Yazar:
John Steinbeck
Çevirmen:
Müge Ayşe Saraç
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 36 dk.
Sayfa Sayısı:
92
Basım Tarihi:
2011
İlk Yayın Tarihi:
1947
Yayınevi:
Somut Yayın Dağıtım
Orijinal Adı:
The Pearl
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789944107198
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
32 diğer baskı · Tümünü Göster
İnci
42,3bin okunmaSel Yayıncılık · Nisan 2023 · 102 s.
İnci
1.822 okunmaOda Yayınları · 30 Aralık 1995 · 120 s.
İnci
1.626 okunmaRemzi Kitabevi · 1 Şubat 2012 · 96 s.
İnci
1.996 okunmaİletişim Yayınları · 8 Ağustos 2023 · 92 s.
İnci
481 okunmaRemzi Kitabevi · 2006 · 96 s.
İnci
261 okunmaVarlık Yayınları · 1995 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
John Steinbeck’in okuduğum ilk kitabı oldu. Evet çoğu insan “Fareler ve İnsanlar” dan sonra okumuştur bu kitabı, ama benim için Steinbeck’i tanımak bu kitapla nasip oldu.
.
.
Sade bir dille yazılan kitap, çok akıcı ve bir o kadar da iç acıtıcı. Kurgusuyla insanın içini burkuyor. Kitabın başlarındayken, bir kötülüğün geleceği hissediliyordu. Musibetlerin yavaş yavaş sindire sindire gelmesi insana, “hazırlıklı ol” mesajı verir nitelikte.
.
.
Kitabın konusu; Kızılderili olan Kino’nun oğlunun sağlığı için çare arayışını; istiridye avından bulduğu “Dünyanın Biricik İncisi” yle buna çözüm arayışını anlatıyor..
Ayrıca kitapta, zenginliğe kavuşan insanların nasıl sömürülmeye çalışıldığı da gözler önüne seriliyor. Değerli bir taş olan incinin, insanların içindeki hayvansı açlığı ortaya çıkarışı, sinir bozucu gerçekliğiyle anlatılmış. Para ve lüks hayat için insanların, birbirlerini, gözünün yaşına bakmadan öldürebileceği konusu ele alınmış.
.
.
.
Sahi bu kadar aç mıyız gerçekten de..?
Tavsiye edilir. Keyifli okumalar:))
yazarın eserlerinden ilk olarak "Fareler ve İnsanlar"ı okumuştum. yazı dilini, kurgusunu çok beğenmiştim. konusu da bir o kadar harikaydı. daha sonra "Gazap Üzümleri"ni okumak isterken araya bu güzellik girdi. çokta iyi harika oldu.
yazar yine inci gibi dizmiş cümlelerini. olabildiğince sade, bir o kadar da doygun bir şekilde işlemiş konuyu. okurken aklınız karışmıyor. kafanız dağılmıyor. konudan sapmıyor aksine kitabın içine, sahil kasabasına yolculuk yapıyorsunuz.
ele aldığı konu, ihtiras. insanın tatmin olamama hissi. güvensizlik. hep daha fazlasını isterken elinde var olan güzelliklerin kaybolup gitmesi. herhangi birimizin başından geçebilecek, belki de hayatımızım bir köşesinde yaşanmış olay.
sahil kasabasında yaşayan fakir bir ailenin büyükçe bir inci bulmasıyla başlayan serüven olanca heyecanı ve bir o kadar da sürükleyici öyküsüyle okuyucuyu tatmin ediyor. konusu itibariyle kesinlikle okunması gerek diyorum. kolay okunur olduğunu dile getirmek isterim. eh tabiiki Tomris Uyar çevirisi olması da cabası. okurken çevirmenin tüy gibi dokunuşlarını hissediyorsunuz.
küçük büyük herkesin zevkle okuyacağı bu güzel kitabı şevkle tavsiye ediyorum.
**
hasılı kelam; elinde var olanın kıymetini bilmediği müddetçe mutluluk insana uzak. hırsın sonu hep hazan mevsimi. insan, içinde bulunduğu anı iyi değerlendirmeli. gerçek inci gözlerinde. bunu hep hatırla sevgili kitap kurdu. daima sevgiyle kal.
İnci1K
Öncelikle John Steinbeck'in "İnci" kitabıyla ilgili yorum yapmak istiyorum. Kitabın konusu ilgimi çekmişti ancak kitabı okumaya başladığımda kitaptan fazlasıyla sıkıldım ve beni sarmadı. Olay örgüsü olarak çok fazla bir olay yoktu aslında. Sadece belirli kişiler etrafında dönüyor olay. Kitabın sonunun bu şekilde bitmesini beklemiyordum.
Fakir bir denizcinin çocuğunu akrep sokması üzerine onu iyileştirmek için denizden inci bulması ve bunun üzerine yaşanan olaylar kitapta anlatılıyor.
İnci romanının özeti bizlere fakir insanların başka türlü bir hayat yaşamasının mümkün olmadığını ve yoksul bir hayat sürmeye mahkum olduklarını anlatır.
İnci - John STEINBECKEdebiyat
Ah John Steinbeck!
Seni her okumuşumda bu kadar duygulanmak zorunda mıyım?..
İnci, öyle bir kitap ki, daha ilk satırları okurken etki altında kalacağımı hissettim. Ama o etkinin bu denli büyük olmasını beklemiyordum. Uzun zaman oluyor bir kitaba "9" puan vermeyeli. Notu kıt öğretmenlerdenim sanırım.
Kısa bir eser, John Steinbeck'in hayatı, eserin künyesi, Tomris Uyar'ın muhteşem sunuşu ve kısa ama etkileyici altı bölümden oluşuyor. Elinize en fazla iki defa alırsınız. Mekan ve psikoloji betimlemeleri başarılı, verilmek istenen mesaj net bir şekilde verilmiş. Steinbeck yaşadığı coğrafyaya sığmayan, o coğrafyanın kabullenemediği insanları öyle güzel anlatıyor ki... Hele o her şeye rağmen var olan umutları...
"Oğlumuz okuma yazma öğrenmeli." Bunun bile çok zor olduğu bir coğrafyada böylesine bir ideal için çabalayan bir aile, çocukları için canını verecek bir anne ve tüm bunlardan habersiz minicik bebekleri... İçimi dökeceğim şimdi adı "spoiler" olacak.
Kötü bir alışkanlığım var. Kahvaltılarda Kemal Sunal filmleri izlerim. Bu sabah "Talih Kuşu" filmini izledim. İkramiye çıkmadan önce kendisine bayram hakkı bile tanınmayan Osman Abalı zengin oldu sanılınca etrafı tarafından çok farklı muamele görüyor ve filmin sonunda hiçbir zenginliği istemiyordu. Eser tam da o filmin üzerine geldi. Bir "inci" ile hayatı değişen bir aile... Hep şunu söylerler: para insanı değiştirir diye. Para, parayı bulandan çok onun çevresini değiştiriyor sanırım.
"Derler ya, insan asla doymak bilmez diye, yüzünü verseniz ille de astarını ister diye. Bu sözler insanı kınama amacıyla söylenir, oysa insan soyunun en büyük yeteneklerinden biri, onu elindekiyle yetinen hayvanlardan üstün kılan bir yetenektir bu."
Her şeyin dozunu kaçırıyoruz. İstemenin bile:
"Bir şeyi çok fazla istemek iyi değildir.
Yoksulun Hayali Kime Ağır Geldi ?
İnci
Merhaba okur arkadaşlarım,
Bugün sizlerle içimde bir yerleri sızlatan bir kitaptan söz etmek istiyorum. Okurken aklımdan bir an bile çıkmayan bir film vardı: Milyarder. Hani Şener Şen’in başına büyük ikramiyenin çıktığı o film… Paranın kokusunu alan herkesin, daha düne kadar yok saydığı o yoksul adamın etrafında nasıl da toplandığını hatırlarsınız. Akrabalar, dostlar, yabancılar… Hepsi bir anda başka bir yüzle çıkıverir karşımıza.
Şener Şen’in sabaha kadar kâbuslar görmesi, rüyalarına annesinin, eşinin, arkadaşlarının girmesi… Ve hepsinin gözlerinde aynı açgözlülük. İnsan izlerken hem gülümser hem de boğazına bir düğüm oturur.
İşte Kino’nun hikâyesi de bana tam olarak bunu yaşattı. Denizin karanlık derinliklerinden çıkan bir inci, onun kaderini de karartıyor. Hayatının değişeceğini sanırken, aslında hayatının en ağır sınavıyla yüzleşiyor. Bir umut, bir hayal… Ama o hayal, beraberinde korkuyu, hırsı ve insanın içindeki karanlığı da su yüzüne çıkarıyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: Bazı insanlar için hayal kurmak bile cesaret isterken, hayaline ulaşmak neden bu kadar can yakıyor? Hırs çoğaldıkça sevginin nasıl küçüldüğünü, umut büyüdükçe yükünün nasıl ağırlaştığını görmek insanın içini acıtıyor. Zaten yoksulluğun, adaletsizliğin kol gezdiği bu dünyada, bir de yoksulun hayallerine göz dikmek ne büyük bir acı…
Kitabı çok kısa sürede okudum ama etkisi kalbimde uzun süre kaldı. Son sayfayı kapattığımda gözlerim dolu dolu şunu söyledim kendi kendime:
“Vay be…”
Meğer umut, bazılarımız için sadece güzel bir kelime değilmiş.
Bazen umut, insanın ödeyemeyeceği kadar ağır bir bedelmiş..
Daima kitaplarla ,sevgiyle kalın :)
Puan vermedi·92 syf.·
2026 1. kitabı
İnci
Merhaba okur arkadaşlarım,
Bugün sizlerle içimde bir yerleri sızlatan bir kitaptan söz etmek istiyorum. Okurken aklımdan bir an bile çıkmayan bir film vardı: Milyarder. Hani Şener Şen’in başına büyük ikramiyenin çıktığı o film… Paranın kokusunu alan herkesin, daha düne kadar yok saydığı o yoksul adamın etrafında nasıl da toplandığını hatırlarsınız. Akrabalar, dostlar, yabancılar… Hepsi bir anda başka bir yüzle çıkıverir karşımıza.
Şener Şen’in sabaha kadar kâbuslar görmesi, rüyalarına annesinin, eşinin, arkadaşlarının girmesi… Ve hepsinin gözlerinde aynı açgözlülük. İnsan izlerken hem gülümser hem de boğazına bir düğüm oturur.
İşte Kino’nun hikâyesi de bana tam olarak bunu yaşattı. Denizin karanlık derinliklerinden çıkan bir inci, onun kaderini de karartıyor. Hayatının değişeceğini sanırken, aslında hayatının en ağır sınavıyla yüzleşiyor. Bir umut, bir hayal… Ama o hayal, beraberinde korkuyu, hırsı ve insanın içindeki karanlığı da su yüzüne çıkarıyor.
Bu kitap bana şunu düşündürdü: Bazı insanlar için hayal kurmak bile cesaret isterken, hayaline ulaşmak neden bu kadar can yakıyor? Hırs çoğaldıkça sevginin nasıl küçüldüğünü, umut büyüdükçe yükünün nasıl ağırlaştığını görmek insanın içini acıtıyor. Zaten yoksulluğun, adaletsizliğin kol gezdiği bu dünyada, bir de yoksulun hayallerine göz dikmek ne büyük bir acı…
Kitabı çok kısa sürede okudum ama etkisi kalbimde uzun süre kaldı. Son sayfayı kapattığımda gözlerim dolu dolu şunu söyledim kendi kendime:
“Vay be…”
Meğer umut, bazılarımız için sadece güzel bir kelime değilmiş.
Bazen umut, insanın ödeyemeyeceği kadar ağır bir bedelmiş..
Daima kitaplarla ,sevgiyle kalın :)
İnci, John Steinbeck ile tanışma eserim oldu ve açıkçası bu yaşıma kadar onu okumamış olmaktan utanç duyduğumu itiraf etmeliyim. Yoğun bir döneme denk gelmesinden dolayı 100 sayfalık bu kitabı üç günde bitirebildim. Normal şartlarda, tek oturuşta bitirilebilecek kadar akıcı bir kitap aslında. Çünkü hem olay örgüsü ağır ilerlemiyor hem de yazarın dili fazlasıyla yalın.
Eserde, bitmek tükenmek bilmeyen hırslara sahip insanoğlunun açgözlülüğü işleniyor. Küçük bir keşifle bile insanın nasıl kendini kaybedebileceğini görmek, hikâyeyi sıradan bir olayın ötesine taşıyor. Kino’nun inciyi bulmasıyla başlayan olay örgüsü, bize bazen sahip olduğumuzu sandığımız şeylerin aslında nasıl bize sahip olduğunu somutlaştırarak gösteriyor.
Kitabı okurken kendi değer yargılarımı sorgulamadan edemedim. Çünkü Steinbeck’in anlattığı şey sadece bir karakterin hikâyesi değil; insanoğlunun açgözlülük uğruna yapabileceklerinin sınırı olmadığını gösteren evrensel bir tablo. Bir noktadan sonra kendimi “adalet” ve “eşitlik” üzerine düşünürken buldum. Dünyadaki haksızlıkların kaynağında da çoğu kez aynı hırsın ve doyumsuzluğun olduğunu görmek, kitabı daha da etkileyici kıldı.
En çok aklımda kalan ise şu oldu: Bazen umut kapısı diye adım attığımız aralık, aslında kendi felaketimize giden yolun ilk adımı olabilir. İnci de böyle bir sembol; hem ışığıyla büyüleyen hem de karanlığa sürükleyen…
Kısacık hacmine rağmen çok derin şeyler düşündüren bu eser, kesinlikle herkesin okuması gereken kitaplardan biri. Steinbeck’in yalın dili, insan doğasını acımasız bir aynaya dönüştürüyor. Ve o aynada kendimizden parçalar görmemek neredeyse imkânsız.
Dünyanın İncisiJohn Steinbeck in çok kitabını okudum. 
Fareler ve İnsanlar, 
Gazap Üzümleri ve #k:572. En büyük eseri olan 
Cennetin Doğusu kitabını da böylelikle sona bırakmış oldum. Onu da bu sene inşallah bitireceğim. Okuma listemde 2024 de mevcut. Steinbeck in tarzına da doğal olarak alıştım.
İnci kitabı kısa bir roman. 1947 de yazılmış. Romandan daha çok bir hikaye kitabı gibi. İnci avcısı olan Kino, eşi ve bebeklerinin hayatını konu alıyor. 1940 yıllarında kitabın altyapısı zaten Steinbeck in zihninde mevcutmuş. Hikaye aslında meşhur bir Meksika halk hikayesiymiş. Karakterlerin isimlerinin de zaten Meksikalı olmasının nedeni de budur.
La Perla adında 1947 yapımı Meksika filmi, 1987 yapımı da Ondu Muttina Kathe adında filmleri de mevcuttur.
Akrebin soktuğu bebeğin parasızlıktan hastanede doktorlardan gördüğü muamele ve fakirliğin net bir yansımasını görmek beni derinden yaraladı. Ayrıca Amerikan yerlilerine yapılan sınıf ayrımı da her dönemde olduğu gibi yine suratımıza bir tokat gibi vuruyor. Zaten Steinbeck kitabı okuyanlar iyi bilir bu sınıf ayrımı ve fakirlik mevzularını.
Kino, daha sonra "Dünyanın incisi" adını verdiği devasa ve değerli olduğunu düşündükleri inciyi bulur. Bu kısımlarda beni etkiledi. Çünkü eşiyle düğün, balayı, çocuklarına lüks bir hayat, güzel bir gelecek gibi hayaller kuruyor. Ama bu hayaller bir şekilde gerçekleşmiyor.
İnci ile batıl inançlar konusu da kitap cehaletin ne kadar tehlikeli bir canavar olduğunu bizlere gösteriyor. İnci bizlere lanet getirdi gibi sözler her olumsuzlukta Kino nun eşinin ağzında yankılanıyor.
Kino'nun da inciye bel bağlaması ve hayatlarının tek kurtuluş yolunu incide görmesi etkileyici bir diğer kısımdı.
Aile kavramı ile ilgili yine birçok mesaj çıkarmak mümkün. Aile varsa hayaller kitapta vardır ama aile olmadığı anda, bir şeyler eksilmeye başladığı andaEdebiyat
John Steinbeck in çok kitabını okudum. Fareler ve İnsanlar, Gazap Üzümleri ve #k:572. En büyük eseri olan Cennetin Doğusu kitabını da böylelikle sona bırakmış oldum. Onu da bu sene inşallah bitireceğim. Okuma listemde 2024 de mevcut. Steinbeck in tarzına da doğal olarak alıştım.
İnci kitabı kısa bir roman. 1947 de yazılmış. Romandan daha çok bir hikaye kitabı gibi. İnci avcısı olan Kino, eşi ve bebeklerinin hayatını konu alıyor. 1940 yıllarında kitabın altyapısı zaten Steinbeck in zihninde mevcutmuş. Hikaye aslında meşhur bir Meksika halk hikayesiymiş. Karakterlerin isimlerinin de zaten Meksikalı olmasının nedeni de budur.
La Perla adında 1947 yapımı Meksika filmi, 1987 yapımı da Ondu Muttina Kathe adında filmleri de mevcuttur.
Akrebin soktuğu bebeğin parasızlıktan hastanede doktorlardan gördüğü muamele ve fakirliğin net bir yansımasını görmek beni derinden yaraladı. Ayrıca Amerikan yerlilerine yapılan sınıf ayrımı da her dönemde olduğu gibi yine suratımıza bir tokat gibi vuruyor. Zaten Steinbeck kitabı okuyanlar iyi bilir bu sınıf ayrımı ve fakirlik mevzularını.
Kino, daha sonra "Dünyanın incisi" adını verdiği devasa ve değerli olduğunu düşündükleri inciyi bulur. Bu kısımlarda beni etkiledi. Çünkü eşiyle düğün, balayı, çocuklarına lüks bir hayat, güzel bir gelecek gibi hayaller kuruyor. Ama bu hayaller bir şekilde gerçekleşmiyor.
İnci ile batıl inançlar konusu da kitap cehaletin ne kadar tehlikeli bir canavar olduğunu bizlere gösteriyor. İnci bizlere lanet getirdi gibi sözler her olumsuzlukta Kino nun eşinin ağzında yankılanıyor.
Kino'nun da inciye bel bağlaması ve hayatlarının tek kurtuluş yolunu incide görmesi etkileyici bir diğer kısımdı.
Aile kavramı ile ilgili yine birçok mesaj çıkarmak mümkün. Aile varsa hayaller kitapta vardır ama aile olmadığı anda, bir şeyler eksilmeye başladığı anda○☆ İ N C İ ☆○Edebiyat
Bu kitap, Kino isimli yoksul bir inci avcısının hikâyesidir. İsmini de buradan alan kitap, bir kurgu olmanın ötesinde, insan denilen karmaşık yapının birbirinden farklı yönlerini ortaya çıkaran bir serüvendir.
Bu kitaptan önce 
Cennetin Doğusu isimli kitabı okumuştum ve incelememde,yazarın bahsettiği "Timshel" kavramına değinmiştim. Bu kavramı, "İnsanın özgür iradesiyle, ahlaki seçim yapabilme yeteneği ve bu doğrultuda kaderini şekillendirmesi" olarak belirtmiştim. Evet insan olarak seçim hakkımız var fakat seçimlerimizin sonuçları her zaman gitmek istediğimiz yöne uğramaz. Tıpkı bu kitapta bahsedildiği gibi... Bizim irademiz koca bir okyanusta, tekneyle ilerlemek gibidir. İrade pusulamızı kullanarak doğru yönde seçim yapsak bile bazen fırtınalara yakalanırız. O anda ki tedbirimiz, teslimiyetimiz ya da mücadelemiz kaderimizi şekillendirmeye devam eder. Bu teslimiyet bir yenilgi değil, kabulleniş ile birlikte, huzura açılan bir kapı olabilir. Nitekim bu konuda, cânımm Samiha Ayverdi'nin söylediği şu cümleyi çok severim;
"Herkes bu meydana bir zafer için gelir,ben ise sade sana yenilmek için geldim.."
Rabb'e hissedilen derin sevginin getirdiği teslimiyet ve kabullenişi anlatan güzel bir cümledir.
Peki bu kitapta Kino'nun yakalandığı fırtınalar nelerdir? Adaletsizlik, liyakatsizlik, düzenbazlık, aç gözlülük, yozlaşma ve bu fırtınalara karşılık Kino'nun sergilediği; umut,dua,mücadele... Bu fırtınaları okurken gördüğüm tema; kıskançlık, haset, garez ile örülmüş
'ç e k e m e m e z lik' duygusudur. Bu öyle bir duygu ki; kalpte filizlenen, sinsilik içeren, ruhu kemiren zehirli bir histir. Bu insanlar, merak adı altında öğrendiklerini, ruhunun zehrinde yoğurarak kıskançlığına alet eder. Tıpkı Kino'nun çevresindeki bazı insanlar gibi.. Kimi bu zehri
Cennetin Doğusu isimli kitabı okumuştum ve incelememde,yazarın bahsettiği "Timshel" kavramına değinmiştim. Bu kavramı, "İnsanın özgür iradesiyle, ahlaki seçim yapabilme yeteneği ve bu doğrultuda kaderini şekillendirmesi" olarak belirtmiştim. Evet insan olarak seçim hakkımız var fakat seçimlerimizin sonuçları her zaman gitmek istediğimiz yöne uğramaz. Tıpkı bu kitapta bahsedildiği gibi... Bizim irademiz koca bir okyanusta, tekneyle ilerlemek gibidir. İrade pusulamızı kullanarak doğru yönde seçim yapsak bile bazen fırtınalara yakalanırız. O anda ki tedbirimiz, teslimiyetimiz ya da mücadelemiz kaderimizi şekillendirmeye devam eder. Bu teslimiyet bir yenilgi değil, kabulleniş ile birlikte, huzura açılan bir kapı olabilir. Nitekim bu konuda, cânımm Samiha Ayverdi'nin söylediği şu cümleyi çok severim;
"Herkes bu meydana bir zafer için gelir,ben ise sade sana yenilmek için geldim.."
Rabb'e hissedilen derin sevginin getirdiği teslimiyet ve kabullenişi anlatan güzel bir cümledir.
Peki bu kitapta Kino'nun yakalandığı fırtınalar nelerdir? Adaletsizlik, liyakatsizlik, düzenbazlık, aç gözlülük, yozlaşma ve bu fırtınalara karşılık Kino'nun sergilediği; umut,dua,mücadele... Bu fırtınaları okurken gördüğüm tema; kıskançlık, haset, garez ile örülmüş
'ç e k e m e m e z lik' duygusudur. Bu öyle bir duygu ki; kalpte filizlenen, sinsilik içeren, ruhu kemiren zehirli bir histir. Bu insanlar, merak adı altında öğrendiklerini, ruhunun zehrinde yoğurarak kıskançlığına alet eder. Tıpkı Kino'nun çevresindeki bazı insanlar gibi.. Kimi bu zehriİnci
İnci, yoksul bir inci avcısı olan Kino’nun, denizde bulduğu olağanüstü bir inciyle birlikte hayatının bir anda nasıl değiştiğini anlatan kısa ama derin bir hikâye. Bir yandan ailesini koruma isteği, diğer yandan insanların açgözlülüğü, hırsı ve toplumsal baskının ağırlığı kitabın temelini oluşturuyor. Steinbeck, bir ailenin umutla başlayan yolculuğunun nasıl karmaşık bir hale geldiğini yalın ama etkili bir dille gösteriyor.
Kino karakteri, hem ailesinin güvenliğini sağlamak isteyen baba, hem de yaşadığı yoksulluğun baskısını omuzlarında hisseden bir adam. Toplumun ona karşı ikiyüzlü tutumu, sahip olmadığı şeyler yüzünden küçümsenmesi ve bir anda sahip olduğu inci yüzünden bambaşka bir gözle görülmesi, karakterin yaşadığı duygusal kırılmaların temelini oluşturuyor. Eşi Juana ile ilişkisi ise biraz durgun, aralarındaki bağlılık hikâyenin en güçlü yanlarından biri. Kino, iyi niyetle çıktığı yolda hem kendiyle hem de çevresiyle görünmez bir mücadele veriyor.
Steinbeck’in Fareler ve İnsanlar kitabını gerçekten çok sevmiştim; o kitap benim için bambaşkaydı. İnci ise güzel bir hikâye olsa da, onun yanında biraz sönük kaldığını söyleyebilirim. Yine de kitap boyunca hiç sıkılmadan okudum. Dilinin akıcı ve sade oluşu, Steinbeck’e özgü o anlatım tarzını net bir şekilde hissettiriyor.
Okunması gereken bir kitap mı? Bana göre evet. Kısa ve sembolik hikâyeleri sevenler için güzel bir tercih olabilir. Yazarın diğer kitaplarını da en kısa zamanda okuyup yorumlayacağım.
Kitap puanlaması 10/7
Yazar Hakkında
John SteinbeckYazar · 47 kitap
John Steinbeck, (27 Şubat 1902 - 20 Aralık 1968) ABD'li yazar.
27 Şubat 1902'de Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaleti Salinas kentinde doğdu. 20 Aralık 1968'de New York'ta yaşamını yitirdi. 1940 Pulitzer Ödülü ve 1962 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi gerçekçi roman-öykü yazarı.
Bir ırgat ailesinin çocuğudur. Babası Prusyalı, annesi ise İrlandalı göçmen bir aileye mensuptur. Yaşıtları gibi o da küçük yaşlarda çiftçilik yaptı. 1920-1926 arasında aralıklarla Stanford Üniversitesi'ne devam etti. Öğrenimini sürdürebilmek için duvarcılık, boyacılık, kapıcılık, eczacılık gibi işlerde çalıştı. Okulu bitiremedi. Öğrencilik yıllarında başladığı yazmayı sürdürdü. Irgatlık ve işçilik yaparken edindiği deneyimler, eserlerinde işçilerin yaşamlarını gerçekçi bir dile anlatmasına büyük katkı sağladı. İlk romanlarından başlayarak hep işçileri, yaşam koşullarını, ilişkilerini anlattı. İlk kitabı " Altın Kupa " (1929). 1936'da yayınlanan "Bitmeyen Kavga"da tarım işçilerinin grevi ve bu greve önderlik eden iki Marksisti anlattı. Amerikan çalışma sistemine keskin eleştiriler yöneltti. Üçüncü kitabı "Fareler ve İnsanlar" 1937'de yayınlandı. Bu kez iki göçmen işçi arasındaki garip ve karmaşık ilişkinin öyküsünü anlatıyordu. Kendisine "Pulitzer Ödülü" getiren ünlü romanı "Gazap Üzümleri" 1940'ta sinemaya aktarıldı. II. Dünya Savaşı yıllarında daha çok ideolojik eserler verdi. İzleyen yıllarda politikadan uzak, eğlendirici yanı ağır basan duygusal öğelerin de yer aldığı eserler ve senaryolar yazdı.1962'de edebiyata katkılarından dolayı Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.
