransa da metalaştırılan her şeye karşı sert bir şekilde karşılık vermiştir.
Çalışma dogmasıyla sürekli ezilen proleteryayı da yeren Lafargue zorunlu çalışmanın toplumun bozulmasının sebebi olarak görmüştür(Tüm bireysel ve toplumsal sefaletler proletaryanın çalışma tutkusundan doğdu). Bir çok veriye ve söyleme dayanarak yazdığı kitapta insanların daha az çalışması gerektiğini ve bu çalışma şeklinin de gündelik hayatta bir sorun oluşturmayacağını belirtmiştir.
Kitap 1883 yılında yazılmıştır. ''Kör, ahlaksız ve canice çalışma tutkusu, özgürleştirici makineleri özgür insanları köleleştirme aracına dönüştürüyor; makinelerin üretkenliği insanları yoksullaştırıyor''. Yazar o kadar haklı çıkmıştır ki, bugün sanayi devrimi ve teknolojik devrim büyük bir yol almıştır. Buharlı makinelerden, 6.0 devrimi ile insan zekasının kodlanması yani yapay zekalar ortaya çıkmıştır. Peki tüm bunlar, bu gelişmeler insanlığa hizmet etmesi gerektiği noktada neden yaşam koşullarını daha
Yazar Hakkında
Paul LafargueYazar · 7 kitap
Paul Lafargue (15 Ocak 1842-26 Kasım 1911); Fransız uyruklu düşünür ve eylem adamı. Küba'nın Santiago kentinde doğdu. Dokuz yaşındayken ailesiyle birlikte göçtüğü Fransa'da Tıp Akademisi'ne yazıldı. Üniversitede, kralcı hükümete karşı giderek genişleyen gençlik devinimine katıldı. Yine aynı dönemde yoğun bir okuma uğraşına daldı. Hegel'den Feuerbach'a, Fourier'den Comte'a kadar pek çok düşünürün yapıtlarını okumasına karşın, özellikle Proudhon'dan etkilendi.
1865'te Marx'la tanışmasının, üzerindeki Proudhon etkisinin kırılmasında büyük rolü oldu. Marx "yakışıklı, zeki, enerjik ve sportif" bulduğu bu gencin, kızı Laura'yla evlenerek aileye katılmasına da izin verdi.
Siyasal etkinlikleri nedeniyle Akademi'den uzaklaştırılınca, öğrenimini Londra'da tamamladı ve karısı Laura'yla birlikte yeniden Paris'e döndü. Art arda üç çocuğunu da yitirmesi üzerine tıptan soğudu; kendini tümüyle sosyalist düşünce ve eyleme adamaya karar verdi. Fransız Sosyalist Partisi'nin kurucuları arasında yer aldı, işçi devinimlerinin örgütlenmesine yazılarıyla katkıda bulundu.
1911 yılında karısıyla birlikte kendini öldürdü. Yaşlılığın, beden ve zihin güçlerini azar azar kemirdiğini görmek istemeyen Lafargue, yetmiş yaşını aşmamak üzere kendine verdiği sözü tutmuş oluyordu.
