Benim suskunluğum senin güzelliğinden geliyordu. Gecikmiş ve ince. Ey yağmur sonlarının yedi rengi… Buzu ateşe verdin. Taşları yeşerttin. Bir sürgüne çevirdin her yeri.
Her şeyin saat saat değiştiği
Belkemiği olmayan bir zamanda
Az şey mi
Bir yıl yaşattık aşkı…
Herkesin gittikçe soğuduğu bu uzun günbatımında
Gövdende tüten o ince yaz olmak isterdim…
Hiçbir yere sığmıyordum artık. Herkesin imrendiği ayrıcalığımdı benim. Durup dururken genişliyordu göğsüm. Yüzümdeki nilüferdi.
Tuttum adını aşk koydum bu aykırı dünyada…