Albay Chabert
Honore de BalzacYazar:
Honore de Balzac
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 11 dk.
Sayfa Sayısı:
77
Basım Tarihi:
2021
İlk Yayın Tarihi:
1832
Yayınevi:
Maviçatı Yayınları
Orijinal Adı:
Le Colonel Chabert - La Comédie Humaine
ISBN:
9786052942826
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Sıralamalar
Diğer Baskılar
9 diğer baskı · Tümünü Göster
Albay Chabert
301 okunmaZeplin Yayınevi · Eylül 2018 · 96 s.
Albay Chabert
135 okunmaVarlık Yayınları · Kasım 2019 · 96 s.
Albay Chabert
91 okunmaMilli Eğitim Bakanlığı Yayınları · Ocak 1990 · 111 s.
Albay Chabert
27 okunmaVarlık Yayınları · 1974 · 136 s.
Albay Chabert
13 okunmaMaviçatı Yayınları · 2021 · 77 s.
Albay Chabert
7 okunmaMaarif Matbaası · · 94 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitap bir romandan öte uzun bir hikaye demek daha doğru olur görüşündeyim.
Savaşta öldüğü sanılan ve ona göre resmi işlem yapılan fakat yaralı olarak kurtulan Albay Chabert'ın hem kimliğini kazanmak, hem de ölüm haberinden sinfa hemen evlenen karısına karşı açtığı hukuk sürecini konu alıyor. Kitap sonu biraz hazinli bitiyor. Her şeyi kazanmak üzereyken eski karısının çocukları ve karısının tutumu yüzünden her şeyden vazgeçip hapishanedd yokluk içinde yaşamasını anlatan bir uzun hikaye. Hukuksal süreci bir avukat gibi anlatmış. Konu olarak savaş döneminde binlerce kez yaşanmış bir olay. Anlatım, konunun işlenişi, konu seçimi güzel.
Kitabın yaklaşık beşte biri yazarın hayat hikayesi. Geri kalan kısım hemen okunuyor.
Eski dünyanın erdemleri yeni dünyanın içinde bir yük haline gelirEdebiyat & Roman
Albay Chabert’i Marias’ın 
Karasevdalılar kitabını okurken tanıdım. Marias oldukça fazla atıfta bulunmuştu bu kitaba ve hikayesi de çarpıcıydı. Kitapla böyle tanışmış oldum.
Benim için Albay Chabert romanı, sadece bir geri dönen adam hikayesi değil; insanın toplum karşısında nasıl silinip yok olabildiğini gösteren bir metin. Tabii bu geri dönüşün öncesi, yaşanan savaş durumu vs ayrı bir hikaye. Romanı okurken en çok hissettiğim şey: Bir insan gerçekten ne zaman ölür? Bedeni toprağa girdiğinde mi, yoksa toplum veya sevdikleri onu unutup yerine başkasını koyduğunda mı?
Balzac bu romanda Albay Chabert’in dramını anlatırken aslında Napolyon dönemi sonrası Fransa’nın ahlaki çöküşünü, sınıf değişimlerini ve çıkar ilişkilerinin insanı nasıl dönüştürdüğünü de gösteriyor bize. Balzac bir Napolyon hayranı. “Onun kılıçla başardıklarını ben kalemle başaracağım.” gibi bir hedefi vardı. İnsanlık Komedyası adını verdiği eserleri ile de sanırım bunu başarmıştır diye düşünüyorum. Bu eser de o eserlerde biri.
Romana geçecek olursak, spoiler olacak biraz, bilginiz olsun. Çünkü bu hikayeden bahsederken ister istemez bunu yapıyorum.
Hikayenin merkezinde Albay Chabert var. Adam savaşta (Eylau Muharebesi’nde) ölü sanılıyor, toplu mezara atılıyor. Ama bir şekilde hayatta kalıyor ve yıllar sonra Paris’e geri dönüyor. Buraya kadar kulağa epik bir kahramanlık hikayesi gibi gelebilir ama asıl trajedi bundan sonra başlıyor.
Yani Chabert aslında fiziksel olarak hayatta ama sosyal olarak tamamen “ölü”.
Chabert geri döndüğünde artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını görüyor. Karısı onu ölü kabul etmiş, yeniden evlenmiş, çocukları olmuş ve eşinden dolayı yeni bir kimlik, statü edinmiş. Chabert’in yaşadığı şey bir kimlik yok oluşu. Adam sadece eşini değil,
Karasevdalılar kitabını okurken tanıdım. Marias oldukça fazla atıfta bulunmuştu bu kitaba ve hikayesi de çarpıcıydı. Kitapla böyle tanışmış oldum.
Benim için Albay Chabert romanı, sadece bir geri dönen adam hikayesi değil; insanın toplum karşısında nasıl silinip yok olabildiğini gösteren bir metin. Tabii bu geri dönüşün öncesi, yaşanan savaş durumu vs ayrı bir hikaye. Romanı okurken en çok hissettiğim şey: Bir insan gerçekten ne zaman ölür? Bedeni toprağa girdiğinde mi, yoksa toplum veya sevdikleri onu unutup yerine başkasını koyduğunda mı?
Balzac bu romanda Albay Chabert’in dramını anlatırken aslında Napolyon dönemi sonrası Fransa’nın ahlaki çöküşünü, sınıf değişimlerini ve çıkar ilişkilerinin insanı nasıl dönüştürdüğünü de gösteriyor bize. Balzac bir Napolyon hayranı. “Onun kılıçla başardıklarını ben kalemle başaracağım.” gibi bir hedefi vardı. İnsanlık Komedyası adını verdiği eserleri ile de sanırım bunu başarmıştır diye düşünüyorum. Bu eser de o eserlerde biri.
Romana geçecek olursak, spoiler olacak biraz, bilginiz olsun. Çünkü bu hikayeden bahsederken ister istemez bunu yapıyorum.
Hikayenin merkezinde Albay Chabert var. Adam savaşta (Eylau Muharebesi’nde) ölü sanılıyor, toplu mezara atılıyor. Ama bir şekilde hayatta kalıyor ve yıllar sonra Paris’e geri dönüyor. Buraya kadar kulağa epik bir kahramanlık hikayesi gibi gelebilir ama asıl trajedi bundan sonra başlıyor.
Yani Chabert aslında fiziksel olarak hayatta ama sosyal olarak tamamen “ölü”.
Chabert geri döndüğünde artık hiçbir şeyin eskisi gibi olmadığını görüyor. Karısı onu ölü kabul etmiş, yeniden evlenmiş, çocukları olmuş ve eşinden dolayı yeni bir kimlik, statü edinmiş. Chabert’in yaşadığı şey bir kimlik yok oluşu. Adam sadece eşini değil,
Onurlu insanlar, hep bir şekilde hayatın en kötü taraflarıyla tanışıyorlar, onurları sınanıyor herhalde. Ama erdem ve onur içten gelen taklit edilemeyecek meziyetlerdir. Herkesin sahip olabileceği özellikler değiller.
Kitap, öldü sanılan bir askerin geri dönüp eşi ve serveti için mücadelesini konu edinmiş. Tabii, eş, iyi ahlaki özelliklerin hiçbirine sahip değil. Ben, albayın her şeyden vazgeçmesini doğru bulamadım bir türlü. İnsan uğraşmak istemiyor elbette, ama böyle davranınca da kazanan hep kötüler oluyor. İyiler biraz daha farklı mı davranmalı acaba?
Okunmaya değer.
Balzac'ın böyle bir kitabı olduğundan bile haberim yoktu. Ta ki Karasevdalılar'ı okuyana kadar. Karasevdalılarda iki kitaptan bahseder. Biri Üç Silahşörler diğeri Albay Chabert. Üç Silahşörleri okumuştum ona hiç yabancılık çekmedim. Siz de önce bu ikisini okuyun sonra Karasevdalılara geçin. Tabi okumaya niyetliyseniz.
Albay Chabert aslında roman değil de uzun öykü diye geçiyormuş. Bazı yerlerde tarihi kurgu kategorisine de alınmış.
Napolyon zamanında savaşlarda başarılar gösteren Albay bir gün ölür, ölü yığınının altında nefes aldığını farkeder ve orada bulduğu kopmuş bir kol yardımıyla çıkar.
Uzun zaman kendine gelemez, onu bulup bakan yaşlı insanlar iyileştirir ve o da karısını aramaya çıkar ki ne görsün karısı başkasıyla evlenmiş ve 2 de çocuğu olmuş.
Sonrası Albay karısını ve malını mülkünü yeniden almaya çalışırken karısı başka planlar peşindedir.
Okuyun efendim okuyun görün devamını.
Balzac'ın İnsanlık Komedyası'nın en minik eserlerinden biri bu kitap.
Hukuk ve adaletin her zaman aynı anlama gelmediğini gösteren, maalesef elde sözlerden başka kanıt yoksa gerçek adalete kavuşmanın imkansızlığını acı bir şekilde hatırlatan bir hikaye.
(Javier Marias'ın Karasevdalılar kitabından önce bunu okumak gerekiyormuş, bu vesileyle okudum. İyi ki okudum.)
Puan vermedi·96 syf.·
2022 91. kitabı
" Paristen tiksiniyorum " sözüyle bitiyor bu küçük hikaye.
Okumaya başlar başlamaz içine çekti beni hikaye ve bir solukta da bitirdim. Tam bir dram. Kendini aslan, kaplan sanan biz zavallı erkeklerin yanılgısını, yenilgisini ne güzel bir hicivle anlatmış üstad Balzac. Goriot Babaya da ince bir gönderme yaparak kız, eş, anne olan ama insan olamamış insafsız cadıların şerrine lanet okuyarak bitiriyor hikayesini
Ah Albay Chabert!
Javier Marias'ın Karasevdalılar kitabından önce okunması önerildiği için edinmiştim bu kitabı. Bir solukta okudum, bu kısacık kitaptan öyle etkilendim Albay Chabert'i öyle çok sevdim ki anlatamam!
Bir savaşta ağır yaralanan ve öldüğü düşünülüp diri diri gömülen, mezardan çıkıp karısına ve eski hayatına dönmeye çalışan bir adam anlatılıyor kitapta. Savaşta aldığı darbe ve sonrasında yaşadığı hastalıklar nedeniyle kimse tanıyamıyor, herkes deli olduğunu düşünüp gülüp geçiyor Albay Chabert'e. Yalnızca genç avukat Derville inanıyor onun albay olduğuna, kimliğine, mirasına ve soylu unvanlarına kavuşma imkanı varken eski karısıyla yaşadığı birtakım olaylar sonucunda her şeyden vazgeçiyor.
Yıllar boyu süren mücadelenin hüsranla sonuçlanması beni çok üzdü. Mutlu bir son okumayı çok isterdim. Bir süre etkisinden çıkamayacağımı düşünüyorum. Çok ama çok sevdim. Bu kısacık ama son derece etkileyici romanı herkesin okumasını tavsiye ederim.
BalzacEdebiyat
ALBAY CHABERT
....
HONORE DE BALZAC
.....
Balzac'ı çok seviyorum.
Eserlerindeki uzun betimlemelerine , olay örgüsüne, karakterlerine ve ruh tahlillerine bayılıyorum.
Napolyon'un askerlerinden olan Albay Chabert savaş sırasında öldü zannedilerek bir çukura atılır.
Çabalayarak ceset çukurundan çıkmayı başaran Chabert çeşitli maceralardan sonra Paris'e ulaşmayı başarır tabiki bu hiç kolay olmaz İnsanlar onun Albay Chabert olduğuna inanmaz çünkü yaşadıkları onu tanınmayacak kadar değiştirmiştir.
Geçen süre zarfında karısı evlenmiş iki çocuğu olmuştur. Serveti de artık kendine ait değildir ne yazık ki eşi bütün mal varlığına el koymuştur.
İyi yürekli ve anlayışlı avukat M.Derville'nin yardımları sayesinde albay için hukuki mücadele başlar.
Hem kimliğini ispat edecek, hem de servetine kavuşabilecek böylece huzurlu bir hayata adım atabilecektir....Mi acaba?
....
Erdemli asker .....Akıl hastanesinde ve hapishanelerde geçen uzun yıllara tahammül eden dirayetli şahsiyet.
.....
Kısacık ama insanı sarsan, hemencecik okunabilecek güzel bir klasik
Marias'ın Karasevdalılar kitabını okurken oldukça fazla karşıma çıkması sebebiyle okumak elzem oldu... Yani aşağı yukarı kitabı okumuş gibi olmuştum aslında ama... Öncesinde okunsa daha da iyi olabilir ama sonrasında okumak hiç de fena olmadı...
.
Albay Chabert ölmüş canlılardan... Evet evet hükmen ölü kendisi ama nabzı atıyor işte... Savaş sırasında öldü bu ya diyerek bırakıyorlar onu ve albay da kendine gelince, kendi çabasıyla cesetlerin arasından gün yüzüne çıkıyor... Sonrasında yaşıyor olduğunu ispat etme çabası başlıyor...
.
Ölümler canımızı yakıyor evet peki birinin ölümünden sonra kurulan düzenin, o öldü sanılan kişinin geri dönmesiyle alt üst olması durumunu yaşarsak ne olur? Öldü sanılan kişi için durum daha da fena... Hele de arkada iş çeviren insanlar kalmışsa...
.
Adil olan ne olacak şimdi sorusu, öyle de olsa böyle de olsa pek işin içinden çıkılamayacak bir soru... Tabii varsa bir yanıtı kişilerin karakterine göre de şekil alacak gibi...
.
Kısacık ama güzel bir kitap olur kendisi...
İnsanlık Komedyası’nın Töre İncelemeleri bölümünün, Özel Yaşamdan Sahneler başlığının altında yer alır Albay Chabert.
Albay Chabert, Napolyon’un emrinde bir süvari subayıdır.Eylau’da kahramanca savaşırken, ağır bir şekilde yaralanır, öldüğü düşünülerek bir toplu mezara terk edilir.Karısı bir başkasıyla evlenir.
Uzun bir süre sonra Paris’e gelen Albay Chabert, avukat Derville’den mülkiyet ve ünvan haklarını tekrar kazanmak için yardım ister.
Hukuken ölü sayılan Albay Chabert, varlığını ispatlamaya çalışır.
Avukat Derville’i, Goriot Baba başta olmak üzere başka romanlarda da göreceğiz.Romanın sonunda bunlarla ilgili ipuçları veriliyor.
Balzac’ın kısa romanlarını ( uzun hikâyelerini ya da) okuduğum iki romanından çok daha fazla beğendim.
Zeplin Yayınları ile bir sorun yaşamadım bu kez.
Yazar Hakkında
Honore de BalzacYazar · 132 kitap
Honoré de Balzac (asıl ismi Honore Balssa; 20 Mayıs 1799, Tours - 18 Ağustos 1850), Fransız yazar.
Hayatı
Asıl adı Honore Balssa'dır. Ancak ismini Balzac olarak değiştirmiş ve soyluluk ifade eden De’ öntakısını eklemiştir. Köy kökenli bir ailenin çocuğudur. Babası tüccardır. 6 yıl Vendome'da College des Oratoriens'te öğrenim gördü. Napolyon'un devrilmesinden sonra ailesi Paris'e taşındı. Burada 2 yıl daha okula gitti. 3 yıl bir avukatın yanında çalıştı. Ama küçük yaşlardan beri edebiyata gösterdiği eğilim ağır bastı. Trajedi türünü denediği 1819'da yazılmış "Cromwell" başarı kazanamayınca romana yöneldi. Para kazanmak için tarihsel, mizahi ve gotik romanlar yazdı. Bunları değişik adlarla yazdı. Basımcılık, yayıncılık, hatta dökümcülük yaptı. Başarılı olamayınca tekrar edebiyata döndü. Edebiyat hayatında çok başarılı eserler sundu. Birçok ülkede sayılan romanları ve kitapları çok büyük ilgi gördü ve tepkileri üstüne topladı. Edebiyatta başarılı olan Balzac hayatının sonuna kadar edebiyatla uğraştı.
Edebiyat kariyeri
1829'da yazdığı "Les Chouans" isimli tarihi roman tanınmasını sağladı. Bu eser Türkçeye (Köylü İsyanı 1974 ve Şuanlar 1977 olarak) çevrildi. 1824-1834 arasında yayıncılarından aldığı parayla bohem bir yaşam sürdü. 1829-1831 arasında yergici gazetelere yazılar yazdı. 1830’lardan sonra bir toplum tarihi yazmak amacıyla, eski ve yeni romanlarını üç bölüm altında toplamaya karar verdi. Örf ve âdet incelemeleri, felsefi incelemeler ve çözümleyici incelemeler. Bu tasarı 1834-1837 arasında 12 cilt olarak gerçekleşti. 1840’ta bu yapıtların hepsine Dante'yi anımsatan bir başlık koydu: "İnsanlık Komedisi". 1842-1848 arasında 17 ciltlik bir baskı yapıldı. 1869-1876 arasında da 24 cilt olarak yayınlandı. Eserlerinde aynı kahramanlara tekrar tekrar yer verme düşüncesini geliştirdi. Bunu gerçekçiliğin baş romanı kabul edilen ve 1834'te yayınlanan "Goriot Baba"da uyguladı. 1836 ve 1837'de İtalya gezisine çıktı. 1828'de Versailles yakınlarında pahalı bir ev yaptırdı. Borç sorunu nedeniyle Passy'de bir eve yerleşti (Bugün Balzac müzesi). Para kazanmak için tiyatroda başarısız denemeler yaptı. Edebiyatçılar Derneği başkanı olarak yazar haklarıyla ilgili girişimlerde bulundu.
1847'de Polonya'da sevgilisi Eveline Hanska'nın şatosunda kaldı. 1850'de Eveline ile evlendi Paris'e döndüler. Birkaç ay sonra yaşamını yitirdi. Geride 85’i tamamlanmış, 50’si taslak halinde eser bıraktı. Romanda gerçekçilik ve doğalcılık akımlarının yaratıcısı olarak kabul edilir. Mantıksal bir sıra izleyen olayların her şeyi gören bir gözlemcinin ağzından anlatıldığı, kahramanların tutarlı bir biçimde sunulduğu, kuralları belli "klasik roman tekniğini" Balzac'ın kurduğu benimsenir. Olağanüstü bir gözlem yeteneği ve güçlü bir hafızası vardı. Kendisini başka insanların yerine koyup onların duygularını paylaşmayı biliyordu. Eserlerinde nedenselliği ve arka plan ile karakterler arasındaki ilişkiyi açıklamakta ustadır. Bütün bu özellikleriyle "romanın Shakespeare'i sayılır.
1789’la başlayan ve uzun bir süreç alan Fransız Devrimi sırasında gelişen toplumsal değişimi anlatan; çatışmaları, iyiyi kötüyü ortaya koyan, Cumhuriyetçiler ve Kraliyetçiler’in 1830’da ülkeyi bırakıp gitmek zorunda kalan X. Charles’e dek yaptıkları kanlı kansız tüm çekişmeyi özellikle göz önüne seren, bireylerin bu çatışmadaki ulu düşüncelerin altında aslında kendi çıkarlarını nice korumaya çalıştıklarını betimleyen; sevgi, güç gibi evrensel konuları tüm çıplaklığı ve eleştirel bir yaklaşımla inceleyen; günümüz okuruna sıkıcı gelebilecek ama öncelikle Fransa ve demokrasiyi algılayabilmekte yardımcı olması bakımından tüm dünya için önemli bir Roman yazardır. Fransız Devrimi’nin geçmişsel belgesidir kitapları.
İnsalık Güldürüsü, yazarın 1830’da kendi yapıtlarını toplamaya başladığı bir üst yapıttır. Şu anda emin değiliz ama belkide 1830’da Kraliyetçiler’in yenilgisini perçimleyen sürgünden sonra devrimdeki ulu düşüncelerin bir yalan olduğunu düşünerek böyle bir yola gitti.
