insanların dünyadaki gerçek vazifeleri, bütün duyu ve duygularını Bâki olan Allah'ın rızası yönünde kullanıp sonsuzluk yolunda yüzlerini Ona çevirmeleridir.
"Baki-i Hakiki yalnız Sensin. Masiva fanidir. Madem Sen Bakisin, yeter, her şeye bedelsin. Madem Sen varsın, her şey var."
Tasayla bir adım attığında ayaklarından yakalamış da
bırakmayacakmış gibi duran dünyada Âdem, bunca kusurun
ortasında kusursuza giden bir yol buldu.
Başı boş değildi dünyanın, bütün yollar O’na çıkıyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Her yaşayan ölür, her yeni eskir, yaşlanan herkes zeval bulur. Her şey fanidir, gider.
Mutluluk bu kadar kolay olmamalıydı.Alıntı
Her daim ölüm vaktinin geleceğiyle yüzleşen ve kendini her gün buna hazırlayan kişi mutludur.
Ama Nezha kutsallığın ne olduğunu biliyor. Akla sığmaz bir şey. Ölçülüp tartılacak, mantıkla betimlenebilecek bir şey değil. Bu dünyayı hayal eden güçler mantığın tam zıttı. Kutsallık bilinebilir bir şey değil. Mağaradaki Ejderha. İçindeki ejderha. Ülkeyi birleştirip kendilerini yıkan üç deli. Acı, sonsuzluk ve korku. Bitmek bilmez, her şeyi tüketen bir ateş.
Rin.
