İster insan olsun, ister tanrı, sevgiye tümüyle teslim olmak, kendi rahatımız ve karar verme yeteneğimiz de dahil her şeyden vazgeçmek demektir. Sözcüğün en derin anlamında sevmek demektir bu. İşin aslına bakarsan, bizler Tanrı’nın seçtiği biçimde kurtarılmak istemeyiz, attığımız her adımı denetim altında tutmak, her kararımızı bilinçli olarak vermek, neye bağımlılık duyacağımızı seçebilmek isteriz.
Sevgide böyle olmaz, sevgi gelir, yerleşir ve her şeyi yönetmeye başlar. Ancak çok güçlü kişilikler kapılıp gitmeye açıktırlar.
Reklam
Özgürlüğün özlemini çekecekleri yerde kendilerine bir çoban arayanlara acımak gerekir! Herkes üstün güçlerle karşılaşabilir, ama üstün güç sorumluluğu başkasına bırakanlara uzak düşer.
Hiç unutacak mıyım diye merak ediyorum artık. Belki insanın bazı biçimlendirici evrelerde yaşadığı bazı acılar onun benliğine işliyordur.
Reklam