Yazar:
William Shakespeare
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
2017
İlk Yayın Tarihi:
1604
Yayınevi:
Arkadaş Yayınları
Orijinal Adı:
Othello
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9789755099583
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
36 diğer baskı · Tümünü Göster
Othello
20,8bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2024 · 160 s.
Othello
3.966 okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 13 Şubat 2017 · 160 s.
Othello
219 okunmaRemzi Kitabevi · 2016 · 200 s.
Othello
146 okunmaVarlık Yayınları · 1964 · 92 s.
Othello
92 okunmaRemzi Kitabevi · 1994 · 217 s.
Othello
90 okunmaKırmızı Kedi Yayınevi · Ağustos 2021 · 166 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·160 syf.·
2023 13. kitabı
Oysa herkes öldürür sevdiğini,
Kimi bir bakışı ile yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözleri ile...
Korkaklar öpücükle öldürür sevdiğini,
Yürekliler kılıç darbeleriyle.
Çünkü herkes öldürür sevdiğini,
Ama herkes öldürdü diye ölmez.
Oscar Wilde
Othello korkarak mı öldürdü sevdiğini yoksa yüreğiyle mi bilemiyorum.
Öpmüştüm seni öldürmeden önce.
Öyle olacak yine
Öldürüyorum kendimi,can vermek için öpüşünde. (s.156)
Othello 'yu okurken sanki sahnede izliyormuş gibi hissettim yine. 
Romeo ve Juliet okurken de çok etkilenmiştim.
İyi ki tanışmışım William Shakespeare kalemiyle. Daha okuduğum 2. Kitabı ama hızımı alamadan bi kaç tanesini daha sipariş verdim.
Gelelim kıskançlığın başyapıtı Othello 'ya
Romeo ve Juliet'te olduğu gibi sayfaların nasıl akıp gittiğini anlayamadım. Sırf bu yüzden ders çalışamadım çünkü kitabı hemen bitirmek istiyordum.
Bittiğinde derin bir hüzün kapladı içimi. Yani yazar öyle bi yazmış ki o insan ilişkilerini,duygu yoğunluğunu hissetmemeniz olağandışı ( bitişik mi yazılıyordu bu )olur bence.
Oscar Wilde
Othello korkarak mı öldürdü sevdiğini yoksa yüreğiyle mi bilemiyorum.
Öpmüştüm seni öldürmeden önce.
Öyle olacak yine
Öldürüyorum kendimi,can vermek için öpüşünde. (s.156)
Othello 'yu okurken sanki sahnede izliyormuş gibi hissettim yine. Romeo ve Juliet okurken de çok etkilenmiştim.
İyi ki tanışmışım William Shakespeare kalemiyle. Daha okuduğum 2. Kitabı ama hızımı alamadan bi kaç tanesini daha sipariş verdim.
Gelelim kıskançlığın başyapıtı Othello 'ya
Romeo ve Juliet'te olduğu gibi sayfaların nasıl akıp gittiğini anlayamadım. Sırf bu yüzden ders çalışamadım çünkü kitabı hemen bitirmek istiyordum.
Bittiğinde derin bir hüzün kapladı içimi. Yani yazar öyle bi yazmış ki o insan ilişkilerini,duygu yoğunluğunu hissetmemeniz olağandışı ( bitişik mi yazılıyordu bu )olur bence.
Kıskançlık Aşk'a Dahil Mi?·160 syf.·İlişkiler
10/10
2020 304. kitabı
"Seven kişi sevdiğini kıskanır." Tamam buna sözümüz yok ama kıskançlık çoğu zaman felaketle biter, Othello'da olduğu gibi.
Kıskançlık insan gözüne bir perde indirir ve bu perde hiç şüphesiz kapkaradır. kıskançlık her zaman beraberinde öfke getirir, Ee öfkeyle kalkan zararla otururmuş.
Shakespeare hiç şüphesiz bize bu kıskançlığı ve kıskançlığın beraberinde getirdiği öfkeyi anlatıyor.
Kıskançlık ; mutlu olmamız, üzülmemiz, sevinmemiz gibi içimizde var olan bir duygudur. Ancak kıskançlığın dozu çok önemlidir, bu doz arttıkça hastalık boyutuna döner ve zarardan başka bir şey vermez. Othello'da olduğu gibi bu kıskançlığın büyümesi kişide sürekli şüphe, aldatılma korkusu, terk edilme korkusu, kıskandığı kişinin kendisini kandırıyormuş vb. hisler uyandırıyor. Bu hislerle beraber öfke ve kızkınlık baş gösteriyor.
Bakın şuna tekrar dikkat çekiyorum 'kişi sevdiğini kıskanır' işte bu kavram farklı; bu kişinin sevdiğinin başka birinin onu sevmemesini ister, onu korur. Ama başka bir boyut alan kıskaçlık; mini etek giyme, ona buna bakma, 'ya benimsin ya toprağın' gibi gibi şeyler bir tür hastalıktır. Seven insan 'Rağmen' sever, yani onu olduğu şekilde sever ve onu değiştirmeye çalışmaz. Zaten sen onu olduğu gibi sevmişsen neden sonradan mini etek giyme, şunu yapma bunu yapma diyorsun ki? Kusura bakmayın ama bu artık sevgiden de çıkar. Sevgi "Seni her şeye rağmen sevdim demektir"
Kitabımızın sadece bir veya iki kahramanı yok, kitabımızın üç kahramanı vardır; Othello, Desdemona, Lago.
Othello ve Desdemona büyük bir aşkla evlenirler. İki sevgili kavuşmuş ve evliler (Desdemona'ın babasının bu aşkla engel olmasına rağmen), ancak bu sefer aşıkların arasına giren kara yılan hiç şüphesiz Lago'dur. Lago bir subaydır. Lago kitapta var olan başka bir kişiyi kıskanıuor çünkü o çok yükselmiş
En kötüsünü bilmek, hiçbir şeyi bilmemekten daha iyidir. Fitne bir kez insanın yüreğine düştüğünde, zehirli bir sarmaşık gibi onu bütünüyle ele geçirmeden durmaz. Othello'nun ruhuna zehirli şüphelerin tohumları ekilir ve bu şüphe masum bir cana kıymaya götürür. Hırslı, açgözlü ve ikiyüzlü kişiler, en erdemli insanları bile şüpheyle ne denli değiştirebileceklerini gösterir. Shakespeare, bu durumu şiirsel bir üslup ve kusursuz bir analizle anlatmıştır. Keyifli okumalar dilerim, kitapla kalın. Cehennem ateşi ruhumu kavuracak olsa da seni sevmekten asla vazgeçmeyeceğim.
Metin Nasıl Yeniden Ya
Sheakspeare'in tiyatro eserlerine girebildiğiniz anda gerçekten sizi harika bir eser bekliyor demektir. Othello da benim için öyle oldu açıkçası. Eser'in olay örgüsüne girdiğim anda kitabı sonuna kadar büyük bir heyecanla okudum.
Kıskançlık, adalet, gerçek aşk, saflık gibi kavramların işlendiği eserde bu kavramların karakterlerin üzerinde çok güçlü bir şekilde işlendiğini görüyoruz. Kitapta olay örgüsü ekstra olarak yanlış anlaşılmalar üzerine kurulu olduğu için akıcılık ve merak unsuru hiç kaybolmuyor. Tavsiye ediyorum.
Puan vermedi·160 syf.·
2024 32. kitabı
“Bir kez fırsat verdin mi kuşkuya
Karara da vardın demektir.”
William Shakespeare , Othello tragedyasını yazarken 
Hamlet yankısı gibi bir evren tasarlamış, hamletin hayatı kavrayışı iç dünyadan geliyorken, othello’yu dış dünyanın manipülesiyle ele alıyor. Hamlet manyerist bir akımı temsil ederken ,othello barok anlayışı dış dünyaya ait bir devinimle ilerletiyor. Hamlet’ten sonra en iyi tragedyası olduğu şüphesiz, othellonun konuşmasındaki sanatçı ruhu bir armoni gibi yayılıyor.
Othello beş perdeden oluşan bir tiyatro oyunu,ilk perde Venedik’te geçiyor othello mağripli açık yürekli ve mert bir delikanlı, senatör Brabantıo’nun kızı Desdemona’yı kaçırır ve evlenirler olaylar bunun üzerinden gelişir. Iago othello’nun sancak çavuşu ve
Desdemona’ya duygular besler. Othello’yla evlendikten sonra varolan aşkı bir nefrete dönüşür. Bunun üzerine inceden inceden othello’ya verdiği kuşkularla ,kıskançlığa dönüşmesine ve othello’nun manipüle edilerek dış etkenlerden etkilenmesini ilmek ilmek işliyor. Venedik temalı başlayan tragedya, Osmanlılar’ın Kıbrıs’a saldırmasıyla othello’nun Kıbrıs’a gönderilmesiyle orada devam ediyor.
Othello’daki kıskançlıkla gelen öfkenin yansıması bir insana verilecek en büyük cezalardan birisinin kuşkuyla gelen suizan ile hayatı ele almak olduğunu net bir şekilde ortaya koyuyor.
“Bu oyundaki trajik olgu insancıl değerler ile maddi değerlerin çatışmasından ortaya çıkar. her çağda geçerli olan bir trajik olguyu dile getirir: Saf dürüstlüğün, yalan ve düzen dünyasına yenilişidir”
Keyifli okumalar herkese
William Shakespeare , Othello tragedyasını yazarken Hamlet yankısı gibi bir evren tasarlamış, hamletin hayatı kavrayışı iç dünyadan geliyorken, othello’yu dış dünyanın manipülesiyle ele alıyor. Hamlet manyerist bir akımı temsil ederken ,othello barok anlayışı dış dünyaya ait bir devinimle ilerletiyor. Hamlet’ten sonra en iyi tragedyası olduğu şüphesiz, othellonun konuşmasındaki sanatçı ruhu bir armoni gibi yayılıyor.
Othello beş perdeden oluşan bir tiyatro oyunu,ilk perde Venedik’te geçiyor othello mağripli açık yürekli ve mert bir delikanlı, senatör Brabantıo’nun kızı Desdemona’yı kaçırır ve evlenirler olaylar bunun üzerinden gelişir. Iago othello’nun sancak çavuşu ve
Desdemona’ya duygular besler. Othello’yla evlendikten sonra varolan aşkı bir nefrete dönüşür. Bunun üzerine inceden inceden othello’ya verdiği kuşkularla ,kıskançlığa dönüşmesine ve othello’nun manipüle edilerek dış etkenlerden etkilenmesini ilmek ilmek işliyor. Venedik temalı başlayan tragedya, Osmanlılar’ın Kıbrıs’a saldırmasıyla othello’nun Kıbrıs’a gönderilmesiyle orada devam ediyor.
Othello’daki kıskançlıkla gelen öfkenin yansıması bir insana verilecek en büyük cezalardan birisinin kuşkuyla gelen suizan ile hayatı ele almak olduğunu net bir şekilde ortaya koyuyor.
“Bu oyundaki trajik olgu insancıl değerler ile maddi değerlerin çatışmasından ortaya çıkar. her çağda geçerli olan bir trajik olguyu dile getirir: Saf dürüstlüğün, yalan ve düzen dünyasına yenilişidir”
Keyifli okumalar herkeseOthello - W. SHAKESPEARE (Hiç Shakespeare okumamış kadar kötüsünüz!)Tiyatro
"Hiç şiir okumamış gibi kötüsünüz
Bir köpeğin başını hiç okşamamış
Hiç bayram şekeri dağıtmamış
Çocukla çocuk olmamış gibi kötüsünüz."
Cem Uslu'nun dizeleriyle başlamak istedim incelememe. Bir dize daha eklenebilir belki de: Hiç William Shakespeare okumamış kadar kötüsünüz!
Bir kuşkuyla başlıyor her şey,
İnsan yüreğine atılan bir ihanet düşüncesi tohumuyla...
İyi giden her şeyi alt üst edebilecek bir iftirayla.
Ve neticesinde olanlar oluyor, ölenler ölüyor.
Hani çok kullandığımız bir kelime grubu var "ölenle ölünmüyor," diye. Ölenle ölünüyormuş meğer, bu kitabı okuduğumda anladım.
William Shakespeare
Ne büyük bir yazarsın sen!
İnsan duygularını böylesi derinden, böylesine şiirsel üslupla incelemek... Bir tiyatro değil, çok daha fazlası bu. Psikolojisi, sosyoloji, tarih... Nereden bakarsanız bakın donanımlı eserler meydana getiriyor. Üstüne binlerce tez yazılmış olmalı. Efsunlu bir üslubu var, sürükleyip gidiyor okurken, bitene kadar elinden bırakamıyorsun.
"Şimdiye kadar hiç görmedim ben
Kulak yoluyla iyileştirildiğini yürek acısının." (s. 21) Kulak yoluyla yaralar iyileşir mi bilmem ama ne çok yara açılıyor kulak yoluyla... Bu kitapta açılan, her şeyi yerle yeksan eden yara da aynı yaradan bir parça... Şener Şen'in filminde bir replik vardı: "namussuz namuslu" Yaşadığımız birçok kötülüğü bunun tam tersinden, namuslu görünen namussuzlardan yaşıyoruz aslında.
"En kara günahları işletecekleri zaman şeytanlar,
Bunu önce sevap diye yutturmaya kalkarlar." (s. 57)
O şeytan içimizde aslında.
Kendimizi rahatlatma mekanizmamız.
Adına "savunma mekanizması" diyoruz masumca ve yaptığımız şeylerden onun ardına sığınıyoruz usulca.
William Shakespeare okumamış kadar kötüsünüz!
Bir kuşkuyla başlıyor her şey,
İnsan yüreğine atılan bir ihanet düşüncesi tohumuyla...
İyi giden her şeyi alt üst edebilecek bir iftirayla.
Ve neticesinde olanlar oluyor, ölenler ölüyor.
Hani çok kullandığımız bir kelime grubu var "ölenle ölünmüyor," diye. Ölenle ölünüyormuş meğer, bu kitabı okuduğumda anladım.
William Shakespeare
Ne büyük bir yazarsın sen!
İnsan duygularını böylesi derinden, böylesine şiirsel üslupla incelemek... Bir tiyatro değil, çok daha fazlası bu. Psikolojisi, sosyoloji, tarih... Nereden bakarsanız bakın donanımlı eserler meydana getiriyor. Üstüne binlerce tez yazılmış olmalı. Efsunlu bir üslubu var, sürükleyip gidiyor okurken, bitene kadar elinden bırakamıyorsun.
"Şimdiye kadar hiç görmedim ben
Kulak yoluyla iyileştirildiğini yürek acısının." (s. 21) Kulak yoluyla yaralar iyileşir mi bilmem ama ne çok yara açılıyor kulak yoluyla... Bu kitapta açılan, her şeyi yerle yeksan eden yara da aynı yaradan bir parça... Şener Şen'in filminde bir replik vardı: "namussuz namuslu" Yaşadığımız birçok kötülüğü bunun tam tersinden, namuslu görünen namussuzlardan yaşıyoruz aslında.
"En kara günahları işletecekleri zaman şeytanlar,
Bunu önce sevap diye yutturmaya kalkarlar." (s. 57)
O şeytan içimizde aslında.
Kendimizi rahatlatma mekanizmamız.
Adına "savunma mekanizması" diyoruz masumca ve yaptığımız şeylerden onun ardına sığınıyoruz usulca.Kıskançlık büyüktür sevgi ise sonuç ne olur?Othello , William Shakespeare 'den okuduğum 3. Kitap.. Burada da farklı bir oyun ve hikayesiyle karşılaşıyoruz.
Kitapta , Osmanlı Devleti ile ilgili kötü yorumlar bulunuyor. Savaşı kaybettiğine sevinmesi gibi vb . Osmanlı Devleti'ni kötüleme,aşağılama içeren cümleler var. Osmanlı Devleti'nin Rodos seferi ile ilgili bilgilerine değiniliyor. Bir yerde,yazarın Osmanlı Devleti'ni sevmediği bilgisine rastladım. Oyunda yazdıklarının kendi düşünceleri olduğunu doğruluyor bu bilgi doğru ise...
Realizm akımının hâkim olduğu hikâyede konularımız aşk,kıskançlık,kötülük,çekememezlik, iftira, ihanet, cinayet,savaş.. Bu konular oyun içinde, okurken insanın duygularını da galeyana getirecek şekilde ilmek ilmek işlenmiş. Çoğu yerde sinirlenerek, üzülerek okudum. İnsan istiyor ki; sevenler iki cihanda da mutlu olsun..
Baş karakterimiz kitaba ismini veren Othello. Mağripli,yiğit bir komutan. Venedik Duka'sının kızı Desdemona ile birbirlerini severek,tüm engellere rağmen kaçıp evleniyorlar. İşte bazı ilişkilerin akıbeti zamanla belli oluyor. Sevgi büyük gibi duruyorken,ilişkinin aldığı ufak bir kıskançlık darbesi, Othello'nun kendini kaybetmesiyle çığ gibi büyüyor ve "kıskançlık>sevgi" oluyor. Öyle ki,'aşktan gözü kör' deriz ya, burada da 'kıskançlıktan gözü kör' oluyor. Bu körlük sağlıklı karar vermesini engellediği ve egosuna yenik düştüğü için hayatta da ilişkide de kaybetmesine sebep oluyor. Gerçek bir ilişki düşünenler mutlaka karşısındaki insanı tanımak için zaman vermeli. Aceleye getirilen ilişkilerin kaliteyle devam ettiği çok azdır. Othello'ya kıskançlığı halı dokur gibi dokuyan,akıl hocası İago. Sevdiğinden fazla güvendiği biri olabilir mi bir insanın? Araştırmadan dinlemeden,karşısına alıp konuşmadan çığ gibi büyüttüğü kıskançlığın ismi nasıl sevgi olabilir? Kitabın sonundaTiyatro
Othello , William Shakespeare 'den okuduğum 3. Kitap.. Burada da farklı bir oyun ve hikayesiyle karşılaşıyoruz.
Kitapta , Osmanlı Devleti ile ilgili kötü yorumlar bulunuyor. Savaşı kaybettiğine sevinmesi gibi vb . Osmanlı Devleti'ni kötüleme,aşağılama içeren cümleler var. Osmanlı Devleti'nin Rodos seferi ile ilgili bilgilerine değiniliyor. Bir yerde,yazarın Osmanlı Devleti'ni sevmediği bilgisine rastladım. Oyunda yazdıklarının kendi düşünceleri olduğunu doğruluyor bu bilgi doğru ise...
Realizm akımının hâkim olduğu hikâyede konularımız aşk,kıskançlık,kötülük,çekememezlik, iftira, ihanet, cinayet,savaş.. Bu konular oyun içinde, okurken insanın duygularını da galeyana getirecek şekilde ilmek ilmek işlenmiş. Çoğu yerde sinirlenerek, üzülerek okudum. İnsan istiyor ki; sevenler iki cihanda da mutlu olsun..
Baş karakterimiz kitaba ismini veren Othello. Mağripli,yiğit bir komutan. Venedik Duka'sının kızı Desdemona ile birbirlerini severek,tüm engellere rağmen kaçıp evleniyorlar. İşte bazı ilişkilerin akıbeti zamanla belli oluyor. Sevgi büyük gibi duruyorken,ilişkinin aldığı ufak bir kıskançlık darbesi, Othello'nun kendini kaybetmesiyle çığ gibi büyüyor ve "kıskançlık>sevgi" oluyor. Öyle ki,'aşktan gözü kör' deriz ya, burada da 'kıskançlıktan gözü kör' oluyor. Bu körlük sağlıklı karar vermesini engellediği ve egosuna yenik düştüğü için hayatta da ilişkide de kaybetmesine sebep oluyor. Gerçek bir ilişki düşünenler mutlaka karşısındaki insanı tanımak için zaman vermeli. Aceleye getirilen ilişkilerin kaliteyle devam ettiği çok azdır. Othello'ya kıskançlığı halı dokur gibi dokuyan,akıl hocası İago. Sevdiğinden fazla güvendiği biri olabilir mi bir insanın? Araştırmadan dinlemeden,karşısına alıp konuşmadan çığ gibi büyüttüğü kıskançlığın ismi nasıl sevgi olabilir? Kitabın sonundaİnsan Doğasının Karanlık KöşesiDuygu ve Düşünce
Shakespeare’in “Othello”su, tutkuların, kıskançlığın ve ihanetin gölgesinde şekillenen insan doğasının en karanlık köşelerini aydınlatır. Bu eser, yalnızca bir trajedi değil; aynı zamanda güç, aşk ve güvenin çarpıcı bir psikolojik portresidir. Othello, saygın bir general, güçlü bir lider olarak görünürken, iç dünyasında gizlenen kırılganlıklar, kıskançlık ve güvensizlikler, trajediyi tetikleyen unsurlar olarak belirir.
Hikâye, İtalyan Venedik’inde başlar; Othello’nun Desdemona’ya olan saf aşkı, Iago’nun sinsice planlarıyla gölgelenir. Iago’nun manipülasyonları, insanın zaaflarını ve güvenme eğilimini ortaya çıkarır. Shakespeare, karakterlerin içsel çatışmalarını öylesine ustaca aktarır ki, okuyucu kendini onların duygusal girdaplarında kaybeder. Kıskançlık, sadece Othello’nun değil, okuyucunun da vicdanını sorgulatan bir güç olarak yükselir.
Shakespeare’in dili, duygusal yoğunluğu ve dramayı ustalıkla taşır. Othello’nun yavaş yavaş kontrolünü kaybedişi, Desdemona’ya ve çevresine duyduğu sevgi ile birleşerek bir trajediye dönüşür. Her diyalog, her monolog, karakterlerin ruhsal derinliğini açığa çıkarır ve okuyucuya insan doğasının karmaşıklığını gösterir. Othello’nun yıkımı, güç, kıskançlık ve öfkenin birleştiğinde yaratabileceği felaketi çarpıcı biçimde gözler önüne serer.
Eserdeki temalar evrenseldir aşkın yüceliği, kıskançlığın yıkıcılığı, ihanetin acı gerçekliği ve insan doğasının çelişkileri. Shakespeare, karakterler aracılığıyla, okuyucuya insan ilişkilerindeki kırılganlıkları ve duyguların kontrolsüzlüğünün sonuçlarını düşündürür. Othello, hem bir aşk hikâyesi hem de insan ruhunun trajik bir aynasıdır; okuyucu sayfaları çevirdikçe karakterlerin duygusal sancılarını hisseder, kendi içsel sorgulamalarına çekilir.
Bir arkadaşım bana " İnsanları tanımak istiyorsan psikoloji kitapları değil, tiyatro kitapları okumanı tavsiye ederim." demişti. Hak verdim.
Fitne ne büyük bir zehir! Hele de güvene oynanmışsa...Bir kanser gibi yavaş yavaş hissettirmeden ele geçirir ruhunuzu.Bütün masumiyeti bir canavara çevirir. Öyle bir parazit ki bütün huzuru yer bitirir. Geriye zombileşmiş ruh kalır. Bütün dünya ayaklarınıza serilse de her şeyde bir bit yeniği arar durursunuz. Boğazınızda hep bir düğüm varmış gibi sürekli yutkunursunuz. Uykusuzluğun esiri olur geceleriniz. Huzursuzluğun esiri olur gündüzleriniz. Ve şüphe ve güvensizliğin getirdiği kara bulut sevdiklerinizi bir bir alır elinizden.
Güvenin güvesi şüpheden uzak kalmanız temennisiyle. Fitnesiz dostluklar dilerim.
OthelloTiyatro
Bir tiyatro metni insanı bu kadar içine çekebilir mi diye düşünürdüm eskiden. Fakat William Shakespeare ’in Othello eseri, bana tiyatronun yalnızca sahnede izlenen bir sanat olmadığını; satırların arasında da yaşanabileceğini gösterdi. Sayfaları çevirdikçe kendimi bir okuyucudan çok, sahnenin tam ortasında duran sessiz bir tanık gibi hissettim. Karakterlerin bakışlarını, ses tonlarını, öfkelerini ve kırgınlıklarını adeta gözlerimin önünde gördüm. Bu yüzden Othello, benim için yalnızca bir tiyatro metni değil; roman tadında, insan ruhunu derinlemesine işleyen unutulmaz bir klasik oldu.
William Shakespeare ’in yüzyıllar önce yazdığı bir eserin bugün hâlâ insanın içine işleyebilmesi gerçekten hayranlık uyandırıcı. İşte tam da bu yüzden Shakespeare neden “Shakespeare” sorusunun cevabını her eserinde yeniden veriyor. Hocamın söylediği “Shakespeare’i Shakespeare yapan trajedileridir.” sözü bu kitabı okurken zihnimde sürekli yankılandı. Çünkü Othello , yalnızca bir kıskançlık hikâyesi değil; insanın kendi duygularına yenildiğinde nasıl bir felakete sürüklenebileceğinin çok güçlü bir anlatımı. Shakespeare, insan doğasının karanlık yönlerini öyle gerçekçi anlatıyor ki aradan geçen yüzyıllara rağmen karakterlerin hisleri bugünün insanına bile çok yakın geliyor.
Kitabın merkezindeki kıskançlık teması beni en çok etkileyen noktalardan biri oldu. Kıskançlık bence her insanın içinde az ya da çok bulunan bir duygu. Ancak önemli olan, bu duygunun insanı ele geçirip geçirmemesi. Eserde gördüğümüz kıskançlık, sevginin önüne geçen, güveni yok eden ve sonunda insanı felakete sürükleyen zehirli bir hâle dönüşüyor. Othello’nun iftiralara inanışı ve bunun sonucunda yaşananlar insanı gerçekten sarsıyor. Bir anlık şüphe, bir insanın hayatını nasıl karartabilir sorusunu uzun süre düşündürdü bana. Bu yüzden eser
William Shakespeare ’in Othello eseri, bana tiyatronun yalnızca sahnede izlenen bir sanat olmadığını; satırların arasında da yaşanabileceğini gösterdi. Sayfaları çevirdikçe kendimi bir okuyucudan çok, sahnenin tam ortasında duran sessiz bir tanık gibi hissettim. Karakterlerin bakışlarını, ses tonlarını, öfkelerini ve kırgınlıklarını adeta gözlerimin önünde gördüm. Bu yüzden Othello, benim için yalnızca bir tiyatro metni değil; roman tadında, insan ruhunu derinlemesine işleyen unutulmaz bir klasik oldu.
William Shakespeare ’in yüzyıllar önce yazdığı bir eserin bugün hâlâ insanın içine işleyebilmesi gerçekten hayranlık uyandırıcı. İşte tam da bu yüzden Shakespeare neden “Shakespeare” sorusunun cevabını her eserinde yeniden veriyor. Hocamın söylediği “Shakespeare’i Shakespeare yapan trajedileridir.” sözü bu kitabı okurken zihnimde sürekli yankılandı. Çünkü Othello , yalnızca bir kıskançlık hikâyesi değil; insanın kendi duygularına yenildiğinde nasıl bir felakete sürüklenebileceğinin çok güçlü bir anlatımı. Shakespeare, insan doğasının karanlık yönlerini öyle gerçekçi anlatıyor ki aradan geçen yüzyıllara rağmen karakterlerin hisleri bugünün insanına bile çok yakın geliyor.
Kitabın merkezindeki kıskançlık teması beni en çok etkileyen noktalardan biri oldu. Kıskançlık bence her insanın içinde az ya da çok bulunan bir duygu. Ancak önemli olan, bu duygunun insanı ele geçirip geçirmemesi. Eserde gördüğümüz kıskançlık, sevginin önüne geçen, güveni yok eden ve sonunda insanı felakete sürükleyen zehirli bir hâle dönüşüyor. Othello’nun iftiralara inanışı ve bunun sonucunda yaşananlar insanı gerçekten sarsıyor. Bir anlık şüphe, bir insanın hayatını nasıl karartabilir sorusunu uzun süre düşündürdü bana. Bu yüzden eserYazar Hakkında
William ShakespeareYazar · 128 kitap
İngiliz şair, oyun yazarı ve oyuncu. Çoklukla İngilizce dilinin en büyük yazarı ve dünyanın en iyi dram oyun yazarı olarak anılır. İngiltere'nin ulusal şairi ve "Avon'un Ozanı" olarak da bilinir. Günümüze ulaşan eserleri, bazı ortaklaşa yazılanlarla birlikte 38 oyun, 154 sone, iki uzun öykü şiir ve birkaç diğer kaynağı belirsiz şiirlerden oluşur. Oyunları bütün büyük dillere çevrildi ve diğer bütün oyun yazarlarından daha çok sergilendi.
Shakespeare, Stratford-upon-Avon'da doğdu ve büyüdü. 18 yaşında, Anne Hathaway ile evlendi ve üç çocuğu oldu: Susanna, ikizler Hamnet ve Judith. 1585 ile 1592 arası, Londra'da bir aktör, yazar ve Lord Chamberlain's Men (sonraki adı King's Men) adında bir tiyatro şirketinin sahibi olarak başarılı bir kariyere başladı. Ölmeden 3 yıl önce 1613'te, 49 yaşındayken Stratford'da emekli olarak görüldü. Shakespeare'in kişisel yaşamına dair bazı kayıtlar günümüze ulaşmıştır. Fiziksel görünüşü, cinsel yönelimi, dini inançları, ve başkaları tarafından yazılıp ona atfedilen eserler olup olmadığı hakkında önemli tahminler yürütülmüştür.
Shakespeare, bilinen eserlerinin çoğunu 1589 ile 1613 yıllarında üretti. İlk oyunları çoğunlukla komedi ve tarihîydi, bu türlerle 16. yüzyıl sonunda kültür ve sanatın zirvesine yükseldi. Daha sonra 1608'e kadar trajedilere yöneldi, İngilizce'nin en iyi ürünlerinden bazıları kabul edilen Hamlet, Kral Lear, Othello, ve Macbeth'i bu dönemde yazdı. Son aşamasında, dram olarak da bilinen trajikomedilerini yazdı, ve diğer oyun yazarlarıyla iş birliği yaptı.
Oyunlarının birçoğu hayatı boyunca değişik kalitede ve doğrulukta basında yayımlandı. 1623'te, Shakespeare'in iki arkadaşı ve aktör dostu John Heminges ve Henry Condell, şimdi Shakespeare'in olduğu bilinen iki eser dışındaki tüm dramatik eserlerini içeren bir derleme baskıyı, Birinci Folyo'yu yayımladı. Önsözü Ben Jonson'ın bir şiiriydi, şiirde ileri görüşle Shakespeare için "bir döneme değil, tüm zamanlara ait" şeklinde bahsedilmiştir.
Shakespeare yaşadığı zamanda saygın bir şair ve oyun yazarıydı, ama ünü 19. yüzyıla kadar günümüzdeki yüksekliğine erişmedi. Özellikle romantikler, Shakespeare'in dehasını çok beğenmiş ve Victoria döneminde yaşayanlar Shakespeare'e George Bernard Shaw'ın "bardolatry" (Shakespeare hayranlığı) olarak tabir ettiği bir hürmetle tapmışlardır. 20. yüzyılda, eserleri bilim ve tiyatrodaki yeni akımlar tarafından defalarca benimsendi ve yeniden keşfedildi. Oyunları bugün popülerliğini büyük ölçüde sürdürmektedir ve sürekli olarak incelenmekte, sergilenmekte ve tüm dünyada farklı kültürel ve politik bağlamlarda yeniden yorumlanmaktadır.
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/William_Sh...
