Aforizmalar
Franz KafkaYazar:
Franz Kafka
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 5 dk.
Sayfa Sayısı:
144
Basım Tarihi:
2018
İlk Yayın Tarihi:
1931
Yayınevi:
İskele Yayıncılık
Orijinal Adı:
Betrachtungen über Sünde, Hoffnung, Leid und den wahren Weg
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Çekya
ISBN:
9786051773025
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
41 diğer baskı · Tümünü Göster
Aforizmalar
24,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mayıs 2017 · 109 s.
Aforizmalar
1.592 okunmaAperatif Kitap Yayınları · Mart 2020 · 114 s.
Aforizmalar
1.107 okunmaOlympia Yayınları · 2024 · 136 s.
Yalnızlık Bir Uçurumdur
1.050 okunmaAylak Adam Kültür Sanat Yayıncılık · Aralık 2015 · 80 s.
Aforizmalar
865 okunmaAltıkırkbeş Basın Yayın · 10 Kasım 2014 · 64 s.
Aforizmalar
776 okunmaOlimpos Yayınları · Haziran 2019 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Aforizma: Birçok açıdan ele alınan konuyu uzun uzun cümlelerle değil de tek bir cümleyle ya da daha kısa anlatmadır.
Bu kitabın varlığı beni nedense rahatsız etti. Kafka, Aforizmalar'ı hayatının en kötü döneminde yazmış.
Tavsiye etmem, bunu okumamak bir şey kaybettirmez.
Puan vermedi
Nasıl bir devirdir ki bu; insanlar arasında olmak hayvanlar arasında olmaktan daha tehlikeli.
İncelememi okumak için lütfen web sitemi ziyaret edin:)
kitappenceresi.com/91/aforizmalar
5/10
2025 20. kitabı
Bağlamından kopuk cümlelere gerektiği anlamı veremedim malesef, bu benim eksikliğimden kaynaklanmış da olabilir. Kısacası tek cümlelik alıntıların ilgisiz şekilde serpiştirilmesiyle oluşturulmuş bu tarzın bana pek hitap ettiğini söyleyemeyeceğim.
Neredeyse 40 dakikada okudum. Zira her sayfada bir-iki satırlık cümleler (aforizmalar) vardı. Lezzetli buldum mu? Ölünün arkasından konuşmak gibi olmasın ama o elektriği alamadım. Durun, hemen ateş etmeyin yahu! Cümlemi şöyle izah edeyim; Sanki 
Can Yücel'in bazı şiirlerinde olduğu gibi (alkolden olsa gerek) bu kitaptaki aforizmalar da hızlıca yazılmış ve üstünden hiç geçilmemiş gibi geldi bana. İkna olmadınız mı? (Ben de olmadım) Yazarı çok beğeniyorum ama bu kitabı yeteri kadar güzel bulmadım deyip konuyu kapatıyorum...
Yine de Franz Kafka gibi kendini kanıtlamış, kendinden sonra gelen bir çok yazara ışık tutmuş ve nice okurun kalbinde yer edinmiş bir dehayı öylece çarmıha gönderirsem yatacak yerimin olmayacağını bildiğim için son olarak şunu belirtmek istiyorum: "Belki de ben hazır değildim ya da kitap geç kaldı bana" deyip kendime demli bir çay ısmarlıyorum...
Yazarı ayrı kefeye koyup, bu serüvene puanım 10/6
Sevgi içimizde
Dip Not: olumsuz incelemem part 2 oldu.
part 1 : https://1000kitap.com/gonderi/95367213 (Simyacı)
Can Yücel'in bazı şiirlerinde olduğu gibi (alkolden olsa gerek) bu kitaptaki aforizmalar da hızlıca yazılmış ve üstünden hiç geçilmemiş gibi geldi bana. İkna olmadınız mı? (Ben de olmadım) Yazarı çok beğeniyorum ama bu kitabı yeteri kadar güzel bulmadım deyip konuyu kapatıyorum...
Yine de Franz Kafka gibi kendini kanıtlamış, kendinden sonra gelen bir çok yazara ışık tutmuş ve nice okurun kalbinde yer edinmiş bir dehayı öylece çarmıha gönderirsem yatacak yerimin olmayacağını bildiğim için son olarak şunu belirtmek istiyorum: "Belki de ben hazır değildim ya da kitap geç kaldı bana" deyip kendime demli bir çay ısmarlıyorum...
Yazarı ayrı kefeye koyup, bu serüvene puanım 10/6
Sevgi içimizde
Dip Not: olumsuz incelemem part 2 oldu.
part 1 : https://1000kitap.com/gonderi/95367213 (Simyacı)
Aforizmalar – Franz Kafka
“Aforizmalar”ı okurken sanki bir roman değil, bir ruhun parçalarını okuyormuşum gibi hissettim. Her cümle bir fısıltı gibi; kısa ama yankısı uzun. Kafka burada ne bir hikâye anlatıyor ne de bir sonuca varmak istiyor. O sadece düşünüyor, sorguluyor, bazen kendine bile acımasız davranıyor.
Bu kitap, bir anlamda Kafka’nın içindeki Tanrı’ya, varoluşa ve insanın kendi çaresizliğine yönelttiği soruların toplamı. Cümleler öyle keskin ki, bazen bir aforizmanın sonuna geldiğinde susmak istiyorsun — çünkü içinden bir şey kırılmış gibi hissediyorsun.
En etkileyici tarafı, Kafka’nın çıplak dürüstlüğü. Ne kendini ne insanı ne de inancı idealize ediyor. “İnsan, Tanrı’nın düş görmesidir” derken hem kutsal bir derinlik hem de trajik bir yalnızlık hissediliyor. Bu aforizmalar, sadece düşünsel değil, duygusal bir yankı da taşıyor; her biri insanın iç sesine dokunuyor.
Ancak kitabın bazı zorlukları da var.
Öncelikle, Kafka’nın dili çok yoğun ve sembolik. Her cümle çok anlam katmanına sahip olduğu için, bazen ne dediğini anlamak değil, ne demek istemediğini anlamaya çalışıyorsun. Bu da okuma sürecini yavaşlatıyor. Ayrıca metinde tutarlılık aramak boşuna — çünkü bu kitap bir düşünce zinciri değil, kopuk ama derin sezgilerin bütünü.
Bazı aforizmalar neredeyse mistik düzeyde soyut; bu da okuyucudan ciddi bir içsel dikkat istiyor. Yani duygusal bir bağ kurmak her zaman kolay değil. Kafka burada kalbe değil, zihne ve ruha hitap ediyor — bu da kitabı bir oturuşta değil, aralıklarla, sessizlik içinde okuman gerektiğini hissettiriyor.
Yine de bu eser, Kafka’nın en samimi hâli. “Dava” ya da “Şato”daki sembolik anlatımın ötesinde, burada onun kendi düşüncelerinin çıplak gerçeğini görüyorsun. Her aforizma, bir yazarın iç hesaplaşmasının izini taşıyor.
Sonuç
❝Aforizmalar❞Franz Kafka'nın bu kitabı bir saatte bitebilecek ancak içeriğinde derin felsefik sözler barındırdığı için sindire sindire okunması gerekiyor. Kafka'nın defterine yazdığı notların kitaplaştırılması şeklinde oluşmuş bir kitaptır. Ve bir adet aforizma maalesef ki kaybolmuştur.
Aforizmaların bazıları inanılmaz güzel bazıları ise (tarihsel ya da kültürel farklılıktan dolayı) bana pek etki etmedi. Ancak yine de çok kısa sürede okunabilecek akılda kalıcı güzellikte aforizmaların olduğu 
Aforizmalar kitabını okumaktan fazlasıyla keyif aldım...
Kitap kısa olduğu için kitaptan sevdiğim bir kaç alıntıyı yazarak değerlendirmemi burada bitiriyorum. Kitabı okumayı düşünenler için referans olmasını umuyorum...
❝Ev halkını koruyan tanrıya inanmaktan daha keyif veren ne olabilir!❞
❝Bu dünya için koşumlarını takınman gülünç.❞
❝Cennet'te yaşamak üzere yaratılmıştık, ve Cennet bize hizmet etmek için düzenlenmişti. Sonra yazgımız değiştirildi; Cennet'in yazgısında da bir değişiklik oldu mu, bu hiçbir yerde belirtilmiyor.❞
❝Neden sürekli İlk Günah'tan ötürü yakınıp dururuz?
İlk Günah yüzünden değil, Hayat Ağacı'ndan ötürü kovulduk Cennet'ten, onun yemişlerinden yemeyelim diye.❞
❝Kuramsal olarak eksiksiz bir mutluluk olanağı vardır:
İçimizde yok edilemez bir varlık olduğuna inanmak, ve ona ulaşacağım diye çaba harcamamak.❞
Herkese keyifli okumalar diliyorum...
Franz Kafka'nın bu kitabı bir saatte bitebilecek ancak içeriğinde derin felsefik sözler barındırdığı için sindire sindire okunması gerekiyor. Kafka'nın defterine yazdığı notların kitaplaştırılması şeklinde oluşmuş bir kitaptır. Ve bir adet aforizma maalesef ki kaybolmuştur.
Aforizmaların bazıları inanılmaz güzel bazıları ise (tarihsel ya da kültürel farklılıktan dolayı) bana pek etki etmedi. Ancak yine de çok kısa sürede okunabilecek akılda kalıcı güzellikte aforizmaların olduğu Aforizmalar kitabını okumaktan fazlasıyla keyif aldım...
Kitap kısa olduğu için kitaptan sevdiğim bir kaç alıntıyı yazarak değerlendirmemi burada bitiriyorum. Kitabı okumayı düşünenler için referans olmasını umuyorum...
❝Ev halkını koruyan tanrıya inanmaktan daha keyif veren ne olabilir!❞
❝Bu dünya için koşumlarını takınman gülünç.❞
❝Cennet'te yaşamak üzere yaratılmıştık, ve Cennet bize hizmet etmek için düzenlenmişti. Sonra yazgımız değiştirildi; Cennet'in yazgısında da bir değişiklik oldu mu, bu hiçbir yerde belirtilmiyor.❞
❝Neden sürekli İlk Günah'tan ötürü yakınıp dururuz?
İlk Günah yüzünden değil, Hayat Ağacı'ndan ötürü kovulduk Cennet'ten, onun yemişlerinden yemeyelim diye.❞
❝Kuramsal olarak eksiksiz bir mutluluk olanağı vardır:
İçimizde yok edilemez bir varlık olduğuna inanmak, ve ona ulaşacağım diye çaba harcamamak.❞
Herkese keyifli okumalar diliyorum...
“Biraz daha uyusam da bütün bu saçmalığı unutsam” Kafka, içinde yaşadığı dönemin, o dönemin olaylarının değil, gelmiş geçmiş tüm zamanların toplumsal mekanizmalarının yarattığı yalnızlığı, anlamsızlığı betimlemiştir. Kafka’nın kalemine hayranım bende ki yeri çok başkadır. Ben okurken çok keyif aldım. Herkesin okuması dereken muhteşem bir eser. Kitapla kalın.
“Sevdiğin her şeyi er ya da geç kaybedeceksin, fakat eninde sonunda sevgi, farklı bir şekil almış olarak geri dönecek... *Huzur*ve*Kitap*Eksik*Olmasın*Hayatımızdan*
Aforizmalar, Avrupa'nın içinde bulunduğu kötü ortamda Kafka'nın hayata dair sorgulamalarını içeren bir kitaptır. 109 özdeyişten oluşan bu kitap Kafka'nın 1917-1919 yılları arası yazdığı günlüklerden oluşmaktadır. Her sayfa birer cümle veya birer paragraf şeklinde yazılmıştır. Okuması kolay fakat anlaşılması zor bir eser. Okuyacak olan herkese şimdiden keyifli okumalarrr.
(Kafka bu özdeyişleri yazmaya başladığında verem hastalığına yakalanmıştır.)
-SON-Aforizmalar
• Aforizmalar, hayatın anlamı, iyilik-kötülük ikiliği, insanın Tanrı’ya uzaklığı/yakınlığı, özgürlük, yanılsama, zaman, ölüm ve varoluşun absürtlüğü gibi konuları çok kısa, yoğun ve paradoksal cümlelerle ele alır. Kafka burada uzun anlatılar yerine keskin, bazen tek cümlelik gözlemlerle derin felsefi sorgulamalar yapar. Birçoğu dini ve mistik bir tona sahiptir; Tanrı’ya ulaşma çabası, cennetten kovuluşun devam eden etkisi, insanın kendi kendini kandırması gibi temalar baskındır. Aynı zamanda kötülüğün çekiciliği, iyiliğin zorluğu ve insanın kendi yolunu bulma zorunluluğu sıkça tekrarlanır.
• Benim Yorumum
• Kafka’nın aforizmaları, onun roman ve öykülerindeki uzun bürokratik-labirentvari dünyaların sıkıştırılmış, damıtılmış halidir. Burada uzun bir dava ya da şato yoktur; doğrudan insanın kendi içindeki dava ve şato vardır. Cümleler o kadar keskindir ki, okurken durup kendi hayatını sorgulatır. Birçoğu çelişkili gibi görünse de (örneğin “İyilik, kötülüğün cazibesidir” tarzı ifadeler), aslında insanın ikircikli doğasını çok iyi yakalar.
• Kitap, Kafka’nın belki de en “saf” halidir: Hastalıkla yüzleştiği, yalnızlık içinde derin düşüncelere daldığı bir dönemde yazılmıştır. Bu yüzden hem karamsar hem de tuhaf bir umut taşır. Okuyanı rahatlatmaz, aksine huzursuz eder ama bu huzursuzluk üretkendir; insanı kendi inançları, korkuları ve yanılsamalarıyla yüzleştirir.
• Herkese keyifli okumalar diliyorum ..!
• Kitaplarla kalınız..
Bu kitabı en son okuyun!·109 syf.·Edebiyat
8/10
2020 64. kitabı
"Evrenin sonsuz genişlikte ve zenginlikte tasarlanması, zahmetli yaratışın ve özgür bilincin en aşırıya vardırılmış karışımının sonucudur."
Tıpkı yaratılan bu evren gibi iç dünyası sonsuz zenginlikte, anlaşılması kimi zaman güç, içine kapanık ve gizemli edebiyatçımızın bir aforizmasıyla başlamak istedim söze. Bu kitabı ve yazarın diğer bütün kitaplarını anlamak için önce onu anlamak gerekir fakat o, buna hiçbir zaman tam anlamıyla izin vermemiştir. Zaten çoğu zaman anlaşılma arzusu ve kaygısı içinde de olmamıştır. Hatta öyle ki eserlerinin değil anlaşılmasını okunmasını bile istememiştir. Bu sebeple Kafka'yı anlamak hissetmekten öte değildir. Bu yazacaklarım da hissettiklerimden öte olmayacaktır hülasa...
Kitap bir derlemedir; içeriğini yazarın kendi el yazmaları ve diğer bazı kitaplarının bir parçaları oluşturmaktadır. Bu sebeple her ne kadar bir konu bütünlüğü aranmamalıysa da yazarın üzerinde nispeten fazla durduğu konular mevcuttur. 'İyi-Kötü' gibi ya da 'İnanç' gibi... İnanç kavramını din meselesine indirgememek gerekir ki Kafka da tam olarak bir dini inancı konu almamıştır. Fakat Babaya Mektup kitabından onun dinle olan ilişkisine dair ufak birkaç bilgiye ulaşmamız mümkündür:
"Aynı şekilde senden kurtuluşu Yahudilikte de bulamadım. Aslında kurtuluş burada mümkün olabilirdi, hatta dahası, birbirimizi Yahudilikte bulabilir ya da oradan uzlaşmış olarak çıkabilirdik. Ama senin bana öğrettiğin nasıl bir Yahudilikti! Çocukken, seninle görüş birliği içinde kendimi suçlardım çünkü sinagoğa yeterince gitmez, oruç tutmazdım vs. Bununla kendime değil, sana haksızlık yaptığımı sanırdım ve her zaman hazırda bekleyen suçluluk bilinci içimi kemirirdi.
Sonraları genç bir insan olarak, senin Yahudilikle ilgili sahip olduğun o hiçlikle, aynı hiçliği uygulama konusunda (senin
Yazar Hakkında
Franz KafkaYazar · 138 kitap
Yahudi bir tüccar aileden gelen, Almancaya da hâkim olan bir yazardı. Kafka'nın en önemli eserlerini, üç romanının (Dava, Şato ve Kayıp) yanı sıra; ortaya koyduğu birçok hikâyeleri oluşturuyor.
Kafka'nın eserlerinin büyük bölümü ancak Kafka'nın ölümünden sonra meslektaşı ve yakın arkadaşı Max Brod tarafından yayımlandı ve bu eserler 20. yüzyılda dünya edebiyatında kalıcı bir etki bıraktı.
1883 yılında Prag'da doğdu. Taşralı Çek proletaryasından gelip zengin bir tüccar konumuna yükselmiş bir baba ile zengin ve aydın bir Alman Yahudi'si annenin çocuğu olan Franz Kafka'nın, içedönük ve huzursuz kişiliğini büyük ölçüde annesine borçlu olduğu söylenir. Ailenin en büyük çocuğu olan Kafka'nın iki erkek kardeşi küçük yaşta hayatlarını kaybettiler. Kız kardeşleri Elli, Valli ve Ottla ise Nazi Almanyası'nın organize ettiği Yahudi katliamı Holocaust'da hayatlarını kaybettiler. Kafka, çeşitli ailevi ve toplumsal sebepler yüzünden çevresine yabancılaşarak büyüdü. Ailesinin Prag'daki Alman toplumuyla kaynaşma çabaları sonucunda Alman okullarında okudu.
1893 yılında öğrenim görmeye başladığı Avusturya Lisesi, yalnızlığını ve kendi içine kapanmasında büyük etken oldu. Çek kökenli bir aileden geldiği halde Almancayı anadili olarak kullandığı için tam bir Çek sayılmayan Kafka'yı, Almanlar da tam anlamıyla kendilerinden görmediler. Ufak yaşlarda da Çekçe konuşan Kafka gittiği Alman okullarının da etkisiyle Almancada ustalaştı.
1901 yılında Altstädter Gymnasium lisesini bitirdikten sonra Prag'daki Karl Ferdinand Üniversitesi'nin Hukuk Fakültesi'ne girdi. Buradaki eğitimi sırasında Alman edebiyatı derslerini takip etmeye başladı. Öğrenciliği sırasında Yiddiş tiyatro çalışmalarında yer aldı ve bu çalışmalara destek verdi. Kafka ilk eseri olan 'Bir Savaşın Tasviri' adlı öyküsünü bu dönemde yazdı.
1902 yılında Max Brod'la tanıştı. Max Brod, Kafka'nın yaşamında önemli rol oynayan isimlerden biri olacaktı.
1906 yılında hukuk öğrenimini doktora ile tamamladı ve bir yıl süren avukatlık stajını yaptı.
1907'de Sigorta Şirketi'nde memur olarak çalışmaya başladı. Gündüzleri sigorta şirketinde sürdürdüğü çalışma hayatının yanı sıra geceleri ölümden bile daha derin bir uykuya benzettiği yazma işine yoğunlaşıyordu. Aynı yıl 'Taşrada Düğün Hazırlıkları' adlı öyküsünü kaleme aldı.
1912 yılında nişanlısı Felice Bauer'le tanıştı. Onunla ilişkisini, üç kez ayrılıp yeniden nişanlanarak,
1919'a kadar sürdürdü. Evlenmemesine neden olarak hastalığını gösteriyordu. Oysa güncesinde evliliği bir burjuva bağı olanak nitelendirmiş ve edebiyat hayatını sürdürebilmesi için yalnızlığa ihtiyacı olduğunu vurgulamıştır. Nişanlısıyla bu ilişkisinden geriye beş yüzün üzerinde mektup kalmıştır. Bunlar, Kafka'nın ölümünden çok sonra 1967'de 'Felice'ye Mektuplar' adıyla yayınlandı.
1917'de Kafka, verem olduğunu öğrendi.
1919 yılında geçirdiği ağır gripten dolayı hastaneye kaldırıldı.
1920 yılında Milena Jesenska ile tanıştı. Mektuplaştığı dört kadın arasında en ciddi ve önemli olan Milena Jesenska'ydi. Milena'yla mektuplaşmaları önce bir arkadaşlık gibi başladı, daha sonra tutkulu bir aşka dönüştü. Fakat Milena evli olduğundan bu mutsuz ve imkânsız ask Kafka'yı derin acılara sürükledi. Mektuplaştıkları üç yıl boyunca sadece iki üç kez görüşebildiler ve bu görüşmeler Kafka'yı üzmekten başka bir işe yaramadı, yine de onun yaratıcılığını olumlu yönde etkilediği rahatlıkla söylenebilir. Daha sonraları edebiyat tarihinin güzide eserlerinden biri sayılacak olan "Milena'ya Mektuplarında Kafka şöyle dile getirir durumunu;
"En çok seni seviyorum diyorum ama gerçek sevgi bu değil sanırım, sen bir bıçaksın, ben de durmadan içimi deşiyorum o bıçakla dersem, gerçek sevgiyi anlatmış olurum belki..."
Milena bu mektupları 1939 yılında yayınlaması için yakın arkadaşı Willy Haas'a verdi ve kendisi 17 Mayıs 1944'te Almanya'da toplama kampında öldü.
1922'de emekli oldu, maddi durumu kötüydü ve sağlığı gittikçe bozuluyordu.
1923`de ailesinin etkisinden kaçmak ve yazmaya yoğunlaşmak için Berlin'e taşındı, orada da Dora Dymant adında bir sevgilisi oldu. Dora, Milena`dan daha şanslıydı Nazi Almanya'sına direndi ve 1952`de Londra'da öldü.
1924 yılı 3 Haziran gecesi, 1917 senesinde kaldırıldığı Viyana yakınlarındaki Keirling sanatoryumunda hayata gözlerini yumdu.
Kafka'nın eserlerinin hepsinde görülen yabancılaşma olgusu, onun kendi yaşamında da belirgin bir biçimde izlenir. Ona göre ne kadar küçük ve basit bir yaşamı olursa o kadar mutlu ve sorunsuz olacaktır. Nazilerin Çekoslovakya'yı işgali sırasında Kafka ile ilgili birçok belge yok edildi. 20 yıl süren dostluklarının sonunda Kafka bütün yazdıklarını ölümünden sonra yakması için Max Brod'a vermişti. Yazdıklarının gereğinden fazla kişisel ve değersiz olduğunu düşünüyordu. Tabii Max onunla ayni fikirde değildi ve Kafka'nın ölümünden sonra, karışık halde bulunan binlerce sayfa metni toplayıp düzenleyerek yayınladı.
Yaşamının ve yapıtlarının ortak yani, Camus'nün dediği gibi, "Her şeyi göstermek ve hiçbir şeyi teyit etmemektir".
Çünkü yaşamayı bir savaş, ama önceden yitirilmiş bir savaş olarak görür. Çünkü bir insan olarak yaşamak ve doğru yolda ilerlemek hemen hemen olanaksızdır.
