Gamze Güller

Yazar 8,0/10 · 11 Oy · 3 kitap · 17 okunma ·  5 beğeni
Kitap her yerde okunur, bir alıntı ekledi.
 23 Mar 2017 · İnceledi

Bütün çer çöpü süpürdüm yerden. Kalan derdi tasayı süpürmeye başladım arkasından. Ne zamandır aradığım küpe koltuğun altındaymış! Toz yumağıyla birlikte neredeyse atacaktım. Üfleyip hemen kulağıma taktım. Köşe bucağı iyice sildim. Baktım yetmedi, biraz daha süpürdüm.Cam parçaları, ekmek kırıntıları, kalp kırıkları, ölü böcekler, yalan dolan, yanmış kibrit çöpleri, katılaşmış gözyaşları doldu da doldu el kadar faraşa. Temizlik güzel şey!

İçimdeki Kalabalık, Gamze Güllerİçimdeki Kalabalık, Gamze Güller
Kitap her yerde okunur, bir alıntı ekledi.
23 Mar 2017 · İnceledi

Hiç kalbinde kırmızı çiçekler açtı mı senin?’ diye sormuştu bana eskiden beni çok seven biri, anlamamıştım. Bir gün âşık oldum, anladım. Beklemenin sahip olmaktan daha güzel olduğunu, kalbime dikenlerini batırıp da kanatanın aslında kavuşmak olduğunu keşfettiğimde, artık genç bile sayılmazdım.

İçimdeki Kalabalık, Gamze Güllerİçimdeki Kalabalık, Gamze Güller
Kitap her yerde okunur, bir alıntı ekledi.
31 Ağu 2017 · İnceledi

"Taşınmak iyidir," demişti bir arkadaşı.
" İnsan hayatını temize çekme şansı yakalar.
Kendine yer açar."

En Çok Onu Sevdim, Gamze Güller (Sayfa 18)En Çok Onu Sevdim, Gamze Güller (Sayfa 18)
Kitap her yerde okunur, bir alıntı ekledi.
27 Ara 2016 · İnceledi

Küçükken, oturduğumuz apartmanın asansöründe köşe kapmaca oynardık ve olur olmaz asansörde kalırdık. Asansörler garip bir şekilde bu oyunu hatırlatır bana. Çocukların çoğu, alan çok dar olduğu için köşelerini değiştirmeye yanaşmazlardı kolay kolay. Kaptırmaktan korkarlardı. Ben her nedense ataktım bu konuda. Pervasızca terkediverirdim köşemi. Ama sonuçta hep ortada kalırdım. Şimdi de öyle. Ben hayattaki beşinci köşeyim. Herkes tuttuğu köşelere sıkı sıkı sarılmışken ben sürekli elimdekileri bırakıp ortaya atıyorum kendimi.

Beşinci Köşe, Gamze GüllerBeşinci Köşe, Gamze Güller
Kitap her yerde okunur, bir alıntı ekledi.
27 Ara 2016 · İnceledi

Meltem'i yazmak istiyor, ama tarafsızlığını koruyamamaktan korkuyor. Onu tarif etmek, ince ince çözümlemek, ondan yeni bir Meltem yaratmak... Resmini çizmek, ona besteler yapmak, onu sayfa sayfa anlatmak istiyor. Ama kafasının içindeki sınırlardan bir türlü kurtulamıyor. Yazdıkları, içi boş cümlelere dönüşüyor kalemin ucunda; anlattığı Meltem olmuyor. Yazdığı Meltem, aslının yakınından bile geçmiyor. Sonunda, kafasında oynattığı çirkin bir kuklaya dönüşüyor... Ön sözünü bile yazmayı beceremediği bir roman Meltem. Daha ilk sayfasında tıkandığı bir muamma...

Beşinci Köşe, Gamze GüllerBeşinci Köşe, Gamze Güller
Oku, bir alıntı ekledi.
25 Ara 2017 · Kitabı okudu · İnceledi · Beğendi · 7/10 puan

Zeliş'in Rüyası
... Her acı yaşayan roman sanır ya kendi hayatını, Zeliş hiçbirinin hayatından bir halt olmayacağını bilir. Öylesine, sıradan, herkesinki gibi hayatlar işte. Anlatsa değil roman olmak, sıkıntıdan boğulur insanlar dinlerken. Ama böyle söylemez...

Beşinci Köşe, Gamze Güller (Sayfa 58)Beşinci Köşe, Gamze Güller (Sayfa 58)
Oku, bir alıntı ekledi.
26 Ara 2017 · Kitabı okudu · İnceledi · 6/10 puan

Ölümün Rengi
Bazen acıları zamanında yaşamamak insanın yüreğini katman katman kabuklarla örtüyor. Ama bu kabuklar kof, yüzeysel ve boşuna, artık biliyorum. Yaşanmayan acının yarası kapanmak bilmiyor. Sahte avuntular acıyı yalnızca bir süreliğine perdeliyor. Bir şeyler hep eksik, yanlış ve ürkütücü bir boşlukta asılı kalmış gibi...

İçimdeki Kalabalık, Gamze Güller (Sayfa 116)İçimdeki Kalabalık, Gamze Güller (Sayfa 116)