Bakışları benekleyen yalnız ölüm
Ölüm geçti canlı ehram ölüm geçti
O taklar geçip gitti insan üstüne kurulu
Ve bağbozumları bizden bozulan
Artık kendimize bile o kadar yakın değiliz
Gece yarıları saman yolu yok
Gün doğmuş doğmamış
Bütün elmalar çürüdü
Çocukluğumuzun dürbünleri içinden
Geçen siyah halkalı kutsal şehirlerden
Birini bulamadım gezdim bütün karaları
Aşk siyahın beyazdan ayrıldığı
Samanyolunda yürüyen bir karınca
En onulmaz vebayı kutlayan bir güvercin
İki katlı bir arabada
Bu bize yaklaşan bir deniz arabası
Sen ırakta samanyolu ırakta
Ve ay başka bir ay
Sarısı beyazına akmış
Bulaşmış bir yumurta
(1960, Mayıs
"Üzgün olduğunuzda kediler sizi, insanlardan daha iyi anlayabilir. Belki saçlarınızı okşayamaz, yanaklarınızdan öpemez fakat size yakın olmak, dokunmak onların en etkili iletişim biçimidir. Üzüntünüzün karnınızda toplandığını da bilirler mesela. Buradan kalbinize giden yolu tıkamak için üzüntüyü karnınızda tutmaya çalışırlar."
Fakat muhakkak olan şu ki insan dünyada faziletleri sevmiyor. Kimin yanında yüz karası yoksa, kimin yüzüne çekinmeden bakarsa kendini ona yakın buluyor.