Yaşama Uğraşı
Cesare PaveseYazar:
Cesare Pavese
Çevirmen:
Merve Öke Fidan
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
415
Basım Tarihi:
Ekim 2022
Yayınevi:
Kapı Yayınları
Orijinal Adı:
Il Mestire Di Vivere
Orijinal Dil:
İtalyanca
Orijinal Ülke:
İtalya
ISBN:
9786258096354
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Yaşama Uğraşı
1.312 okunmaCan Yayınları · Nisan 2015 · 480 s.
Yaşama Uğraşı
1.176 okunmaCan Yayınları · Haziran 2021 · 480 s.
Yaşama Uğraşı
49 okunmaE Yayınları · 1994 · 240 s.
Yaşama Uğraşı
36 okunmaKapı Yayınları · Ekim 2022 · 415 s.
Yaşama Uğraşı
13 okunmaE Yayınları · 1973 · 345 s.
Yaşama Uğraşı
12 okunmaAlfa Yayıncılık · Temmuz 2024 · 512 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İntihar Ablukası Altında ‘’
Yaşama Uğraşı’’ Veren Bir Adam . . .
Cesare Pavese
(9 Eylül 1908 - 27 Ağustos 1950)
Hayatı boyunca verdiği ‘’Yaşama Uğraşı’’, onun hem hayatı hem de yazdığı kitabı olmuştur. 1935 yılından 1950 yılına kadar yazdığı günlüklerinin kitap haline getirilmesi ile oluşmuş otobiyografik nitelikli bir kitaptır. Bu kitabı yazdıktan 8 gün sonra bir otel odasında 21 adet uyku hapı alarak yaşamına son verir.
Cesare Pavese demek, yalnızlık ve intihar teması olduğundan bu iki kavramı yazarın hayatı, bilinçaltı akışı ve edebi dünyası çerçevesinde inceleyeceğim:
Nedir bu intihara meyil ettiren şey? . . .
Hayatta ‘’Tutunul(a)mayan’’ şey nedir? . . .
‘’Yaşama Uğraşı’’çok mu zor bir uğraştır da bir kişinin en değerli varlığı - canı - pahasına insanı bu kadar pes ettirir?
Cesare Pavese , bu sorunun cevabını bu kitabında sayfa 38’de vermektedir:
‘’En adi ve çaresi olmayan bir budala olarak yaşamayı bilmeyen, ahlâken gelişmemiş, kendini beğenmiş, intihar dürtüsüne sığınan ama bunu yapmayan bir adamım ben.’’ s.38
‘’İntihar dürtüsüne sığınmak’’ ve sonrasında da ‘’intiharı beceremeyip kendini beceriksizlikle suçlamak’’ . . .
Psikoloji Bilimi ise intihar eylemini şöyle açıklar: ‘’Üst-Benlik, duygu ve düşüncelerin dışarı yansıtılmasına izin vermez ise, saldırgan dürtüler, eğilimler ve istekler, benlik içerisinde kalır. Yok edici nitelikteki bu güçler, bireyin öz benliğine yönelir. Böylece kişinin kendisini yok etmesini amaçlayan davranışlar, ortaya çıkmaktadır. Bu tür eylemlerin ortaya çıkmasının kalıtıma bağlı olmasının yanı sıra beden yapısı ve mizaca bağlı hastalıklar ve toplumsal kaynaklı etkenlerin de rolü bulunmaktadır. 
Karl Marx’ın yabancılaşma kuramından etkilenen 
Erich Fromm ’a göre, insan kendini etkin bir şekilde diğer kişilere ve doğaya bağlayamazsa kendini yitirir,
Yaşama Uğraşı’’ Veren Bir Adam . . .
Cesare Pavese
(9 Eylül 1908 - 27 Ağustos 1950)
Hayatı boyunca verdiği ‘’Yaşama Uğraşı’’, onun hem hayatı hem de yazdığı kitabı olmuştur. 1935 yılından 1950 yılına kadar yazdığı günlüklerinin kitap haline getirilmesi ile oluşmuş otobiyografik nitelikli bir kitaptır. Bu kitabı yazdıktan 8 gün sonra bir otel odasında 21 adet uyku hapı alarak yaşamına son verir.
Cesare Pavese demek, yalnızlık ve intihar teması olduğundan bu iki kavramı yazarın hayatı, bilinçaltı akışı ve edebi dünyası çerçevesinde inceleyeceğim:
Nedir bu intihara meyil ettiren şey? . . .
Hayatta ‘’Tutunul(a)mayan’’ şey nedir? . . .
‘’Yaşama Uğraşı’’çok mu zor bir uğraştır da bir kişinin en değerli varlığı - canı - pahasına insanı bu kadar pes ettirir?
Cesare Pavese , bu sorunun cevabını bu kitabında sayfa 38’de vermektedir:
‘’En adi ve çaresi olmayan bir budala olarak yaşamayı bilmeyen, ahlâken gelişmemiş, kendini beğenmiş, intihar dürtüsüne sığınan ama bunu yapmayan bir adamım ben.’’ s.38
‘’İntihar dürtüsüne sığınmak’’ ve sonrasında da ‘’intiharı beceremeyip kendini beceriksizlikle suçlamak’’ . . .
Psikoloji Bilimi ise intihar eylemini şöyle açıklar: ‘’Üst-Benlik, duygu ve düşüncelerin dışarı yansıtılmasına izin vermez ise, saldırgan dürtüler, eğilimler ve istekler, benlik içerisinde kalır. Yok edici nitelikteki bu güçler, bireyin öz benliğine yönelir. Böylece kişinin kendisini yok etmesini amaçlayan davranışlar, ortaya çıkmaktadır. Bu tür eylemlerin ortaya çıkmasının kalıtıma bağlı olmasının yanı sıra beden yapısı ve mizaca bağlı hastalıklar ve toplumsal kaynaklı etkenlerin de rolü bulunmaktadır. Karl Marx’ın yabancılaşma kuramından etkilenen Erich Fromm ’a göre, insan kendini etkin bir şekilde diğer kişilere ve doğaya bağlayamazsa kendini yitirir,
Resmen Pavese'nin günlüğü bu kitap. Pavese'nin duygu ve düşüncelerini öğrenmek ve ders çıkarmak benim için çok zevkliydi. Satır aralarında ki ince mesajları anlayıp çözümlemek kitabın anahtar noktası resmen. Yazarın intihar, bunalım ve kadınlar hakkında ki yorumları çok ilgi çekici. İçinizde ki acıyı biraz olsun azaltacak etkili bir eser.
Kitaptaki tüm cümlelerin altını çizmek ister mi bir insan?
İstedim...
Pavese cidden 'Yaşama Uğraşı' vermiş. Kitabı okuduktan sonra bunu daha iyi anlıyorsunuz. Sıkışıp kalan bir insan günlüğü demek daha doğru olur bu kitap için.
İntiharı sayıklamış bir şairin yaşama uğraşı.
Duygusallığı çok uçlarda, karamsarca yaşayan, üstelik eli kalem tutan insanların yazdıkları çok ilgi çekici.
Yaşama Uğraşı,
Cesar Pavese'nin 1930'dan 1950'ye, o son cümleyi yazana kadar kaleme aldığı günlüklerin kitap haline getirilmesiyle oluşturulmuştur. intiharından sekiz gün önce yazdığı son cümle,
" Tiksiniyorum bütün bunlardan. Sözler değil. Eylem! Artık yazmayacağım...."
Cümleleriyle bitirir. Pavese, yaşama uğraşı dosyası dışında tüm notlarını yakıp öyle gerçekleştirir özyıkımını.
Yaşama Uğraşı, kulak tırmalayan cümle gibi bana göre. Çok yabancı değil, tanıdık aslında. Bişiler için hep uğraşırız. Para kazanma, aşk, aile, itibar, statü için uğraşırız ama yaşamak için der miyiz bunu?
Pavese hep intiharı sayıklamış. Yaşama uğraşı vermiş ama başaramamış. Bu onun zayıf karakterli olduğunu mu gösteriyor?
Kadınları aşağılayıcı hatta nefret söylemleri olduğundan eleştirilir fakat benim gördüğüm aslında bu değil. O hep sevgi, ilgi beklemiş ve bunu yakalayamamış. Buna hep ihtiyaç duymuş.
"Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum"
cümlesi bu eksikliğinin ne denli derin olduğunu hissettiriyor. Bir güncesinde "Mecburuz diye yaşayıp duruyoruz." yazıyor olması mutsuzluğunu yine ifade ediyor.
Hayatını kadınları anlamak üzerine harcayan yazar, onlardan nefret ettiğini söylerken bile onların sevgisine ihtiyaç duyuyor. Bu durum onu sanatında güçlendirmiş olmalı.
Kitap beni gerçekten çok etkiledi. Onu hissettim. Yaşadıklarını yaşadım adeta.
Kitap Jean Paul Sarte' ın Bulantı'sını anımsatıyor. Bulantı'da da hayata karşı tiksinç bir bakış, bir anlamsızlık ifade ediyor.
Dünya edebiyatının en büyükleri kitapta arz-ı endam ediyor. Onlara farklı bakış açılarıyla pencere açmanızı sağlıyor.
Bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.
Bir yazarın kendi
kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum...1000Kitap Gerçek Okurlar
Her okuduğum yeni bir kitap; bir diğerinin üstüne çıkması ve bunun bana yaşattığı hazzı anlatmam ne kadar mümkün bilmiyorum ama naçizane; bir nebze de olsa bu eseri okumanıza vesile olacaksa yazdıklarım, ince detaylarına özen göstermemin daha etkili olacağını düşünüyorum.
Yolculuk başlasın o zaman. ;)) Sonuçta bu kitap sona varmış olan bir yazarın yolculuk güncesi...
Her satırını benimsediğim ve neredeyse alıntılamamak için kendimi dizginlediğim bir kitap oldu. Aforizmaların yoğun olduğu, edebiyatın, sanatın, şiirin ve eserlerinin de bulunduğu enfes bir kitaptı. Fakat size çok şeylerin katacağını inandığım lakin okuma zahmetinde bulunacağınızı düşünmediğimden uzun alıntılar yapmaktan kaçındım hep. Ama o satırlar işte bu satırlara yansıyor. Şayet okunulduğunda kimsenin kayıtsız kalamayacağına inanıyorum.
İntihara meyilli ve bunu yaşamı boyunca her anda yaşamış birisi için yaşamak ne kadar da zor değil mi?!
Emil Michel Cioran gibi "intihar fikrini cebinde muhafaza ederek yaşama bağlanmak."¶¶Kendini bunaltının zevklerine kaptırmamış; düşüncelerinde, sönüp gitme tehlikesinin lezzetine bakmamış, zalim ve yumuşak yok oluşların tadını almamış kişideki ölüm saplantısı hiç iyileşmeyecektir: Bunun ıstırabını çekecektir, çünkü buna direnmiş olacaktır. ¶¶
Çürümenin Kitabı
Virginia Woolf gibi yaşadığı hem ruhsal hem fiziksel rahatsızlığından dolayı artık intiharı çıkış yolu olarak görmesi.
¶¶ben artık savaşamayacağım. ¶¶
Stefan Zweig de Pavese gibi savaş dönemine şahitlik ederek yaşama eşiyle beraber son vermesi.
¶¶benim gücüm yıllar süren vatansız yolculuklardan sonra iyice tükendi. Bu nedenle hayatımı doğru zamanda ve doğru bir şekilde sonlandırmamın iyi olacağına inanıyorum.¶¶
Albert Camus ise ,
¶¶ Boyun eğmezliğimi, yeni ve korkunç özgürlüğümü kesinlemek için öldüreceğim kendimi ¶¶demiştir. Ama uzun uzun
Emil Michel Cioran gibi "intihar fikrini cebinde muhafaza ederek yaşama bağlanmak."¶¶Kendini bunaltının zevklerine kaptırmamış; düşüncelerinde, sönüp gitme tehlikesinin lezzetine bakmamış, zalim ve yumuşak yok oluşların tadını almamış kişideki ölüm saplantısı hiç iyileşmeyecektir: Bunun ıstırabını çekecektir, çünkü buna direnmiş olacaktır. ¶¶
Çürümenin Kitabı
Virginia Woolf gibi yaşadığı hem ruhsal hem fiziksel rahatsızlığından dolayı artık intiharı çıkış yolu olarak görmesi.
¶¶ben artık savaşamayacağım. ¶¶
Stefan Zweig de Pavese gibi savaş dönemine şahitlik ederek yaşama eşiyle beraber son vermesi.
¶¶benim gücüm yıllar süren vatansız yolculuklardan sonra iyice tükendi. Bu nedenle hayatımı doğru zamanda ve doğru bir şekilde sonlandırmamın iyi olacağına inanıyorum.¶¶
Albert Camus ise ,
¶¶ Boyun eğmezliğimi, yeni ve korkunç özgürlüğümü kesinlemek için öldüreceğim kendimi ¶¶demiştir. Ama uzun uzunHuzursuzluğun Kitabı: Yaşama UğraşıEdebiyat
“Henüz varoluşun trajedisinin ne olduğunu anlamış, bu konuda kesin bir yargıya varmış değilim.”
–Cesare Pavese
İtalyan edebiyatının önemli isimlerinden Cesare Pavese, 1908 yılında Torino'da doğuyor. Küçük yaşlardan itibaren edebiyata ilgili olan Pavese, Torino Üniversitesi'nde edebiyat bölümünden mezun oluyor. Amerikan ve İngiliz edebiyatıyla yakından ilgilenmesine ek olarak, tezini de 
Walt Whitman şiirleri üzerine yapıyor. Anti faşist eylemlerin içinde bulunan Pavese, dönemin siyasi atmosferinin kurbanı olarak 1935’te hapse giriyor ve ömrünün bir yılı bu şekilde geçiyor. Hapiste günlük yazmaya başlayan yazar ölümüne dek bu uğraşını sürdürüyor.
Uzun yıllar aktif olarak edebiyat dünyasının içinde yer alıp öykü, şiir ve romanlar yazan Pavese bir yandan da editörlük, çevirmenlik, eleştirmenlik ve yayınevinde yöneticilik gibi işlerle meşgul oluyor. Edebiyatla yatıp kalkan ve geçimini bu şekilde sağlayan Pavese'nin eserleri her geçen yıl daha büyük başarılara koşarken, belki de o, günlüklerinin tüm eserlerinden daha fazla meşhur olacağının farkında olmadan uzun yıllar boyunca günlük tutmaya devam ediyor.
Kendisini dünya çapında daha tanınır bir hale getirecek olan günlükleri 1935-1950 yılları arasını kapsıyor. Yazarın düşünce dünyasına, içsel sıkıntılarına ve var oluş sancılarına ışık tutan bu eser “Yaşama Uğraşı” ismini taşıyor ve hayatını tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor.
İncelemenin başlığındaki “Huzursuzluğun Kitabı” tanımı yazar ve şair kimlikleriyle dünya edebiyatının en büyük isimlerinden biri olan Portekizli 
Fernando Pessoa’ya bir gönderme şüphesiz. Huzursuz ruhların kutsal kitabını yazan Pessoa’nın kitap ismi aynı zamanda Cesare Pavese’nin de kitabını en iyi tanımlayan cümlelerden biri olduğunu düşünüyorum. Fernando Pessoa’nın kitabı yazıldıktan yıllar sonra basıldığı için
Cesare Pavese, 1908 yılında Torino'da doğuyor. Küçük yaşlardan itibaren edebiyata ilgili olan Pavese, Torino Üniversitesi'nde edebiyat bölümünden mezun oluyor. Amerikan ve İngiliz edebiyatıyla yakından ilgilenmesine ek olarak, tezini de Walt Whitman şiirleri üzerine yapıyor. Anti faşist eylemlerin içinde bulunan Pavese, dönemin siyasi atmosferinin kurbanı olarak 1935’te hapse giriyor ve ömrünün bir yılı bu şekilde geçiyor. Hapiste günlük yazmaya başlayan yazar ölümüne dek bu uğraşını sürdürüyor.
Uzun yıllar aktif olarak edebiyat dünyasının içinde yer alıp öykü, şiir ve romanlar yazan Pavese bir yandan da editörlük, çevirmenlik, eleştirmenlik ve yayınevinde yöneticilik gibi işlerle meşgul oluyor. Edebiyatla yatıp kalkan ve geçimini bu şekilde sağlayan Pavese'nin eserleri her geçen yıl daha büyük başarılara koşarken, belki de o, günlüklerinin tüm eserlerinden daha fazla meşhur olacağının farkında olmadan uzun yıllar boyunca günlük tutmaya devam ediyor.
Kendisini dünya çapında daha tanınır bir hale getirecek olan günlükleri 1935-1950 yılları arasını kapsıyor. Yazarın düşünce dünyasına, içsel sıkıntılarına ve var oluş sancılarına ışık tutan bu eser “Yaşama Uğraşı” ismini taşıyor ve hayatını tüm çıplaklığıyla ortaya koyuyor.
İncelemenin başlığındaki “Huzursuzluğun Kitabı” tanımı yazar ve şair kimlikleriyle dünya edebiyatının en büyük isimlerinden biri olan Portekizli Fernando Pessoa’ya bir gönderme şüphesiz. Huzursuz ruhların kutsal kitabını yazan Pessoa’nın kitap ismi aynı zamanda Cesare Pavese’nin de kitabını en iyi tanımlayan cümlelerden biri olduğunu düşünüyorum. Fernando Pessoa’nın kitabı yazıldıktan yıllar sonra basıldığı için
8/10
2023 12. kitabı
Yaşama Uğraşı, Cesare Pavese ' nin 1935' ten başlayarak 1950 yılına kadar yazdığı günlüklerinin kitap haline getirilmesiyle oluşmakta. Pavese intiharından 8 gün önce güncesini " Sözler değil. Eylem! Artık yazmayacağım…” cümleleriyle noktalar. Bu son notundan 8 gün sonra hep düşündüğü eylemi gerçekleştirme cesareti gösterir. Bir otel odasında " 1935-1950 Ce. Pavese ' nin Yaşama Uğraşı " yazılı bir dosya dışında bütün özel yazılarını, notlarını yakıp gerçekleştirir özkıyımını.
Cesare Pavese ' nin Yaşama Uğraşı... Kulağa nasıl da tuhaf geliyor değil mi? Bir insan hayatının her döneminde belki her anında bir şeylerin uğraşını verir. Okuma uğraşı, aşk uğraşı, kariyer uğraşı, güzel bir yemek yapma uğraşı, iyi bir evlat, eş, sevgili, anne- baba olma uğraşı... Ama yaşama uğraşı veren birine kaçımız rastlamışızdır? Evet, Pavese hayatının yarısından fazlasında intiharı sayıklamış, bunun aksi için yaşama uğraşı vermiş fakat başaramamış bir yazar, bir şair.
Pavese ' nin güncelerinin başından sonuna kadar intihara olan meylini görüyorsunuz. Onu buna sürükleyen sebeplere tanıklık ediyorsunuz. Ne kadar duygusal, yalnız ve mutsuz bir adam olduğunu, depresif ruh halini baştan sonuna kadar bütün çıplaklığıyla görüyoruz. Pavese' nin en samimi duygularını, mutsuzluğunu okurken duygulanmamak mümkün değil. Kitapta bunu sıkça dile getirir. Mesela ;
14 ocak 1930
"Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum...
25 mart 1950
" Mecburuz diye yaşayıp duruyoruz. Bu fikir beni çileden çıkarıyor. Kendi bedenim içindeki kuşkulara bile hâkim değilken nasıl dünyayı değiştirebileceğime inanmalıyım? Evet mutlu değilim. " notları da mutsuz ve yalnız olduğunu destekler nitelikte.
Pavese ' nin daha önce bir kitabını okumuş arkadaşlar kadınlara olan düşkünlüğünü, zaafını (kimi
Puan vermedi·480 syf.·
2025 4. kitabı
Bu kitabı okurken bazen kendimi Pavese’nin günlüğünü değil de, kendi kafamın içini okuyormuş gibi hissettim. Yaşama Uğraşı, Pavese’nin yıllar boyunca tuttuğu günlüklerden oluşuyor ama öyle sıkıcı “şunu yaptım, bunu yedim” tarzı değil. Adam resmen yaşamayı çözmeye, çözemediklerini yazmaya, her seferinde de biraz daha dağılmaya çalışmış. Ve bunu öyle dürüst, öyle çıplak bir şekilde yapmış ki bazı cümleleri okurken tüylerim diken diken oldu.Bu kitapta umut da var ama çok kırılgan; yalnızlık desen zaten başköşeye oturmuş. Bir de sürekli o sorgulama hali: “Ben niye böyleyim?”, “Niye kimse beni anlamıyor?”, “Hayat ne işe yarıyor?”
Tanıdık geldi değil mi?
İşte o yüzden bu kitap çok vuruyor çünkü Pavese aslında hepimizin iç sesi gibi.Kariyer, aşk, edebiyat, intihar düşünceleri… Ne varsa yazmış, süzgeçten geçirmeden. Bazı satırlarda öyle bir bıçak gibi kesiyor ki insanı, o sayfayı kapatıp bir iki dakika durman gerekiyor. Özellikle sonlara doğru karanlık iyice artıyor. Zaten kitabın adı bile “yaşama uğraşı” yani yaşamak bile onun için bir çabaydı, bir savaş gibi.Ama bu karanlık seni boğmuyor. Aksine sana “yalnız değilsin” diyor. Hepimizin içinde o karanlık var ve Pavese bunu en dürüst haliyle yazmış. Bu yüzden kitap sadece edebi anlamda değil, ruhsal anlamda da çok etkileyici.Velhasıl, eğer bazen kendini dünyaya yabancı hissediyorsan, içinden çıkamadığın düşünceler varsa ya da sadece “beni anlayan birini okumak istiyorum” diyorsan, bu kitap senin için. Ama hazır olman lazım, çünkü Pavese okurken, insan bazen kendi yaralarının üzerine düşüyor.
Sevgili Pavese günlüklerini okumayı bir kez daha yarım bıraktığım için üzgünüm. İçime tuttuğun ayna beni ürkütüyor. Zihnimin dehlizlerine attığım,hatırlamak istemediğim anıları,duyguları gün yüzüne çıkarıyorsun. Oysa benim onlarla mücadele edecek gücüm yok henüz. Umarım seninle kitap sayfalarında buluştuğumuz,satırlar arasında dolaştığımız o gün gelecek. O gün geldiğinde bana tuttuğun aynaya daha cesurca bakacağım…
İnsan ilişkilerindeki beklentilerimiz ve hayal kırıklıklarımız.
Puan vermedi·480 syf.·
2024 7. kitabı
Cesare Pavese'nin "Yaşama Uğraşı" adlı eseri, derinlikli düşünce ve duygusal yoğunluğun ustaca harmanlandığı bir başyapıt olarak karşımıza çıkıyor. Pavese'nin edebi üslubu, okuyucuyu içsel bir yolculuğa çıkarırken, metnin her bir satırında insanın varoluşsal karmaşıklığına dokunuyor. “Artık yazmayacağım” sözünü, ömür defterini kapamadan bir gün önce Davide Lajolo’ya yazdığı mektupta da yineler Pavese, “Artık yazmayacağım, ölüler ülkesine yollanacağım.” Yazmak bir yana, yaşamına son vermeden, bütün yazılarını yakacaktır. İçlerinden yalnız bir dosya kalır, intihar ettiği otel odasında. Rengi solmuş, yeşil bir dosyadır bu ve kapağında kırmızı ve mavi kurşunkalemle “Cesare Pavese’nin Yaşama Uğraşı” yazıyordur. Bu, Pavese’nin, 1935-1950 arasını kapsayan günlükleridir. Günlerin kendi yok Pavese’nin Yaşama Uğraşı’nda. Günlerden sızan, damıtılan izler var. Günlerin tortusu…
Eserde, insanın varoluşsal yalnızlığı, aidiyet arayışı, özgürlük ve sorumluluk gibi evrensel temalar işlenir. Pavese, bu temaları çeşitli betimlemeler ve semboller aracılığıyla ustalıkla işleyerek, okuyucunun derinlemesine düşünmesini sağlar. Ayrıca, yaşamın geçiciliği ve insanın kendini tanıma sürecindeki çabaları da eserin temel taşlarından biri olarak öne çıkıyor.
" Hiçbir şey beklemediğimiz kimselere karşı yüksekten bakmak, onlardan uzak durmak, küçümser bir alaycılık ya da soylulara özgü bir umursamamazlık ile davranmak kolaydır. Böylelerinin bizim için hiçbir önemleri yoktur; sadece bir oyalanma, (ısırmayan hayvanlar gibi) bir gösteriş bahanesidirler bizim için. Kendini üstün görme denir bu davranışa. Ama birinden bir şeyi beklemek zorunda kaldığımız zaman, karşımızdaki insan istediğimizi bize vermeme hakkına sahip olduğu için, onunla eşit bile değil, ondan daha aşağı bir durumdayızdır. " diye
Yazar Hakkında
Cesare PaveseYazar · 19 kitap
Cesare Pavese, İtalyan şair, romancı, çevirmen ve eleştirmendi.
Cesare Pavese, ailesinin yazlarını geçirdiği Torino'nun Santa Stefano Belbo köyünde bir memur çocuğu olarak doğdu. Torino Üniversitesi'nde edebiyat okudu. İngiliz ve Amerikan edebiyatına ilgi duydu; bitirme tezini Walt Whitman şiirleri üzerine yazdı. Öğrenimini bitirdikten sonra orta öğrenimini tamamladığı eski okulu Liceo d'Azaglio'da edebiyat ve dil dersleri verdi. Bu dönemde İngiliz ve Amerikan yazarları ile ilgili yazıları La Cultura dergisinde yayınlandı. Daha sonra bir arkadaşının kurduğu Einaudi Yayınevi'nde çalışmaya başladı. 1935'te anti-faşist çalışmaları nedeniyle tutuklandı, 1936'da serbest bırakıldı. Brancaleone Hapishanesi'ndeki bir yılından esinlenerek Carcera (Hapis) romanını yazdı. 1950'de Yalnız Kadınlar Arasında romanı ile İtalya'nın önemli edebiyat ödüllerinden Strega Ödülü'nü aldı. Edebi kariyerinin doruğunda olmasına rağmen özel hayatı karışıktı. Sonu olmayan aşk ilişkileri onu bunaltmıştı. Ödülü aldıktan sonra Torino'daki bir otel odasında bütün özel kağıtlarını yok edip, 21 adet uyku hapı alarak intihar etti.
Önemli Eserleri
Senin Köylerin - 1941 - Roman
Ağustosta Tatil - 1946 - Öykü
Yoldaş - 1947 - Roman
Leuko İle Söyleşiler - 1947 - Deneme
Tepedeki Ev - 1949 - Roman
Güzel Yaz - 1949 - Roman
Ay Ve Şenlik Ateşleri - 1950 - Roman
Yaşama Uğraşı - (1935-1950) - Günlük
Tepelerdeki Şeytan - ? - Roman
Yalnız Kadınlar Arasında - ? - Roman
Çalışmak Yorar - ? - Şiir
