Yazar:
Nikolay Gogol
Çevirmen:
Nursena Gülbeyaz
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 35 dk.
Sayfa Sayısı:
56
Basım Tarihi:
20 Kasım 2017
İlk Yayın Tarihi:
1836
Yayınevi:
Palto Yayınevi
Orijinal Adı:
Нос
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786058259133
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
17 diğer baskı · Tümünü Göster
Burun
4.410 okunmaTutku Yayınevi · Kasım 2017 · 64 s.
Burun
903 okunmaCan Yayınları · Mayıs 2021 · 64 s.
Burun
681 okunmaPuslu Yayıncılık · Ekim 2019 · 56 s.
Burun
457 okunmaKarbon Kitaplar · 14 Mayıs 2019 · 85 s.
Burun
324 okunmaKarbon Kitaplar · 12 Mayıs 2017 · 73 s.
Burun
99 okunmaPalto Yayınevi · 20 Kasım 2017 · 56 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gelmiş geçmiş,ünlü/ünsüz,namı yürümüş yahut temel eserlere adını yazdıramamış ;
mazbatalı,mazbatasız bi-l cümle edebi şahsiyetleri Palto*sundan çıkaran adam(şükür ki burnundan çıkarmamış)Gogol’un adını bir uzuvdan alan eseri:
BURUN
Bahsi geçen burun 9.dereceden memur Kavalyov’in başına buyruk çılgın uzvudur.
Eser kısacıktır
“Burnu yere düşse eğilip almaz”
“Burnu Kaf Dağında”
“Burnu şişik” ..
gibi deyimlerin başa ne dertler açtığının absürd hikayesidir.Burnunuza ve egonuza mukayyet olun.
Karşınıza 1.dereceden otorite olup çıkar mazaallah
Bir çırpıda bitecek bir hikaye, ilk defa Gogol okuyorum heyecanlı bir o kadar da anlamlı. .. Toplum, toplumsa. İnsan insandır... sen kimsin Kovalev.
Burun
Ne güzel olurdu yazar bir burun metaforuyla açık açık ben bunları anlattım deseydi..
Nedense her kim Burnu ele almışsa kendisine göre yorumlamış. Biri metafor burnu: her işe burnunu sokma değimiyle , kimi kaybolan bir burun yalnızca burnunu kaybeden kişiyi ilgilendirir başkasını ilgilendirmez ifadesiyle kimi de burun metaforunu kişinin yarına olan güvencesini, yoksulluk uğruna kişililiğini hatta aklını kaybetme durumuyla ilişkilendirmiş.
Peki sizce hangisi doğru?
Kabul ediyorum kitabın sert, gerçekçi ve alaycı bir anlatımı var. Ama yine de kullanılan "Burun" metaforu bana hikayaye gizem katmış gibi geldi. Bu metafor yalnız basit bir eleştiri olmaktan ziyade, çok daha fazlası olsa gerek..
Nikolay Vasilyeviç Gogol’un Yaşam Öyküsü (31 Mart, 1809 – 4 Mart, 1852) gerçekçi Rus roman ve oyun yazarı.
"Dünyada bir sürü saçmalık oluyor. Bazen insana hiçbir şey gerçek değilmiş gibi geliyor..."
Bir gün berber İvan Yakovleviç'in karısı ile birlikte yemek yerken ekmeğin arasından bir burun çıkmasıyla hikaye başlıyor. Yanlış duymadınız gerçekten ekmeğin arasından burun çıkıyor. Bunun için berber karısı ile kavga ediyor. Karısının "Burnu çaldın mı? Yanlışlıkla sarhoşken kestin mi?" derken berber, burundan kurtulmaya karar veriyor.
Yasal sorunlarla uğraşmak istemeyen berber burnu Neva Nehri'ne atmak istediği sırada bir polis memuruna yakalanıyor ve sonrasında bir şekilde kurtuluyor.
Başkarakter Kovalyov bir sabah uyanıp aynaya baktığında burnunun yerinde hiçbir şey olmadığını, onun yerine dümdüz bir yüzey olduğunu görür. Dehşete kapılan ve kafası karışan Kovalyov, mendille yüzünü kapatarak polis ofisine gidiyor. Olanı biteni anlatıyor.
Yolda giderken burnunu, kendisinden daha yüksek rütbeli biri gibi giyinmiş bir halde görüyor. Burnuna, geri dönmesini istediğini söyler. Ancak burun kendisinin bir karakter olduğunu, geri dönmesi gibi bir durumun olamayacağını söyler. Kovalyov o sırada gördüğü güzel bir kız yüzünden dikkati dağılıyor ve burnunu tekrar kaybeder. Burnum kayıp deyip gazeteye ilan vermek isterken gazetede çalışan kişi gazetenin saygınlığını öne sürerek bu ilanı kabul edemeyeceğini söylüyor.
Bir burnun bile sahtekarlık yaparsa hemen makam,mevki olarak yükselebileceğini okurlara anlatmak istiyor aslında. Kendi burnu bile ondan daha hızlı yükseliyor.
Kovalyov başına neden böyle bir şey gelmiş olabileceğini düşündüğünde aklına daha önce kötü davranıp evlenmekten kaçındığı bir kızın annesi gelir ve ona mektup yazarak laneti kaldırması
Gogol'dan yine alegorik bir anlatımdan , absürd mizahla yapılan bir yergiden oluşan bir hikaye. Burun. Sabah kalktığında burnunun yerinde olmadığını gören adamımız burnunun peşine düşüyor. Saçma geliyor dimi kulağa, evet, çünkü saçma.
Gogol bu kısa hikayeyi 1835'te yazdığında bir dergiye yayınlansın diye gönderiyor ama derginin cevabı, "hadi ordan" oluyor. Ama bu öyküdeki eleştiriyi görebilen Puşkin hemen alıp kendi dergisinde yayınlıyor. Peki nedir bu eleştiriler? Toplumdaki ve sistemdeki çarpıklıklardan, yozlaşmadan, gündelik hayatın çekilmezliğinden, insan davranışlarına yani burnunun önündeki herşeyi eleştiriyor Gogol. Kim ne derse desin dünyada bu tür saçmalıklar oluyor diyor yazar. Evet, dünyadaki saçmalıkları düşününce insan, "harbiden bu mu olmuyacak?" demiyor değil.
Kitabın bir çok yayınevinden baskısı var ben Tutku Yayınevinden Enver Günsel çevirisini okudum 64 sayfacık, merak eden okuyabilir. Kitabı alamayanlar için hikayeyi yorumda paylaşıyorum.
BurunÖykü
Merhabalar, bugün, acaba roman onun Palto'sunda mı saklı diye düşündüren ve çok sevdiğim bir yazar olan Gogol'ün "Burun" adlı öyküsüyle geldim. Nikolay Vasilyeviç Gogol, Ukrayna asıllı Rus bir yazar. 1809'da doğan yazarın çocukluğu, Ukrayna'da bulunan Veliki Soroçintsi'de geçti. 1836'da yakın arkadaşı olan Puşkin'in çıkardığı dergide "Araba" ve "Burun" öykülerini yayınladı. Yazım üslubunda Puşkin'in çok etkisi altında kalıp, onun eleştirileri olmadan yazamayacağını bile düşündü. 1831-1832'de yazdığı "Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları" Rus edebiyat dünyasında bir anda parlamasını sağladı. Bir Delinin Hatıra Defteri, Müfettiş, Ölü Canlar, Palto en bilinen ve sevilen eserleri arasındadır. Özellikle "Palto" Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak nitelendirildi. Gogol maalesef 1852'de henüz 42 yaşındayken Moskova'da hayata veda etti.
**************************
Gelelim kitabımıza :) Burun, Gogol'ün 1836'da yayımlanan hicivli öyküsüdür. Dokuzuncu dereceden memur olan Kovalev, bir sabah uyandığında burnunun yerinde olmadığını fark eder. Yazarımız bu öyküde burnu temsili bir simge olarak kullanmış. Yine Rus bürokrasisine eleştiriler var kitapta. Zaten ben en çok yazarda bu durumu seviyorum. Okuduğum en iyi kara mizahçılardan kendisi. Burada da iltimas, yani bugünkü kullanılan tabiriyle torpil vb durumlar dolayısıyla, gerçekten yerini hak etmeyenlerin nitelikli insanların yerini alması söz konusu. Yok olan burun ise, Petersburg sokaklarında geziniyor. :)) Yaa çok güzel bir öykü gerçekten. Bazen "Gogol keşke daha çok yaşasaymış da, ondan böyle nice hikayeler okuma şansımız olsaymış." diyorum. Edebiyat dünyası için büyük bir kayıp. Yine sözü fazla uzattım. Gogol'ü ve öykü okumayı seven herkese öneririm bu kitabı. Sanatla, kitapla ve
8/10
2019 112. kitabı
Kitap 2 kısımdan oluşuyor, Burun ve Bir Mayıs Gecesi Boğulan Kız. Burun; yaşlı ve işini çok iyi yapamayan bir adamın ekmeğinden bir burun çıkmasıyla başlıyor ve berber, bir müşterisinin burnunu usturayla kestiğini ve hatırlamadığı bir şekilde evine getirdiğini düşünüyor. Bu arada aynı saatlerde Binbaşı Kovalev uykudan uyanıp, aynaya baktığında burnunun yerinde olmadığını ve burnunun yerine sadece bir düzlük olduğunu görüyor. Berber, bulduğu burnu atıp, kurtulmaya çalışırken, Kovalev'de burnunu aramaya koyuluyor. İlginç bir hikaye ve en ilginç olan kısım, burnun bir insan kılığında Kovalev'in karşısına çıkması. Berberin kurtulmaya çalıştığı durum ve Kovalev'in arayışları çok güzel kaleme alınmış, ancak kesinlikle gerçeklik payı olmayan güzel bir hikaye. Bir Mayıs Gecesi Boğulan Kız ise; Bir Mayıs Gecesi Boğulan Kız, Muhtar, Beklenmedik Bir Rakip, Eşek Şakası, Boğulan Kız, Uyanış adı altında olmak üzere toplam 6 bölümden oluşuyor. Bölümlerin hepsi birbiriyle bağlantılı ve hepsinde hemen hemen aynı karakterler var. Daha çok şeytanların yaptığını düşündükleri olayları çözmeye çalışan bir grubu anlatan hikaye. Hikaye, babasının başka bir kadınla evlenmesinden sonra, gece korkunç bir kedi tarafından saldırıya uğrayan ve kedinin kolunu bıçakla yaralayan bir kızın, bu olaydan üç gün sonra gördüğü üvey annesinin aynı kolunda bir sargı olduğunu görünce, o yaratığın üvey annesi olduğunu anlamasıyla başlıyor. Bu anlatımdan sonra da, sürekli etrafta gürültü yaparak gezinen ve istedikleri kişilerin bedenlerine bürünen, kahramanlarımız tarafından şeytan olarak adlandırılan farklı yaratıklar ortaya çıkıyor. Hepsi insan kılığında ve sürekli kahramanları şaşırtmaya ve hata yapmaya devam ediyorlar. Bu kısım biraz daha hareketliyli ve genel anlamda güzel bir kitap.
Tek tipleşmeye ve bireyselliği yok etmeye çanak tutan toplum hepimizi birbirimize benzeyen insanlar olmaya zorluyor.Toplumumuzda silik yakıştırması yapılan, para sıkıntısı çeken, işini kaybetmekten korkan, çevrelerindeki kişiler tarafından aşağılanan ya da görmezden gelinen insanların yaşadıkları trajedileri konu alan bir eser.
Hikayemiz insanlar tarafından küçümsenip alaya alınan alt sınıf bir katibin bir gün sabah uyandığında burnunun yerinde olmadığını görmesiyle başlar. Çalıştığı kurumdaki memurları ve çevresini düşündüğünde burnu olmadan ne kadar kötü görüneceğini düşünmekten kendini alıkoyamaz. Hemen başkomiserin yanına gider ve burnunun bulunması için ne gerekiyorsa yapılmasını ister. Başkomiserse oralı olmaz. Bu kez burnunun peşine kendi düşer. Bir de ne görsün? Burnu 5. dereceden memur olarak sokaklarda geziniyordur. Burnunu takip etmeye çalışır ama, burnu gözden kaybolur.Kaybolan burun, insanın her alanına zirayet eden iktidarsızlığı ve ezilmişliği simgeleyen bir metafordur. Öykünün kahramanı burnunu kavuştuğunda her açıdan(!) kendine gelir.
10/10
2020 36. kitabı
Ekmek yiyeceksiniz bir de bakıyorsunuz ki içinde bir burun.Hay Allah bu tanıdık birinin burnu!! Sanki cok rastlanilan bi durummus gibi.Sonra uyandiginizda burnunuzun yerinde olmadigini,o burnun değişik kilıklarda etrafta arsizca dolaştığını düşünsenize.Gidip burnumu kaybettim diye ilan verir miydiniz?
Gogol dan Burun okudugum fantastik bir öykü idi.
Ekmek yiyeceksiniz bir de bakıyorsunuz ki içinde bir burun.Hay Allah bu tanıdık birinin burnu!! Sanki cok rastlanilan bi durummus gibi.Sonra uyandiginizda burnunuzun yerinde olmadigini,o burnun değişik kilıklarda etrafta arsizca dolaştığını düşünsenize.Gidip burnumu kaybettim diye ilan verir miydiniz?
Gogol dan Burun okudugum fantastik bir öykü idi.Bir yandan ince espirilerin altında yatan gerçek mevzuya odaklanmak isterken diğer yandan burun arama operasyonuna gülmek istedim.Süphesiz yazarın anlatmak istedigi şeyler mevcuttu hikayede okuyan kendince çıkarımıni yapacaktır elbette.
Benim okudugum kitapta Palto ve Burun öyküsü birlikte verilmişti.Ikisi de birbirinden güzel iki öykü idi.Henüz okumamış olanlar okumalı
Yazar Hakkında
Nikolay GogolYazar · 73 kitap
Nikolay Vasilyeviç Gogol (Rusça: Николай Васильевич Гоголь) (31 Mart 1809 - 4 Mart 1852), Ukrayna asıllı Rus roman ve oyun yazarı. En çok tanınan eserleri Palto, Bir Delinin Hatıra Defteri ve Ölü Canlar’dır.
Gogol orta hâlli toprak sahibi bir ailenin çocuğu olarak Ukrayna’da Soroçinski köyünde dünyaya gelir. Gogol’ün çocukluğu köy hayatı ile ve yoğun Kazak kültürü etkisinde geçer. Bu hayatın etkisi ileride yazacağı eserlere de yansıyacaktır.
Gogol, gençlik yıllarında şiir ve edebiyata ilgi duyar. 1828'de Petersburg’a gider. Orada memur olmayı ve bir şekilde geçinmeyi umar ancak işler umduğu gibi gitmez. Gogol, Petersburg’dan Almanya’ya gider ancak orada da parası bitene kadar kalabilir. Tekrar Petersburg’a dönüp iş arayan Gogol bu sefer çok düşük bir maaşla da olsa devlet memuru olarak çalışmaya başlar. Bu görevden de bir sene sonra ayrılır.
1809 yılında günümüz Ukrayna topraklarında yer alan Veliki Soroçintsi’de doğmuştur. Gogol, 1836’da Puşkin’in çıkardığı Sovremennik adlı dergide, yergili öykülerinin en neşelilerinden biri olan Araba’yı ve eğlenceli ve iğneleyici bir üslûpla yazılmış gerçeküstücü öyküsü Burun’u yayınlar.
Yazar, yazı sanatında büyük ölçüde Puşkin’in etkisi altındadır. Öyle ki, onun eleştirileri ve telkinleri olmadan yazamayacağını düşünür. Yazarın Puşkin’le olan arkadaşlığı, onu aldığı acımasız eleştirilerden de koruyan en büyük güçtür.
Gogol’un ilk ciddi ve dikkat çeken eserleri Ukrayna hayatı ile, halk deyişleri ile süslü halk hikâyeleridir.
Gogol 1831 – 1832 yıllarında yazdığı bu hikâyeleri, Dilanka Yakınlarındaki Çiftlikte Akşam Toplantıları adlı kitapta toplar. Bu öyküler Rus edebiyat dünyasında Gogol’ün bir anda parlamasına yol açar. 1835 yılında Mirgorod ve Arabeski adlı eserlerini de yayımladı. Bu kitaplarında da halk hikâyeleri, özellikle Kazak geçmişi işlenmiştir.
Hikâyelerinde günlük hayatı ve bayağı kişilikleri zaman zaman mizahi zaman zaman öfkeye varan bir şekilde yeriyordu.
Eski Zaman Beyleri, Arabeski bu yergi kitaplarının ilkleridir. Arabeski kitabındaki hikâyelerinden biri olan Bir Delinin Hatıra Defteri bir memurun rutin hayatını ve işi yüzünden nasıl sıkıldığını anlatır. Hikayenin sonunda memur akıl hastanesine yatırılır. Portre adlı eseri ise dünyanın kötülüklerden kurtulamayacağı vurgusu ile sonlanır.
Büyük komedisi Müfettiş adlı eseri ile bürokrasiyi alay derecesinde yeren Gogol, eserinin sahnelenmesi ile tüm şimşekleri üzerine çeker. Tepkiler yüzünden Rusya’dan ayrılmak zorunda kalır. Roma’da Puşkin’in tavsiyesi ile en büyük eseri olan Ölü Canlar’ı yazarken Puşkin’in öldüğü haberini alır. Bu haber onun için “Rusya’dan gelebilecek en kötü haber”dir. O zamana kadar Puşkin’i düşünmeden dikkate almadan hiçbir şey yazmayan Gogol için bu haber gerçekten bir yıkım olmuştur. Puşkin’in ölümünün yıkıcı etkisine karşın 1842 yılında iki önemli eseri olan Ölü Canlar’ın 1. cildi ve uzun hikâyesi Palto’yu bitirir ve yayınlar. Ölü Canlar dönemin Rusya’sının çürümüşlüğünü gerçekçi bir biçimde gözler önüne sererken Palto’da sıradan insanların yaşadıkları acılar, maruz kaldıkları haksızlıklar, ve yaşadıkları yoksulluk tüm gerçeklikleriyle, okuyucuyu sarsacak bir ustalıkla gözler önüne serilmektedir. Bu eser de dönemin en büyük eserlerinden biri olarak nitelendirilecektir. Rus edebiyatına sıradan insanların gerçekçi bir girişi olarak da nitelendirilebilir Palto. Öyle ki Dostoyevski hikâyeye hitaben “Hepimiz Gogol’ün Palto’sundan çıktık.” diyecektir. Ancak öykü yayınlaması ile soylu kesimin tepkisini tekrar Gogol üzerine çeker. Dönem aydınlar üzerinde büyük baskıların uygulandığı karanlık I.Nikola dönemidir. Gogol düzen savunucuları tarafından Rus insanını aşağılamakla onun kötü yönlerini göstermekle, halkına ihanetle suçlanır. Ancak onun yapmak istediği halkını aşağılamak değil onu bu hale sokan yozlaşmış düzeni tüm gerçekliği ile gözler önüne sermektir. Maruz kaldığı bu suçlamalar yazarın ruhsal sağlığına da ciddi zararlar vermiştir.
Puşkin’in ölümünden sonra Gogol’ün popülaritesi daha da artar. Bu ilgi Gogol’da bir öncülük hissi yaratır ve kendine toplumu değiştirmek, insanlara yol göstermek gibi misyonlar edinir. Bu dönemde eski yaratıcılığını kaybettiği söylenebilir. Dine karşı ilgisi artar ve daha önce eleştirdiği kiliseyi dahi övmeye başlar. Bu davranış hayranlarının tepkisini çeker ancak o bu tepkilere dinsel yorumlar katar ve Tanrı’nın gönlünü almak için ona daha da yakınlaşır. 1848’de kutsal toprakları ziyaret etmek için Filistin'e gider. Moskova’ya geri dönen Gogol, orada Matvey Konstantinovski adlı gerici bir rahibin etkisi ile 1852 yılında Ölü Canlar romanının ikinci bölümünün el yazmalarını yakarak imha eder. Bu davranışından 10 gün sonra 42 yaşında Moskova’da ölür.
Eserleri
İki Soylu Kişinin Öyküsü
Masallar
Müfettiş
Palto
Ölü Canlar
Burun
Bir Delinin Hatıra Defteri
Portre
Eski Zaman Beyleri
Taras Bulba
Fayton
Kumarbazlar
Dava
Evlenme
Petersburg Hikayeleri
Dikanka Yakınlarındaki Bir Çiftlikte Akşam Toplantıları
