İpek ve Bakır
Tomris UyarYazar:
Tomris Uyar
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
152
Basım Tarihi:
Mart 1971
İlk Yayın Tarihi:
1971
Yayınevi:
Bilgi Yayınevi
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Sevgili Tomrisciğim;
Öncelikle sormak istiyorum bu nasıl bir ilk kitaptır ki ödüllü kitaplarını okumuş olmama rağmen acemilik hissettirmez? Elbette bunun basılışından önce dergilerde öykülerin yayınlanmış.Belki ilk öyküler demek hata ama yine de basılmaya layık görülen ilk kitapta,arka kapağında da yazdığı gibi, böylesi bir olgunluk ender rastlanır. Elbette sonradan çok daha başarılı kurgulara yönelmişsin ama onların izlerini burada sürmek şahaneydiHele o özgün cümleler...Hep senleymiş onlar meğer,sanırım yetenek böyle bir şey...
“Konuk” öykünü pek çok sevdim”Düğün”, “Gün Döndü”, “Uzak Yoldan” zincirleme öykülerinde de halkaları birinden diğerine takışın çok hoştu. Hele “Düğün”de, öyle her şeyi direkt önümüze sermeden, kısa kısa hatta yarım cümlelerle olayı anlatışına bayıldım
İlk kitabını ilk baskıdan okumuş olmak da ayrı bir keyifti.Her okuyuşumda sana hayranlığım katlanıyor İyi ki yazmışsın
Puan vermedi·128 syf.·
2024 64. kitabı
Bu kitap Tomris Uyar'ın ilk kitabı. Diğer kitaplarını da okudum. Bu kitapta hikayeler gittikçe iç konuşmaya dönmüş. Öykülerin ilk kısımlarını severek okumama rağmen diğer hikayelerde aynı hissi alamadım. Bu kitabı sadece Tomris Uyar hayranlarına öneriyorum.
Evet arkadaşlar tomris uyarın ilk öykü kitabı ipek ve bakır 1965-70 yılları arasında yazdığı bir hikaye kitabıdır. gündelik hayatın içinden sıradan insanların günlük yaşantılarını konu alan kısa kısa öykülerden oluşuyor. Dili gayet akıcı yani anlattığı hikayeler o kadar çok da hoşuma gitmedi açıkçası. Beklediğim tarzda bir hikaye kitabı değildi. Yazarımız çok iyi bir çevirmen bu arada ama öyküleri o kadar da hoşuma gitmedi çevirmen olarak kalsaydı daha iyi olurdu..
Yazar Tomris Uyar, çok genç yaşta yazdığı on yedi öyküden oluşan eserini yaklaşık bir yirmi yıl kadar sonra tekrar okuyup, bir okur gözüyle 'Sonsöz Yerine' adlı bölümde duygu ve görüşlerini yeniden paylaştığı kısım kitapta en dikkat çeken bölümdü.
Tomris Uyar ilk öykü kitabı olan eserinde yer alan ipek ve bakırın kendisi için neyi simgelediğini de belirtmeyi unutmamış.
Toplum içinde her kesimden insana değinen yazarın öykülerini okurken zorlandığımı söyleyebilirim. Bazı hikâyelerin içine girmekte zorlandığım gibi bazılarına hiç giremedim. Anlayamadığım yerlere tekrar yaptığım dönüşlerde de zorladım biraz.
İki bölümden oluşan kitapta ikinci bölümde birbiriyle bağlantılı hikâyeler olduğu gibi yazar Tomris Uyar'ın tek başına koca bir esere imza atabileceği bir çocuğun yaşadığı ya da bir ihtiyarın anılarında yaşattığı yalnızlığı vurguladığı derin bir konuda mevcut.
Hikâye okumayı seven okurlar yer yer şiirsel bir dille anlatımın hakim olduğu kitap belki sizi içine çekebilir diyerek keyifli okumalar diyorum.
İpek ve Bakır Tomris Uyar
İpek ve Bakır Tomris Uyar
Birçok cümle eksik bırakılmış bilmiyorum belki duyguların eksikliğindendir. Belki olduğu bu kadardır. Tomris uyarın yazdığı ilk kitabı, ilk girişimi ve aynı zamanda benimde ilk defa Tomris uyar okuyuşum. Birbirleriyle pekte bağlantılı olmayan kısa öykülerden oluşuyor bu kitap kolayca okunabilir. İpek ve Bakır Tomris Uyar
İpek ve Bakır Tomris Uyar
Puan vermedi·96 syf.··
Beğendi
·2018 117. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 25 Aralık 2018 15:12
İpek ve Bakır'ı okurken aklımda bilmediğim bi' melodi döndü durdu. Kim bilir bunu ya ben uydurdum, ya da bi' şeylerin anısı bu öykü kitabıyla bağdaştırdı beni.
Bu kitap Tomris Uyar'ın 1965-70 yılları arasında yazdığı on yedi kısa öyküden oluşuyor. Ben meraklı biriyim, kitabın ta en arkasındaki sonu Tomris Uyar'la biten, italik "Sonsöz Yerine" başlığını görünce benim için "son"söz olmadı haliyle. Buradan öğrendim ki kitaptaki öyküler Uyar'ın ilk öyküleriymiş.
İşte kitabı okurken sık sık söylenme sebeplerimden biri oldu bu durum. Belki yazarın tarzını tanıdığımdan eleştirel gözlüğüm diğer öykü kitaplarının duygusal samimiyetine bulandığı için, belki de kendi okursal körlüğümden kaynaklandı bu durum ama ben hangi öyküyü okursam okuyayım bu kitapta aktarımsal farklılıklar içinde, hayatın kıyısında, uzağında, yakınında.. ya da göklerde bi'yerde.. ben hep o duygusal etkileyiciliği hissettim. Bu da sık sık, bunlar nasıl ilk öykü, dedirtti bana. Sözel, biçimsel yorum yapacak yetkinlik yok bende, dolayısıyla bakış açım da hiç dili böyle olmalıydı, şu şekilde yazılması daha doğru olurdu tarzında olmadı bu yüzden. Ama eğer duygusal bi' akış, etkileşim değerlendirimi yapacak olursam işte orada gayet eminim hislerimden. Dolayısıyla oluşan tüm bu içsellik, yakınlık da beni sık sık gülümsetti ya da hüzünlendirdi, satır altlarını çizip oklar çıkarıp bi' şeyler karalamama neden oldu.
Öyküler genel olarak insanlar üzerineydi. Fakat bu öykülerde çok güzel portreler de vardı. Dönemsel havayı hissetirebilmenin zor olduğunu düşünüyorum ben öyküde diğer yazın biçimlerine göre. Örneğin romanda bi' dünyanın içine yerleştirmek karakteri, bütünün verdiği güçle daha kolay olabiliyor. Çünkü dönemsel ayrıntıların ince ince işlenebileceği derin, uzun bi' dünyayı barındırıyor roman. Ama öykü daha
9/10
2018 276. kitabı
Tomris Uyar 'ın sonsözünün son cümlesi ile başlayacağım:
" (...)Kırılganlığı ve soyluluğu simgeleyen 'ipek' e artık uzakken; inandığın dayanıklı ve kullanışlı estetiği simgeleyen 'bakır'ların(...)"
Bu cümlenin öncesi ve sonrası var elbette. Benim vurgulamak istediğim ise ipek kadar kırılgan olan genç kalemi ve bakır kadar yerleşmiş olan olgunluk öykülerini adlandırma biçimi...
Bu kitap ilk öykü kitabı. Bundan dolayı da çocukluktan kalma masumluklar ve gençliğin heyecanı, acemiliği öykülere yansımış. Bunları olduğu hali ile bırakmış. Nedeni belli: öyle naif ve güzel yazılmış ki...
Yer yer cümleler eksik de kalsa ya da tekrar eden kelimeler de olsa, o başarılı yazarı, o kalemin ışığını hissedebiliyorsunuz. Günümüzde,şairlerin aşık olduğu kimliğinin ön planda olması üzücü gerçekten. Ancak onlardan öyle bir sıyrılmış ve tahta kurulmuş ki gerçekten onun okuyucuları diğer unsurların önemsiz oluşunu anlar.
Öykü yazmaya başlamak az buçuk kaleminiz varsa kolaydır. Fakat bunu devam ettirebilmek, üstüne koyarak büyük bir sabırla ve gelişimle, ortaya güzel öyküler çıkarmak, benim için büyük bir yetenek ve cesaret örneği... Yazar da bunun farkında. Kendisinin farkında olmak çok güzel bir şeydir. Bunu kibir ile karıştıranlar var ama bu ondan bağımsızdır.
Öykülere gelirsek; gençliğin toyluğu ile çocukluk birbirine harmanlanmış ve ortaya böylece çıkmış öyküler. Çocukların aile içinde büyüklerini anlama çabaları, yaptıkları hareketler ve konuştukları konuşmalara anlam yükleme durumlarını öykülerinde göstermiş. Aile içi ilişkiler anlatılmış. Diğer yandan beklentileri, kalabalıklar içinde yalnızlık duygusunu, derinden derinden ise hayatın olmazsa olmazı sevgiyi hissettiriyor bizlere...
Kitap hakkında söyleyeceklerim bu kadarken, ilk öykü benim yaşamış olduğum bir
İpek ve Bakır, Tomris Uyar'ın ilk öykü kitabı. Kitaplarını okudukça (bu dördüncü) daha fazla anlıyorum Tomris Uyar'ın usta kaleminin gücünü. Öyle ki, her öyküde başka bir yön buluyor insan. Kitabın arka kapağında da bahsedildiği gibi, kendini yinelememeyi ilke edinmiş bir yazar Uyar. Bu eserinde ne gibi "yinelememeler" vardı kısaca bahsetmek isterim. Çocuklardan, çocukluktan bahsetmiş genel olarak bana göre yazar. Bir çocuğun evde sürekli birşeyleri beklemesi ve bu bekleme sırasında yaşadığı yalnızlık. Kendisi onun yalnızlık olduğunun farkında mı? Bilinmez. Fakat alışmış o adlandıramadığı şeye. Sırf bu yüzden utangaç ve arkadaş edinemeyen biri olacak belki de. İşte bu "çocuk yalnızlığını" anlatmış Uyar, bir çocukmuş gibi. "Birşeyleri beklemesi" dedim, daha ilk öyküde, ilk sayfada dahi üç kere "baban birazdan gelir" cümlesi geçiyor. Beklemeyi, beklemenin getirdiği yalnızlığı ve beklemeyle büyüyen çocukların renksizliğini anlatıyor yazar. Küçük bir çocuğun bizlere anlamsız gelen ancak kendisine, bize anlamsız geldiği kadar anlamlı ve korkunç gelen o korkularını da dile getirilmiş. İleride o çocuk da hatırlayıp gülecek o korkuları; herkesin yaptığı gibi. Çok da masumanedir ama bu korkular. Hayalleri dahi uysallık içinde iken korkuları nasıl masum olmasın çocukların? Çocukluğumuzu özetliyor Uyar. Öyle ki, çocukluk korkularımıza dönmek pahasına (oysa o zaman için nasıl büyük bir korkudur bunlar) çocuklaşmak istiyoruz. Hayallerimizi istiyoruz. Sınırlı gibi gözüken aslında sonsuz olan çocukluk hayallerimizi. Bir yemek masasının altına girip orada kurduğumuz hayalleri örneğin. Hayal etmemizi sağlayan şey sadece o masanın altına girmemizdir fakat nasıl sonsuzdur o hayaller. Sadece çocuklardan mı bahsediyor İpek ve Bakır? Hayır. Az bir yazıdan oluşup çok şey anlatan öyküler de
Okuması oldukça zorlayıcı, edebi olduğu kadar samimi olan çok enteresan bir eser. Çok ağır ilerledi benim elimde açıkçası. Fakat Tomris Uyar çizgisi çok açık üstelik ilk öykü kitabı olmasına rağmen. Öyküler bir miktar şiirsel de geldi bana. Türk edebiyat tarihinde bir Tomris Uyar olduğu için şanslı hissettirdi.
Tomris Uyar
Tomris Uyar
Tomris Uyar’ın ilk öykü kitabı olduğu gibi benim de tomris’in okuduğum ilk kitabıydı. Yer yer kitabın diline yetişmekte zorlandım ancak okuması da keyifliydi. Yaklaşık beş yıl boyunca yazdığı öykülerden oluşuyor. Açıkçası başı sonu belli olmaksızın -ne kadar önemliyse- bazı hayatlara misafir olmuş gibi hissediyorum. O hayat öyküleşmeden önce akıyordu ve öykü bir kısmına misafir oldu ve hayat akmaya devam etti. Bunun dışında ilk öykülerdeki karakterlerde hafif kompülsif davranışlar da sezinlemedim değil. :)
Reklam
Yazar Hakkında
Tomris UyarYazar · 31 kitap
Tomris Uyar, Türk öykü yazarı ve çevirmendi. İngiliz Kız Ortaokulunda, Arnavutköy Amerikan Kız Kolejinde eğitim gördü (1961). İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesine bağlı Gazetecilik Enstitüsünü bitirdi (1963). Papirüs dergisi kurucularından olan Uyar’ın deneme, eleştiri ve kitap tanıtma yazıları Yeni Dergi, Soyut, Varlık gibi dönemin belli başlı dergilerinde yayımlandı. On öykü derlemesinden Yürekte Bukağı ile 1979, Yaza Yolculuk ile 1986 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazandı. 60’ı aşkın çevirisi kitaplaşan Uyar’ın günlükleri, “Gündökümü” genel başlığı altında, yayımlandı. Yürekte Bukağı ve Yaza Yolculuk öykü kitapları ile Sait Faik Hikâye Armağanı’nı aldı. Tomris Uyar, şair Turgut Uyar ile evlidir ve Hayri Turgut Uyar isimli, İTÜde öğretim görevlisi bir oğulları vardır. 2003 yılında kanser nedeniyle vefat eden yazarın kabri Zincirlikuyu Mezarlığındadır.
