Allahın belâsı göçmenler! Bu işe göz yumayım da üç gün sonra bu toprak benimdir deyin, değil mi? Aklınız, başınıza gelsin. Siz bu toprağı kendi toprağınız mı sandınız? Defolun buradan bakalım!
İnsanların, yerlerini yurtlarını bırakıp gitmeleri kadar kötü bir şey yok. Bizlerin hepimizin toprağı ve evi vardı. Tembel değildik. Traktörler bizi sürüp atıncaya kadar çiftlik sahipleriydik.
Ama yok hiç kimseler...
Sonuncusuyum bütün varlıkların
Son insan, son çiçek
Yedi kat yerin dibinden
Yedi kat üstüne kadar ne varsa
Yalnızlığım
Kimseler bilmeyecek.
Tanığıyım kendimin
Kendimin ekseniyim
Yıllar umurumda değil yıllar
Belleğimde kandan, zorbalıktan, gözyaşından başka ne var?
Ama sizin adınız ne
Benim dengemi bozmayınız
Aşkım da değişebilir gerçeklerim de
Pırılpırıl dalgalı bir denize karşı
Yangelmişim dizboyu sulara
Hepinize iyi niyetle gülümsüyorum
Hiçbirinizle döğüşemem
Siz ne derseniz deyiniz
Benim bir gizli bildiğim var
Sizin alınız al inandım
Sizin morunuz mor inandım