Therese Raquin
Emile ZolaYazar:
Emile Zola
Çevirmen:
Adnan Cemgil
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 60 dk.
Sayfa Sayısı:
247
Basım Tarihi:
30 Ekim 1999
İlk Yayın Tarihi:
1867
Yayınevi:
Engin Yayıncılık
Orijinal Adı:
Thérèse Raquin
ISBN:
9789753791434
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
26 diğer baskı · Tümünü Göster
Therese Raquin
1.383 okunmaVarlık Yayınları · Haziran 2010 · 167 s.
Therese Raquin
393 okunmaAyrıntı Yayınları · 30 Haziran 2018 · 272 s.
Therese Raquin
199 okunmaBordo Siyah Yayınları · Ocak 2003 · 301 s.
Therese Raquin
215 okunmaYordam Kitap · Kasım 2021 · 240 s.
Therese Raquin
146 okunmaDorlion Yayınevi · Mayıs 2020 · 232 s.
Therese Raquin
146 okunmaMorpa Kültür Yayınları · 31 Aralık 2002 · 275 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Therese doğduğunda ailesini kaybeder. Varlıklı bir teyzesi vardır ve onu teyzesine getirirler.Teyzesinin kendi yaşlarında bir oğlu vardır ama bu çocuk hep hastalıklıdır ve bu yüzden ilaç içer sıska bir görünümü vardır Therese ondan ne kadar nefret etsede teyzesinin hatrı için kuzeniyle evlenir fakat hiç mutlu olmaz. Kocası bazen eve arkadaşlarını getirir bunlardan biri de Laurent adında çapkın ve yakışıklı biridir. Bir süre sonra Therese ve Laurent sevişmeye başlarlar iki sevgili Theresenin teyzeninin mirasını almak için plan yaparlar ve bir sandal gezisinde Theresenin kocasını öldürürler daha sonra da evlenirler.Fakat öldürdükleri kişinin hayali peşlerini bırakmaz ikisi de psikolojik olarak bitmiştir suçu birbirlerine atmaya başlarlar ...
Emile Zola seni seviyorumEdebiyat
Merhaba öncelikle,incelememi bu kitabı okur okumaz paylaşmak isterdim fakat 1K’yı geç keşfettim.
Şimdi siz değerli okurlara kitaptan ufak spoiler !!!! Vererek düşüncelerimi belirtmek istiyorum.
Kitap herkesin bildiği gibi bir kadının zamanında kendinden yaşça büyük bir adamla evlenmesi ve daha sonrasında eşiyle ve kayınvalidesiyle birlikte yaşadıkları,işlettikleri bir evleri yani iş yerlerinde geçmekte.Gel zaman git zaman bu iş yerine ziyarete beyimizin eski yakın arkadaşı geliyor.Buraya kadar her şey çok normal bir kasaba yaşantısı ve yazar yüzeysel geçiyor ta ki insan nefsi dediğimiz,kimsenin konuşamadığı o duygu kendini gösterene kadar.Şehvet..
Beyimizin arkadaşı ve hanımımız içten içe bir şeyler hissetmeye,her ne kadar durumun yanlış olduğunun farkında olsalarda bu arzuya karşı koymaya direnmekteler.
Yabancının her geliş gidişinde hanımımız gözlerini kaçırmaya çalışır ama içsel çatışmasını birebir görürüz kitapta.
Yasak aşk duygusu,yanlışın tatlı gelmesi ve hazzın insanın kendisini kaybetmesine izin vermesi gibi.
Her iki günahkar karakterlerimiz artık içindeki arzuları bastıramamaya başlar ve birbirlerinin olurlar.Gizlice buluşur,gizlice koklaşırlar’
Mutluluk sanarlar,hayat yaşanılır sanarlar,aşkı şehvet sanarlar ve sandıkları her şey onları bitirir.
Daha güçlü ve huzurlu hissetmek için ortada bir engel olarak gördükleri hanımın eşini yani beyimizi öldürmeye karar verirler,istediklerine ulaşırlar da ölümü bir sır gibi susmuş dillerine gömerler.Gözleri görmez olan kayınvalide dışında.
Her şeyi çözen,bilen kayınvalidenin de ölümü onların elinden kaçınılmaz olur,çok bilen çabuk ölür değil mi?
Sonra ne mi olur?
Musmutlu bir hayat,tatlı anlar ve huzurlu geçen günler ne kadar uzaksa daha da uzaklaşır.
kitabın yarısı bu çekişmeli şehvetli anlarsa yarısı sadece içsel
İÇ HESAPLAŞMANIN ROMANIDüşünce
Puan vermedi·240 syf.·
2026 12. kitabı
“Gelecek umutsuz olunca
insana bugünkü hayatı da zehir olur. (s.220)
Natüralizmin manifestosu haline gelen eserlerin başlangıç noktalarından birisi olarak kabul edilen 
Therese Raquin (1867) Emile Zola (1840–1902)’nın 26 yaşındayken kaleme aldığı, edebiyat dünyasında onu tanıtan ilk büyük romanı sayılıyor. Anlatımındaki laboratuvar titizliğiyle karakterlerini ahlaki yargılarla yüceltmeden ya da aklamadan, onların içinde bulundukları durumda içgüdülerini, korkularını ve zayıflıklarını soğukkanlı bir gözle izliyor. İkinci baskısında önsözünde kitabın muhtevasına böyle değiniyor;
Therese Raquin' de ben birtakım kişileri değil, insan yaradılışındaki fizyolojik etkenleri incelemek istedim. Bütün kitap buna dayanır. Bunun için de, akıllarını hiçbir şekilde dinlemeyen, özgür iradeden yoksun, olduğu gibi sinirlerinin, kanlarının buyruğu altında yaşayan kişileri ele aldım. Therese'le Laurent insan biçiminde birer hayvandır, başka bir şey değil. Bu hayvanlarda ihtirasın nasıl sinsi sinsi çalıştığını, içgüdülerin onları nelere kadar sürükleyebileceğini, bir sinir bunalımı sonunda beyinlerinin nasıl allak bullak olacağını adım adım izlemeye çalıştım. (Zola’nın Savunması)
Karakterlerini birer birey olarak değil, insan hayvanlar olarak analiz ettiğini belirtiyor. Therese Raquin de bu doğrultuda, insanı olması gereken halini değil, olduğu haliyle yakalıyor. Kapalı bir mekanın nemli havasından gündelik rutinin eziciliğine kadar her ayrıntıyı, karakterlerin ruhunda yankılanan tutuma çeviriyor. Eserdeki karakterlerin gelişen olaylarını hızla tüketmekten çok okurken yavaş yavaş daralan bir çemberin içine alıyor. Arzunun, suçun ve pişmanlığın bedende ve zihinde nasıl bir sinir sarsıntısına dönüştüğünü adım adım kelimeleriyle örüyor.
Romanı Paris’in boğucu bir köşesinde küçük
Therese Raquin (1867) Emile Zola (1840–1902)’nın 26 yaşındayken kaleme aldığı, edebiyat dünyasında onu tanıtan ilk büyük romanı sayılıyor. Anlatımındaki laboratuvar titizliğiyle karakterlerini ahlaki yargılarla yüceltmeden ya da aklamadan, onların içinde bulundukları durumda içgüdülerini, korkularını ve zayıflıklarını soğukkanlı bir gözle izliyor. İkinci baskısında önsözünde kitabın muhtevasına böyle değiniyor;
Therese Raquin' de ben birtakım kişileri değil, insan yaradılışındaki fizyolojik etkenleri incelemek istedim. Bütün kitap buna dayanır. Bunun için de, akıllarını hiçbir şekilde dinlemeyen, özgür iradeden yoksun, olduğu gibi sinirlerinin, kanlarının buyruğu altında yaşayan kişileri ele aldım. Therese'le Laurent insan biçiminde birer hayvandır, başka bir şey değil. Bu hayvanlarda ihtirasın nasıl sinsi sinsi çalıştığını, içgüdülerin onları nelere kadar sürükleyebileceğini, bir sinir bunalımı sonunda beyinlerinin nasıl allak bullak olacağını adım adım izlemeye çalıştım. (Zola’nın Savunması)
Karakterlerini birer birey olarak değil, insan hayvanlar olarak analiz ettiğini belirtiyor. Therese Raquin de bu doğrultuda, insanı olması gereken halini değil, olduğu haliyle yakalıyor. Kapalı bir mekanın nemli havasından gündelik rutinin eziciliğine kadar her ayrıntıyı, karakterlerin ruhunda yankılanan tutuma çeviriyor. Eserdeki karakterlerin gelişen olaylarını hızla tüketmekten çok okurken yavaş yavaş daralan bir çemberin içine alıyor. Arzunun, suçun ve pişmanlığın bedende ve zihinde nasıl bir sinir sarsıntısına dönüştüğünü adım adım kelimeleriyle örüyor.
Romanı Paris’in boğucu bir köşesinde küçük
Therese Raquin; yetim bir kız çocuğu olarak halasının yanında yaşamaya başlayan Therese’nin öyküsünü anlatır. Therese sevilmesine, değer görmesine rağmen, sahipsizliğinin gölgesi altında büyür. İsteklerini, arzularını, gerçek karakterini perdelemek zorunda kalır.
Hayatta seçme şansı olmaz Therese’nin, fikri sorulmaz zaten kendisi de bütün kararlarda sessizliğe bürünür, önüne konulan neyse onu kabul eder.
Büyüdüğünde halasının oğlu Camille ile evlenir, halası ile birlikte kendi tuhafiye dükkanlarında çalışır, dükkanın üst katı üçünün birlikte yaşadıkları evdir. Hayat bu şekilde yaşanırken, bir gün kocasının arkadaşı Laurent bu dükkana gelir.
Laurent aynı zamanda resim de yapar ve Camille’nin tablosunu yapmak üzere evlerine gelmeye başlar, yavaş yavaş aile içine girer.
Bu ziyaretler sırasında Therese ve Laurent arasında yasak bir tutkunun tohumları atılmaya başlar. Bu yasak aşk onları aldıkları bir kararla birlikte günden güne felakete sürükler.
Emile Zola’nın 1867 yılında henüz 26 yaşında kaleme aldığı ve ona ün kazandıran kitabı Therese Raquin. Kitap natüralizmin en güzel örneklerinden biri. Yayınlandığı dönemde, toplumsal ahlaka aykırı olduğu gerekçesi ile oldukça eleştirilmiş.
Emile Zola bu eleştirilere cevaben:
“Ben Therese ile Laurent'da tutkuların gizli işleyişini, içgüdünün itişlerini, bir sinir krizi sonunda meydana çıkan zihin bozukluklarını adım adım kovalamaya çalıştım... Amacım her şeyden önce bilimseldi... Ayrı mizaçta iki insan arasında olabilecek garip bir birleşmeyi anlatmaya çabaladım. Roman dikkatle okununca görülecektir ki, her bölüm, meraklı bir fizyoloji olayının incelenişidir..." demiştir.
Kitabı okuyanlar bu açıklamanın çok da yerinde olduğunu görecektir.
Kitap oldukça sürükleyici, anlatımı çok canlı, tüm çıplaklığıyla yazılmış. Emile Zola
“Bir dramın okuru gırtlağından yakaladığını unutmayınız. Seyirci öfkelenir ama unutmaz. Ona kâbuslar gördürecek, hiç olmazsa hafızasında yer edecek aşırı kitaplar sunmak gerekir.”
Emile Zola
Dünyanın geri kalanı Zola’nın döneminde realizm akımı ile mücadele ederken Zola bir tık öteye giderek ‘Natüralizm’ kavramını edebiyata kazandırmıştır. Hükümete kafa tutan ve meydan okuyan tavrı ile 
Suçluyorum'daki beyanatlarından dolayı hapis cezası almışlığı da vardır. Tarzını ve dik kafalılığını 
D. H. Lawrence ile bağdaştırmak mümkün; farklı dönemler ve coğrafyalarda olsalar da, iki yazarın temsil ettikleri toplumları dehşete düşürmek konusunda yarattıkları etki neredeyse eşdeğer…
Therese Raquin romanı Zola’nın 1867’de 
Marsilya'nın Gizemleri ile birlikte eşzamanlı olarak yazıp yayımladığı ve edebiyat çevrelerinde epey şiddetli bir polemiğe yer açan bir eserdir. Zola’nın bu tepkiyi öngördüğünü, hatta adını duyurmak için bunu özellikle istediğini düşünmek yanlış olmaz. Bununla alakalı olarak, arkadaşı Valabrègue’e “Kendimi her şeyimle bu işe adadığıma inanıyorum. Hatta bazen acaba biraz fazla mı tutkulu davrandım, İmparatorluk savcısını kızdırır mıyım, diye düşünmüyor değilim. Doğrusu şu ki, hapishanede birkaç ay geçirmek beni korkutmuyor.” demiştir.
Nitekim, bu roman da tıpkı {1856’da yayımlanıp da hakkında soruşturma başlatılan} 
Madam Bovary gibi fazlaca müstehcen ve ahlaka mugayir bulunmuştu. Bununla birlikte, ahlaksızlığa teşvik suçundan 
Gustave Flaubert’in 1857’de görülen davasındaki beraatinin ardından Madam Bovary
Emile Zola
Dünyanın geri kalanı Zola’nın döneminde realizm akımı ile mücadele ederken Zola bir tık öteye giderek ‘Natüralizm’ kavramını edebiyata kazandırmıştır. Hükümete kafa tutan ve meydan okuyan tavrı ile Suçluyorum'daki beyanatlarından dolayı hapis cezası almışlığı da vardır. Tarzını ve dik kafalılığını D. H. Lawrence ile bağdaştırmak mümkün; farklı dönemler ve coğrafyalarda olsalar da, iki yazarın temsil ettikleri toplumları dehşete düşürmek konusunda yarattıkları etki neredeyse eşdeğer…
Therese Raquin romanı Zola’nın 1867’de Marsilya'nın Gizemleri ile birlikte eşzamanlı olarak yazıp yayımladığı ve edebiyat çevrelerinde epey şiddetli bir polemiğe yer açan bir eserdir. Zola’nın bu tepkiyi öngördüğünü, hatta adını duyurmak için bunu özellikle istediğini düşünmek yanlış olmaz. Bununla alakalı olarak, arkadaşı Valabrègue’e “Kendimi her şeyimle bu işe adadığıma inanıyorum. Hatta bazen acaba biraz fazla mı tutkulu davrandım, İmparatorluk savcısını kızdırır mıyım, diye düşünmüyor değilim. Doğrusu şu ki, hapishanede birkaç ay geçirmek beni korkutmuyor.” demiştir.
Nitekim, bu roman da tıpkı {1856’da yayımlanıp da hakkında soruşturma başlatılan} Madam Bovary gibi fazlaca müstehcen ve ahlaka mugayir bulunmuştu. Bununla birlikte, ahlaksızlığa teşvik suçundan Gustave Flaubert’in 1857’de görülen davasındaki beraatinin ardından Madam Bovary
Yok artık dedirten türden (+spoiler içerirEdebiyat
Kitap baştan aşağı korkularla dolu.
Kitapta adı geçen herkes öncelikle kaybetmekten korkuyor. Kimi aşkını, kimi oğlunu, kimi tembellik yaptığı tıka basa yiyip içtiği hayatı, kimi de hayatını..
Kitap hasta bir çocuk olan camille' nin çocukluğundan beri ilaçlarla ve hastalıkla mücadele etmiş olduğu hayatını anlatıyor. Çocuk en sonunda kendi kuzeni olan therese ile evlenir. Ve hayatına mal olacak bu hatayı yapar. Paris'e taşınır. Paris'te çocukluk arkadaşı olan laurent ile karşılaşır. Bir hata daha yapıp evine getirir. Böylece hikayemizin konusu olan iki katil gözü yaşlı Bir anne ve genç yaşta ölmüş bir adamın hikayesi başlar. Her gece görülen kabuslar her gece çekilen acılar ve psikolojik bunalımlar sonucu birbirini öldürmek üzere olan iki katil ve aynı zamanda evli çift.. keyifli okumalar...
THERESE RAQUIN-EMILE ZOLA,240 sayfa
Gerçek,Germinal ve Apartman’dan sonra okuduğum dördüncü Emile Zola kitabı Therese Raquın.Muhteşem bir iç hesaplaşma kitabı…
Yazar,bu kitapta insanların düşüncelerini,çıkara dayanan ilişkilerini muazzam bir şekilde yansıtmış.İnsanların tüm çirkinliklerini olduğu gibi ortaya dökmüş.Tabi o dönemde bunlar çok yadırganacak,yargılanacak,ahlaki yönden son derece kötü gözle bakılacak konular,günümüze bakıldığında o kadar masum kalıyor ki yazılanlar.İnsan düşünmeden edemiyor o dönem mi şimdi mi toplum daha ahlaklı,daha çıkarsız hesaplar içinde diye.
1867 yılında yayımlanan kitap o dönem edebiyat dünyasında büyük bir gürültü koparmış,yazarın gerçekçi tutumu yargılanmış,öfkeyle karşılanmıştır.Zola kitabın ikinci baskısına bir önsöz ekliyor ve çok güçlü bir savunma yaparak,açtığı çığırı anlatıyor.Bu önsözle yazar adeta toplumla iç hesaplaşma yapıyor.Okuduğum bu baskıda da altı sayfalık önsöz yer alıyor.
Therese Raquin, halası tarafından kuzeniyle evlendirilmiş ve mutsuz bir evlilik geçiren genç bir kadının hikâyesini anlatmaktadır. Therese Raquin; ailesini yitirmiş, halasının yanında büyüyen bir genç kadın. Halası ve halasının hasta oğlu Camille ile birlikte yaşıyor. Yaşamak denilebilirse buna tabi…Therese’in kocası Camille, hastalıklı,şımarık ve bencil bir adam.Therese ise küçük yaştan beri duygularını bastırmış ve kuzeninin hastalıklarını paylaşmak zorunda kalmıştır. Hatta halası çoğu zaman oğluna verdiği ilaçları yeğenine de içirmiştir.
Therese annesinin Afrikalı(Cezayir) genlerinden ve güçlü kişiliğinden aldığı kıvılcım ve tutkuyla halasından çok farklı bir kadındır.Bastırılmış duyguları kocasının çocukluk arkadaşı Laurent ile ortaya çıkar.
Therese fırsat doğduğunda Camille'nin yakın arkadaşı Laurent'le birlikte çalkantılı ve tutkulu
8/10
2019 63. kitabı
Therese Raquin, Emile Zola'nın henüz 26 yaşında yazdığı, yazıldığı dönemde oldukça ses getirmiş bir roman; o kadar ses getirmiş ki, 2. baskıya önsöz yazmış Zola. Bir de sonsöz var tabii, kitabın anlaşılmasını kolaylaştırıyor.
Az bilinen kitaplardan ve birçok klasik kitabın aksine, kolay okunan, akıcı ve içinde az karakter barındıran bir kitap.
İçinde aşk barındırmayan, kısmen fedakarlıkla gerçekleşen bir evlilikle başladığını varsayabileceğimiz hikaye, sonrasında yaşananlarla şaşırtıyor. Saşırmaktan kastım aslında olaylar değil; -çünkü neler yaşanacağını tahmin etmek zor değil- duyguların işlenişi. İnsan psikolojisi, suç ve suçlu psikolojisi, aşk uğruna girilen çıkmazlar, karakterlerin bunalımlarının anlatılışını çok beğendim.
Kitapta çıkarılacak ders: Başkalarının mutsuzluğu üzerine bir mutluluk inşa edemezsin!
İlk sayfadan içine çeken bir klasik kitap arıyorsanız okumanızı öneririm, ben çok severek okudum.
İtiraf!!!!Edebiyat
Bu kitap ile tanıştıktan sonra uzun zamandır adını duyduğum "Emine Zola'nın" Emine değil, "Emile Zola" yazarın, kadın değil erkek ve Türk değil Fransız yazar olduğunu büyük bir utanç içinde öğrenmiş olmam.
(Önemli olan yanlışını düzeltmek, bilmemek ayıp değil, öğrenmemek ayıptır. Ben de bu lafın ardına sığınıyorum.:ddd)
Kitabın bana öğretmiş olduğu gerçek bu oldu.:)))
Saygı ve sevgilerimle... :))
Therese RaquinEdebiyat & Roman
Herkese selam öncelikle Emile Zola hayranı olduğumu söylemeden edemeyeceğim her eserinde etkileniyorum o kadar güzel psikolojik tasvirleri, olay döngüsü muhteşem aşırı realist bir şekilde yazmış eserlerini her bir eserinin sonunda boşluğa düşüyorum ardından başka eserini okumalıyım diyorum.
Her neyse Therese'de Hayvanlaşan İnsan ile çok benzer noktalar var zaten okuyanlar anlar ikisi de arzuların esirinde insanoğlunun ahvalini, psikolojisini anlatmış ikisi de mükemmel eser ama Therese'de bir tık boğuldum çünkü psikolojik tasvirler çok fazlaydı olaydan çok olayın etkilerinden, karakterlere yansıyışından bahsetmiş onun dışından çok beğendim.
Konusu Therese, Laurent, Camille ve Bayan Raquin karakterleri arasında geçen cinayet ve ızdırap dolu sefil yaşam.
Sonunda pek üzülmedim ama üzüldüğüm şey şu oldu kedinin ölümü ve Bayan Raquin'in çaresizliğiydi felç kalıp her şeye şahit olup hiçbir şey yapamaması ve Therese ile Laurent'in buhranları görmesiydi.
Sonu olması gerektiği bitti ama Bayan Raquin açısından belirsiz bir sondu umarım onun için güzel bir bitiş olmuştur.
İnsanlar arzularına uydukları zaman sonuçları hiçbir zaman iyi olmamıştır Emile Zola bunu en iyi anlatan yazar her eserinde bunu göreceksiniz.
O yüzden mutlaka Emile Zola okuyun, okutturun değeri bilinmeyen yazar kendisi.
Bol kitaplı günler, dilerim iyi geceler.
Yazar Hakkında
Emile ZolaYazar · 56 kitap
Émile François Zola (2 Nisan 1840 – 29 Eylül 1902), Fransada natüralizm akımının öncüsü olan ünlü bir yazardır. Zolanın edebiyat dışındaki şöhreti ise, Dreyfus Davasında takındığı aydın tavrından kaynaklanmaktadır. 1897 yılında Fransız ordusunda Yahudi olması nedeniyle askeri yargının duyarsızlığına kurban giden yüzbaşı Dreyfus’u hükümetin bütün baskılarına rağmen savunan ve Fransa devlet başkanına hitaben “İtham Ediyorum” makalesini yayınlayan Zola, baskılardan dolayı Fransayı terkedip bir süre Londrada yaşamak zorunda kaldı. Çabaları sonucunda Dreyfus Davasının yeniden görülüp adaletin yerini bulması sonucu yurduna döndü. Émile Zola, 1902 sonbaharında,kaldığı otelin yatak odasında duman zehirlenmesinden öldü. “Nana”, “Germinal” ve “Meyhane” en tanınmış romanlarıdır.Tüm romanlarında,doğal ve gerçekçi bir tarzla,hayatın zorluklarından bahsedilir.Örneğin Nana adlı romanda yokluktan dolayı batağa sürüklenen bir genç kızın dramı,büyük bir gerçekçilik ve dramla anlatılır.
