Yazar:
James Joyce
Tahmini Okuma Süresi:
29 sa. 28 dk.
Sayfa Sayısı:
1040
Basım Tarihi:
2000
İlk Yayın Tarihi:
Şubat 1922
Yayınevi:
Penguin Books
Orijinal Adı:
Ulysses
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9780141182803
Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
Dil:
İngilizce
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
15 diğer baskı · Tümünü Göster
Ulysses
662 okunmaNorgunk Yayıncılık · Aralık 2015 · 750 s.
Ulysses
545 okunmaYapı Kredi Yayınları · Şubat 2025 · 848 s.
Ulysses
151 okunmaKafka Kitap · Ağustos 2019 · 656 s.
Ulysses
27 okunmaİthaki Yayınları · Haziran 2023 · 888 s.
Ulysses
16 okunmaYaba Yayınları · Ağustos 2003 · 85 s.
Ulysses
11 okunmaNorgunk Yayıncılık · Eylül 2024 · 750 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ulysses Hakkında Bir Çok ŞeyEdebiyat
Puan vermedi·653 syf.··
Beğendi
·2020 10. kitabı
·120 günde okudu
·Okunma: 12 Mayıs 2020 16:10
Demek Ulysses’i okumak istiyorsun sorusuna verilen cevap genelde kolay gelsin oluyor. Zor bir kitap Ulysses edebiyatla hafiften haşır neşir olan herkesin bildiği gibi. Eleştirmenler, okuyucular ya da bloglarında kitabı inceleyenler demiyor sadece bunu. Joyce’un kendisi profesörlerin yüzyıllarca ne demek istediğini tartışacaklarını iddia ediyor olanca ukalalığıyla. Evet, adam çalışmış, yazmış, birçok şey denemiş, bir çok farklı yola girmiş, insanları kızdırmış. Hipster’larla karşılaştıranlar bile var. Evet, akademisyenler hala tartışıyor tıpkı tahmin ettiği gibi. Ve evet, Ulysses, üzerinde binlerce kitap, makale, araştırma vb. yazılan bu kitap, modernizmin bir (belki de en önemli) klasiği olmuş ve birçok otorite tarafından yazılmış en önemli romanlar arasında tanımlanıyor.
Zor bir kitap ve 1996’da Nevzat Erkmen’in yaptığı çevirinin de okumayı kolaylaştırmadığı bir gerçek. Bu yüzden ilk önce kitaba başlamadan önce birkaç ipucu paylaşayım dedim. Daha önce yazdığım ve kitap hakkında bir ön bilgi içeren yazıya ( sacmaninbagladiklari.wordpress.com/2020/01/12/sacm... ) adresinden ulaşabilirsiniz.
İlk önce Ulysses’i neden okumak istediğimizi kendimize sorabiliriz belki. Gerçekten gerekli mi, ya da bir katkısı olacak mı bana Ulysses’i okumanın? Bu soruyu, kitap neden okumalı, ya da klasiklerin bana ne faydası var gibi sorularla karşılaştırabilir ve benzer cevaplar verebiliriz elbette. Ulysses’i okumak isteyen kalabalık da genelde kitabı aşılması gereken bir zirve olarak görür ve bitirdiği gün o tamamlamış/tamamlanmış olma hissini, o tatmini arar. Ne yazık ki o duyguya ulaşamayacaksınız Ulysses bitince. Çünkü yazarımız, o kötü adam James Joyce, kitabın içerisine bağımlılık yapıcı bir madde bırakmış, bitirdikten sonra bölümleri tekrar tekrar
Zekâ ve Yanılgı
İçine o kadar çok bilmece-bulmaca ve zekâ oyunu koydum ki, profesörler yüzyıllarca ne demek istediğimi tartışacaklar, insanın ölümsüzlüğü garantilemesinin tek yolu da budur .— James Joyce
Joyce: zekâsını bıçak gibi kullanan, dili eğip büken, okuru rahat bırakmayan soğuk ve keskin bir yazar.
Ulysses, Latincedir. 
Odysseia’nın Roma’daki adıdır. O yüzden bu kitabı okumakta fayda var o da 
İlyada'nın devamı okuyamayanlar hikâyenin bütünlüğü için fikir sahibi olunması önemli. Bu kitabı anlamak için destanları okumak şart değil. Bilmek derinlik katar, bilmemek kapıyı kapatmaz. Çünkü roman aslında modern bir Odysseia hikâyesi; eve dönmeye çalışan bir adam . Destansı yolculuğu gündelik hayata indiriyor savaş yok canavar yok ama: zihin var yalnızlık var aldatılma var kimlik arayışı var
“Ulysses” demek: yolculuk yapan adam Joyce’un kitabında: bu yolculuk dışarıda değil insanın kendi içinde.
Kitabın daha başında Stephen Dedalus’la yeniden karşılaşmak insanı doğrudan içine çekiyor. Bu yüzden bu metne klasik bir “inceleme” gibi yaklaşmak eksik kalır; aslında bu kitap için en doğru yaklaşım bir okuma rehberi hazırlamak olur. Çünkü Joyce’u anlamak, doğrudan bu kitapla başlamıyor. Stephen Dedalus’u tanımadan bu metne girmek, daha en başta bir çok şeyi eksik kalmasına neden olur.
Bu yüzden okuma sırası neredeyse kendini dayatıyor: önce 
Kahraman Stephen ardından 
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve İrlanda insanını anlamak için 
Dublinliler ancak ondan sonra bu kitap. Daha olaylar tam başlamadan bile bunu hissediyorsun. Joyce sana bir hikâye anlatmıyor; parçaları birbirine bağlayarak bir bütünlük kuruyor.
Herkes bu kitabı “anlaşılmaz” diye etiketliyor ama mesele anlaşılmaz olması değil. Mesele, ona nasıl yaklaşılacağını kimsenin doğru düzgün anlatmaması. Asıl ihtiyaç olan şey, bu kitabın ne anlattığını değil, nasıl
James Joyce
Joyce: zekâsını bıçak gibi kullanan, dili eğip büken, okuru rahat bırakmayan soğuk ve keskin bir yazar.
Ulysses, Latincedir. Odysseia’nın Roma’daki adıdır. O yüzden bu kitabı okumakta fayda var o da İlyada'nın devamı okuyamayanlar hikâyenin bütünlüğü için fikir sahibi olunması önemli. Bu kitabı anlamak için destanları okumak şart değil. Bilmek derinlik katar, bilmemek kapıyı kapatmaz. Çünkü roman aslında modern bir Odysseia hikâyesi; eve dönmeye çalışan bir adam . Destansı yolculuğu gündelik hayata indiriyor savaş yok canavar yok ama: zihin var yalnızlık var aldatılma var kimlik arayışı var
“Ulysses” demek: yolculuk yapan adam Joyce’un kitabında: bu yolculuk dışarıda değil insanın kendi içinde.
Kitabın daha başında Stephen Dedalus’la yeniden karşılaşmak insanı doğrudan içine çekiyor. Bu yüzden bu metne klasik bir “inceleme” gibi yaklaşmak eksik kalır; aslında bu kitap için en doğru yaklaşım bir okuma rehberi hazırlamak olur. Çünkü Joyce’u anlamak, doğrudan bu kitapla başlamıyor. Stephen Dedalus’u tanımadan bu metne girmek, daha en başta bir çok şeyi eksik kalmasına neden olur.
Bu yüzden okuma sırası neredeyse kendini dayatıyor: önce Kahraman Stephen ardından Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ve İrlanda insanını anlamak için Dublinliler ancak ondan sonra bu kitap. Daha olaylar tam başlamadan bile bunu hissediyorsun. Joyce sana bir hikâye anlatmıyor; parçaları birbirine bağlayarak bir bütünlük kuruyor.
Herkes bu kitabı “anlaşılmaz” diye etiketliyor ama mesele anlaşılmaz olması değil. Mesele, ona nasıl yaklaşılacağını kimsenin doğru düzgün anlatmaması. Asıl ihtiyaç olan şey, bu kitabın ne anlattığını değil, nasıl
Dünya edebiyatı için küçük, kendi edebiyat ve okuma serüvenim içinse kocaman bir adım olan Ulysses'i okumanın mutluluğu ile bu satırları yazıyorum. :))
Ulysses herkesin korkulu rüyası bir kitap. Sadece bizde değil dünyanın her yerinde okunması ve anlaşılması güç olan kitap damgasını okurdan ziyade "edebiyatın büyük abileri" tarafından yemiş, bu nedenle de ister istemez okur üzerinde bir önyargı ve korku oluşturulmuş kitaba karşı. Benim gibi kendi çapında okuyan, okumaya meraklı okurların daha kitabı okumadan korktuğu ve kitaptan uzak durmalarına neden olan söylemler ve insanlarda oluşturulan önyargı nedeniyle de basımının 100. yılında bile hâlâ insanların üzerine konuştuğu, anlamaya çalıştığı, adeta bir bilmece çözer gibi okuma yaptığı bir kitap olmaya devam ediyor. Oysa ki James Joyce bu kitabı herkes okusun diye yazdığını söylemiş zamanında.
Benim tabii ki, yıllardır üzerine bir çok edebiyatçının çalıştığı, pek çok dile çevrilen, onun için kitaplar hatta okuma rehberleri ve sözlükler hazırlanan Ulysses hakkında bir inceleme yapmak ve ahkam kesmek gibi bir niyetim yok burada, olamaz da. Ben sadece biraz Ulyses'ten biraz Joyce'dan biraz da okuyacaklar ya da okumaktan çekinenler için kendi izlediğim yoldan Ulysses'i okuma serüvenimden bahsetmek istiyorum.
Başta hemen söylemeliyim ki Ulysses'i okumak hatta James Joyce'u okumak asla aklımda olmayan bir şeydi. Okunması ve anlaşılması güç kitap söylemleri bende de bir önyargı oluşturmuştu. Taa ki 
Fuat Sevimay'ın 
Benden'iz James Joyce kitabını okuyana dek. Benden'iz James Joyce 'la benim de Ulysses ve Joyce maceram başlamış oldu.
Bu arada sırası gelmişken Fuat Sevimay Ulysses'i ve James Joyce'un bütün kitaplarını en son Türkçeye kazandıran çevirmen ama biz onu yazar kimliğiyle de tanıyoruz, çok güzel kitaplara da imzasını atan bir yazar
Fuat Sevimay'ın Benden'iz James Joyce kitabını okuyana dek. Benden'iz James Joyce 'la benim de Ulysses ve Joyce maceram başlamış oldu.
Bu arada sırası gelmişken Fuat Sevimay Ulysses'i ve James Joyce'un bütün kitaplarını en son Türkçeye kazandıran çevirmen ama biz onu yazar kimliğiyle de tanıyoruz, çok güzel kitaplara da imzasını atan bir yazarUly'pess'1000Kitap
NOT : Oğuz Atay'ın etkilendiği ve özellikle Tutunamayanlar'da kullandığı yazı tipleri vardır.
NOT : Hayatımızda onlarca insana şans verip, tahammül edebiliyorken bir kitaba neden bu ayrıcalıkları tanımayalım?
Ulysses... Aslında bu kitap hakkında oldukça fazla inceleme, makale, deneme vs tarzında yazılar mevcut. Çoğunluğu kitabın zor olduğundan bahsediyor. Kalın bir kitap olması da cabası. Birkaç püf nokta buldum ve dedim ki şu Ulysses'i bir de ben okuyayım ve belamı buldum :) ancak güzel bir bela... Tutunamayanları gördüm okurken, detaylıca baktıkça... Kitapta dikkat edilmesi gereken çok husus var :
¶ @Hzr_suz bana Ulysses konusunda güzel bir yardımda bulundu ve bu linki attı, okumadan önce dikkate alınması gereken bir link olduğunu düşünüyorum. sacmaninbagladiklari.com/category/incele...
¶ Yazarı tanımak için şu eserleri de okuyabilirsiniz :
Benden'iz James Joyce ( ciddi yararı var)
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ( otobiyografi tarzında ele alınmış bir roman)
Dublinliler ( ve tabi ki Dublin olmadan olmaz)
¶ Konuşma çizgisi olmayan bölümlerin Dedalus'un, Mr. Blomm'un veya başka karakterlerin iç sesleri olduğunu bilmek. Buna çok dikkat edilmeli. Yoksa çok karışıyor.
¶ Stephen Dedalus karakteri, konuşmalarda Kinch İsmiyle de anılmaktadır. Sonra okurken kim bu Kinch demeyin lütfen (:
¶. Kitapta bahsi geçen olayların sıradan bir gün olduğunu unutmayalım. Olayların akışı yavaş olduğu için başka bir tarihte olanları anlattığını düşünebilirsiniz ama okudukça aynı gün de olduğunuzu göreceksiniz.
¶ Ve çokça karakter var, bunların işi gücü yok havadan sudan konuşuyor mu böyle? diyebilirsiniz ama evet konuşuyorlar. :')
¶ Üçüncü, beşinci
Benden'iz James Joyce ( ciddi yararı var)
Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi ( otobiyografi tarzında ele alınmış bir roman)
Dublinliler ( ve tabi ki Dublin olmadan olmaz)
¶ Konuşma çizgisi olmayan bölümlerin Dedalus'un, Mr. Blomm'un veya başka karakterlerin iç sesleri olduğunu bilmek. Buna çok dikkat edilmeli. Yoksa çok karışıyor.
¶ Stephen Dedalus karakteri, konuşmalarda Kinch İsmiyle de anılmaktadır. Sonra okurken kim bu Kinch demeyin lütfen (:
¶. Kitapta bahsi geçen olayların sıradan bir gün olduğunu unutmayalım. Olayların akışı yavaş olduğu için başka bir tarihte olanları anlattığını düşünebilirsiniz ama okudukça aynı gün de olduğunuzu göreceksiniz.
¶ Ve çokça karakter var, bunların işi gücü yok havadan sudan konuşuyor mu böyle? diyebilirsiniz ama evet konuşuyorlar. :')
¶ Üçüncü, beşinci
Ulysses, Dublin’in gündelik yaşamı üzerinden şairane bir metamorfoz yaratmayı hedefleyen ve dilin, zamanın, bilinç akışının sınırlarını zorlayan bir ustalık örneği olarak okunur; Joyce, tek kahraman odaklı basit bir hikâyeden ziyade, başlı başına bir kültür anatomisi kurar: Leopold Bloom’un sıradan bir gününü merkeze alırken, Poseidon’un dalgalarını andıran mitolojik arketipleri dille, iç monologlarla ve çeşitli üsluplarla teloğraflaştılarak canlandırır; bu süreçte yazar, kahramanlarının iç dünyasını, toplumsal yapıyı ve dilin kendini kurduğu kuralları aynı anda deşer ve sarsar. Roman, Dublin’i bir sahne olarak kullanırken, sayfalarda bulunan her cümle, her betimleme ve her diyalog, edebiyatın geleneksel anlatı sınırlarını kırar; bilinç akışı tekniğiyle karakterlerin iç seslerini çoğaltır, günlük olayları epik ölçekte değerlendirir ve minutae denilen küçük ayrıntılar aracılığıyla büyük meseleleri (kimlik, cinsellik, din, milliyet) okuyucunun yüzüne vurur. Özellikle dilin oyunbazlığı ve çok katmanlılık bu eseri benzersiz kılar: homüruplar, kelime oyunu, parodi ve referanslar ile dolu metin, okurun zihnini sürekli harekete geçirir; her sayfa, farklı yazarların üslubuna selam veren, başka edebi eserleri, mitolojik figürleri ve toplumsal figürleri içeren bir mozaik gibi işler. Ulysses sadece bir günün İstanbul veya Dublin’de geçmesiyle kalmaz; o gün, modern insanın deneyimini, rutinlerin içinde saklanan dramatik gerilimi ve varoluşsal arayışı açığa çıkarmak için kullanılır. Joyce’un şehir, beden ve dil arasındaki simyayı kurarken verdiği zorlayıcı ama büyüleyici mücadele, romanı bir referanslar bütünü haline getirir: farklı tekniğin ustalıkla birleştiği bu yapı,yorumlama eylemi gerektirir ve her okuma, metnin yeni katmanlarını keşfetmeye olanak tanır.
Nihai olarak
Ulysses - James Joyce
Ulysses, listemde olan ancak hacimli kitaplara biraz mesafeli olmamdan dolayı sürekli ertelediğim bir eserdi. Kitabın ilk 300 sayfasını okuduktan sonra hala okumam gereken 550 sayfa kalınca biraz sıkılmaya başladım. Sonra kitap hakkında ufak bir araştırma yapınca Homeros'un Odysseia kitabına Dublin göndermesi olduğunu öğrenince kitaba ara verip Odysseia destanına geçtim. Geçer geçmez iyi ki geçmişim dedirttirdi, adeta ruhum canlandı :) Homeros'un 2400 sene önce yazmış olduğu Odysseia'sına 9.1/10 veriyorum.
Ulysses hakkında yapmış olduğum araştırma sonucunda eleştirmenler tarafından başyapıt olarak görenler de var, sıradan, gereksiz bir eser görenler de var. Benim şahsi düşüncem ise, 200 sayfaya sığdırılabilecek bir anlatıyı gereksiz yere 850 sayfaya uzattığı kanaati oldu. Ergonomi diye bir bilim var. Kitapların da anlattığı şey ile hacmi arasında bir orantı olması gerektiğini düşünüyorum. Bu olay sinemada da oluyor. Bazı filmler 2 saat olması gerekirken, gereksiz yere uzatılarak 3 saat, 4 saat, 5 saat hatta daha uzun süren filmler olabiliyor. Şahsen vereceği mesajı gereksiz uzatan eserlerin zaman kaybı olduğu düşüncesindeyim :)
James Joyce'un dil oyunları, göndermeleri ve anlatım biçimi çok ilginç geldi bana. Yazar, yaşadığı şehir olan Dublin’in 1 gününü tüm detaylarıyla bize resmediyor; kokusuyla, sesiyle, gündelik telaşıyla bize aktarıyor. Okuması sabır isteyen bir eser, vakti bol olan ve hacimli kitap alerjisi olmayan okuyuculara tavsiye ederim.
Kitaba 8.0/10 puan veriyorum.
Odysseia kitabına Dublin göndermesi olduğunu öğrenince kitaba ara verip Odysseia destanına geçtim. Geçer geçmez iyi ki geçmişim dedirttirdi, adeta ruhum canlandı :) Homeros'un 2400 sene önce yazmış olduğu Odysseia'sına 9.1/10 veriyorum.
Ulysses hakkında yapmış olduğum araştırma sonucunda eleştirmenler tarafından başyapıt olarak görenler de var, sıradan, gereksiz bir eser görenler de var. Benim şahsi düşüncem ise, 200 sayfaya sığdırılabilecek bir anlatıyı gereksiz yere 850 sayfaya uzattığı kanaati oldu. Ergonomi diye bir bilim var. Kitapların da anlattığı şey ile hacmi arasında bir orantı olması gerektiğini düşünüyorum. Bu olay sinemada da oluyor. Bazı filmler 2 saat olması gerekirken, gereksiz yere uzatılarak 3 saat, 4 saat, 5 saat hatta daha uzun süren filmler olabiliyor. Şahsen vereceği mesajı gereksiz uzatan eserlerin zaman kaybı olduğu düşüncesindeyim :)
James Joyce'un dil oyunları, göndermeleri ve anlatım biçimi çok ilginç geldi bana. Yazar, yaşadığı şehir olan Dublin’in 1 gününü tüm detaylarıyla bize resmediyor; kokusuyla, sesiyle, gündelik telaşıyla bize aktarıyor. Okuması sabır isteyen bir eser, vakti bol olan ve hacimli kitap alerjisi olmayan okuyuculara tavsiye ederim.
Kitaba 8.0/10 puan veriyorum.“Bir günün içinde sonsuz bir dünya”Düşünce
Puan vermedi·844 syf.·
2025 137. kitabı
Ulysses’teki bazı bölümleri okuyunca, Joyce’la sizin aklınızın bir olduğunu, adınızı bile duymadığı halde hakkınızdaki her şeyi bildiğini, zamanın ve mekânın dışında onun ve sizin yaşadığınız başka bir dünya olduğunu hissedersiniz.
George Orwell
Modern edebiyatın en özgün ve en zorlayıcı yazarlarından biri olan James Joyce , özellikle bilinç akışı tekniğiyle edebiyat tarihinde çığır açıyor. Joyce’u farklı kılan, düşünce dünyasını bu kadar derinlemesine işleyebilmesi, bireyin zihinsel dünyasındaki tüm karmaşayı, kopukluğu ve çok katmanlılığı aktarabilmesi. Bunu yaparken Joyce sözdizimini, dilin sınırlarını ve alışılmış edebi kalıpları da cesurca kırıyor.
Joyce’un yazın serüveninin zirvesi olan Ulysses, dil oyunlarının, parodilerin, pastişlerin ve çok katmanlı göndermelerin yoğunlaştığı bir yapıt olarak, gündeliğin en küçük ayrıntısından mitolojik ölçekte anlamlar üretiyor. Memleketi olan Dublin’in ayrıntılı resmini çizerken bireyin iç dünyasının evrensel sorunlarını da dile getiriyor. Joyce, dili bir deney alanı ve tema olarak kullanıyor. Bilinç akışı, iç monolog ve metinlerarası bağ aracılığıyla roman türüne ait sınırlarını her bölümde yeniden çiziyor. Ulysses, yirminci yüzyıl anlatısında anıt romanlardan biri olarak görülüyor..
Ulysses Homeros’un Odysseia destanındaki Odysseus’un Latince karşılığına bilinçli bir gönderme yapıyor ve on yıllık eve dönüş serüvenini, 16 Haziran 1904’te Dublin’de bir gün boyunca Leopold Bloom’un dolaşmasına uyarlıyor. Joyce, antik bir destanı modern kentin sıradan ayrıntılarına taşırken her bölümü Homeros’taki bir kısımların güncel karşılığına dönüştürüyor.
Roman tek bir günde geçiyor. 16 Haziran 1904’te Dublin’de geçen günü anlatırken baş kahraman Leopold Bloom eşliğinde
George Orwell
Modern edebiyatın en özgün ve en zorlayıcı yazarlarından biri olan James Joyce , özellikle bilinç akışı tekniğiyle edebiyat tarihinde çığır açıyor. Joyce’u farklı kılan, düşünce dünyasını bu kadar derinlemesine işleyebilmesi, bireyin zihinsel dünyasındaki tüm karmaşayı, kopukluğu ve çok katmanlılığı aktarabilmesi. Bunu yaparken Joyce sözdizimini, dilin sınırlarını ve alışılmış edebi kalıpları da cesurca kırıyor.
Joyce’un yazın serüveninin zirvesi olan Ulysses, dil oyunlarının, parodilerin, pastişlerin ve çok katmanlı göndermelerin yoğunlaştığı bir yapıt olarak, gündeliğin en küçük ayrıntısından mitolojik ölçekte anlamlar üretiyor. Memleketi olan Dublin’in ayrıntılı resmini çizerken bireyin iç dünyasının evrensel sorunlarını da dile getiriyor. Joyce, dili bir deney alanı ve tema olarak kullanıyor. Bilinç akışı, iç monolog ve metinlerarası bağ aracılığıyla roman türüne ait sınırlarını her bölümde yeniden çiziyor. Ulysses, yirminci yüzyıl anlatısında anıt romanlardan biri olarak görülüyor..
Ulysses Homeros’un Odysseia destanındaki Odysseus’un Latince karşılığına bilinçli bir gönderme yapıyor ve on yıllık eve dönüş serüvenini, 16 Haziran 1904’te Dublin’de bir gün boyunca Leopold Bloom’un dolaşmasına uyarlıyor. Joyce, antik bir destanı modern kentin sıradan ayrıntılarına taşırken her bölümü Homeros’taki bir kısımların güncel karşılığına dönüştürüyor.
Roman tek bir günde geçiyor. 16 Haziran 1904’te Dublin’de geçen günü anlatırken baş kahraman Leopold Bloom eşliğindeUlysses bir okurun canına okudu·656 syf.·
10/10
2022 9. kitabı
Bu platformun insanlar için değil de kitaplar için olan versiyonunu düşündüm de 1000okur kitaplar bizi paylaşıyor falan saçma bi düşünce evet ama hissettiklerimi anlatmaya en yakın ifade bu olabilir çünkü ben kitabı değil kitap beni okudu hatta canıma okudu beyin hücrelerim kılcal damarlarım tırnak uçlarım ve saç diplerim ağrıyor düşündükçe böyle bir kitabı yazmak nasıl mümkün olabilir diye okumasına okuyoruz okuma bilmek yeterli Ulysses okumak için hazırlık falan hikâye kim ne yaparsa yapsın anlamlı bir bütünlük içerisinde okuyamaz bu kitabı ne anlatıyor diye soranlara iki adamın pek de bir şey yapmadan memleketin sokaklarını arşınladıklarını söylediğimde yüzüme bir gözlerini hafif kısarak bakarken içlerinden vay gerizekalı bula bula bunu mu buldun okuyacak dediklerini duyar gibi olurdum insanların Shakespeare Dante Homeros sonra Portre Stephen Hero vs sanmıştım ki bunlar yeterli olacaktır yetmedi yetiremedim her cümlede cehaletim vuruldu yüzüme okur arkadaşım Bahrinin dediği gibi adam edebiyat dünyasına diss atmış alın buyrun demiş âlemde kral benim neden okunur bu kitap ben açıkçası isminin büyüsüne kapıldım araştırdım soruşturdum konuştum ettim biraz da sabırsızlıkla başladım kitaba iyi de yaptım Fuat Sevimayın çevirisiyle başladım hatta öncesinde yine fuatçığımın bendenizini okudum okudum okumasına da o kitabı da beğendim mi beğenmedim mi bilemedim Ulyssesten Richard Ellmannın yazdığı Joyce biyografisinden falan kopyala yapıştır çok bölüm vardı kitapta bu kısımlar biraz düşündürdü açıkçası ama sonra bu canavar kitaba referans olacak türkçe yazılmış kaç kitap var dedim ve affettim ve de takdir ettim fuatı kıyak olsun diye de bu maceraya onun çevirisiyle başladım yazım tekniği hakkında ne söyleyebilirim hiç bir şey çünkü benden önce bunu yapanlar olmuş oralara
"Ulysses" romandan öte, doğrudan doğruya insan zihnini sahneye çıkaran bir deney niteliğinde. James Joyce, alışıldık anlatı kalıplarını bilinçli biçimde parçalayarak okuru güvenli bir hikâye akışından mahrum bırakıyor, sanırım derdi bir olay anlatmak değildi; düşüncenin nasıl işlediğini olduğu gibi göstermek. Bu yüzden romanın merkezinde bir olay örgüsü değil, kesintili, dağınık, anlamsız gibi görünen, ama son derece sahici olan bilinç akışı yer alıyor. Stream of consciousness tekniği bir anlatım yöntemi olmanın ötesine geçip, metnin bizzat kendisine dönüşüyor. Okur karakterleri dışarıdan izlemekle kalmayıp, düşüncelerinin kıvrımlarında yönünü kaybediyor.
Romanın en çarpıcı yönü zihinsel karmaşayı son derece sıradan bir günün içine yerleştirmesidir. 16 Haziran 1904’te geçen hikâye gündelik hayatın küçük ayrıntılarından ibaretmiş gibi, ama bu sıradanlık, Joyce’un elinde epik bir derinliğe dönüşüyor. Odyssey ile kurulan örtük paralellik, modern insanın içsel yolculuğunu antik bir destanla büyütüyor, fakat bu büyütme gösterişli bir anlatıya dönüşmeden, bilinç akışının doğallığı içinde ilerliyor. Böylece roman, hem sıradan hem de devasa bir anlam alanı yaratıyor.
"Ulysses"in en sarsıcı yönlerinden biri de dilin sürekli değişen, sabit olmayan yapısıdır. Joyce, her bölümde dili yeniden kuruyor; bazen kaba ve kopuk, bazen de yoğun ve şiirsel bir anlatım benimsiyor. Bu değişkenlik, zihnin durağan olmadığını, sürekli dönüşen bir yapı olduğunu hatırlatıyor. Okur bu dönüşüme ayak uydurup, metni anlamaya çalışmaktan ziyade ritmine teslim olmak zorunda kalabilir.
Molly Bloom’un kesintisiz monoloğu, bir karakterin iç sesinden çok bastırılmış olanın açığa çıkmasıdır. Noktalama işaretlerinden arındırılmış bu bölüm, kadının tarih boyunca bölünmüş, kesintiye uğratılmış sesine karşı
Modern Bir Destanın Sonu: Ulysses’le Geçen 5 Ay
Sonunda bitti. James Joyce’un devasa labirenti Ulysses’in kapağını kapatırken üzerimden hem büyük bir yük kalktı hem de içimi tarif edilemez bir edebi tatmin duygusu kapladı.
İncelemeye başlamadan önce şuraya bir şerh düşmek istiyorum: Ben bu kitabı tam beş ayda sindire sindire, döne döne, her referansı deşe deşe okudum. Kimse kusura bakmasın ama Ulysses’i 10 günde okumak, dünyanın en zengin açık büfesinin önünden koşarak geçip sadece kokusunu almaktır. Joyce’un yıllarını verdiği o kelime oyunlarını, mitolojik göndermeleri, bilinç akışı tekniğinin dehasını 10 günde "anlayarak" bitirmek bana pek gerçekçi gelmiyor. Bu kitap bir hız yarışı değil, bir sabır sınavı :)
Elbette Ulysses’in derin, okurdan sabır isteyen ve fazladan bir okuma- araştırma uğraşı talep eden bir metin olduğu açık; ancak romanda yapılan göndermelerin karşılığını, hangi metnin temel ya da model alınarak ve ne maksatla kullanıldığını, nereyi işaret ettiğini araştırıp bulmak, bu uğurda kılavuzların, ansiklopedilerin ya da Shakespeare ve Homeros’un yapıtlarının satır aralarında gezinerek şifreler çözmek ne kadar saygı duyulası bir uğraş olsa da, olmazsa olmaz bir gereklilik değil okuma zevkini artırmak yönünde bir heves olarak algılanmalı sadece.
Benim beş aylık yolculuğuma gelirsek... Kelimenin tam anlamıyla bir zihinsel antrenmandı. Aslında basit sayılabilir bir öyküye sahip olan Ulysses, 1904 yılının Haziran ayının onaltısı, bir perşembe günü evinden çıkan Leopold Bloom’un Dublin sokaklarında geçirdiği bir günü yatay bir kurguyla ve bilinç akışı tekniğiyle aktarıyor bize. Romanın birden fazla anlatıcısı olsa da; Bloom dışında Tanrı anlatıcı, Stephen Dedalus, Gerty ve Molly bazı bölümlerde devreye girseler de; yine de sanki her şey Bloom’un zihninde yaşanır gibidir.
Joyce’un her bölümde farklı bir edebi
Yazar Hakkında
James JoyceYazar · 25 kitap
James Augustine Aloysius Joyce (1882 - 1941) İrlandalı yazar.
Katolik bir ailedendi. Dublin Üniversitesinde çağdaş dilleri öğrendi (1902). Özellikle karşılaştırmalı dil bilgisiyle ilgilenerek sağlam bir kültüre sahip oldu. Tıp öğrenimi için Paris'e gitti, bir yıl sonra Dublin'e döndü. Bir müddet ders verdi. 1904'te tekrar Avrupa'ya geçti. Bir süre Paris'te kaldıktan sonra İtalya'nın Trieste şehrine yerleşti (1906). Trieste'de İngilizce dersleri vererek geçimini sağladı. 1907'de şiirleri yayınlandı: Chamber Music (Oda müziği). 1914'da hikayelerini topladığı Dublinliler'i Londra'da çıkardı. Asıl ününü romanlarıyla sağladı. Şair Ezra Paund'un yardımıyla ilk romanı Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi, The Egoist dergisinde tefrika edildi, 1916'da da kitaplaştırıldı. Ulysses'i de tefrika edilmeye başladıktan sonra 1922'de tamamladı. Joyce'un bu eseri dizgi yanlışlarıyla doluydu. Aslına uygun yeni baskısı ancak 1984'te yapıldı.
Hemen bütün eserlerinde doğup büyüdüğü Dublin'i merkez alır. Sanatçının Bir Genç Adam Olarak Portresi'inde kendi hayatını konu edinen yazar, altmış kadar dilden aldığı unsurları birleştirerek yazdığı son romanı Finnegan Akşamları'nda (1939) aile fertlerinin bir gecede gördükleri rüyaları anlatır. Joyce, zor anlaşılan bir yazar olarak bilinir.
