Swann'ların Tarafı (Kayıp Zamanın İzinde - Birinci Kitap)Marcel Proust

·
Okunma
·
Beğeni
·
5.836
Gösterim
Adı:
Swann'ların Tarafı
Alt başlık:
Kayıp Zamanın İzinde - Birinci Kitap
Baskı tarihi:
2006
Sayfa sayısı:
430
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789753639101
Kitabın türü:
Orijinal adı:
A la recherce du temps perdu I - Du coté de chez Swann
Çeviri:
Roza Hakmen
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
"... tıpkı Japonların, suyla dolu porselen bir kaseye akıttıkları silikkağıt parçalarının, suya girer girmez şekillenerek, renklenerek belirginlik kazandığı, somut, şüpheye yer bırakmayan birer çiçek, ev, insan olduğu oyunlarındaki gibi, hem bizim bahçedeki, hem M. Swann'ın bahçesindeki bütün çiçekler, Vivonne nehrinin nilüferleri, köyün iyi yürekli sakinleri, onların küçük evleri, kilise, bütün Combray ve civarı şekillenip hacim kazandı, bahçeleriyle bütün kent çay fincanımdan dışarı fırladı,"

Combray'de günbatımı, alışkanlık, iyi geceler öpücüğü, Françoise, ıhlamura batırılan madlen, Léonie Hala, kilise, Adolphe Amca, pembeli kadın, bahçede kitapokuma, akdikenler, mehtapta gezinti, sonbahar yanlızlığı, arzunun doğuşu, Balbec, zambak kokan oda, Verdurin'ler ve müritleri, Swann'la Odette'in karşılaşması, Vinteuil'ün sonatı, Swann'ın aşkı, kasımpatları. kıskançlık, yalan, bekleyiş, müziğin dili, Champs-Elysées'de karlı günler, Gilberte, hayal kırıklığı, umut...

Ihlamura batırılan bir madlenle yeniden yakalanan, belleğin yaratıcı gücüyle yeniden canlandırılan bir geçmiş...
Kayıp Zamanın İzinde'nin birinci kitabı Swann'ların Tarafı.
Kitabı okumak ve anlamak oldukça zahmetli demekle başlamak istiyorum. Karşımızda tarihin en iyi ve aynı zamanda anlaşılması en zor kitaplarından biri var.
Anlatıcımızın gözlem gücü müthiş kuvvetli. Geçmişte gözlediklerini zihninde yoğurarak ortaya tasviri bol, uzun ama okuması oldukça keyifli cümleler çıkmış. İnsanların davranışlarını sadece dıştan gözlemekle kalmamış, kişinin o davranışı neden yaptığının da ruhsal analizini yapmış. Yapmacık tavırlar üzerine yapmış olduğu çözümlemeler insanda tanıdık duygular oluşturuyor.
Zihinde canlandırılan nesneler ve kişiler ile şimdiki zamanda bulunan nesneler ve kişiler arasındaki farklar didik didik edilmiş. Sezgilerin oluşturduğu gerçeklik nesnel gerçeklikten ne denli farklıdır?
Bazen bir koku veya bir tat aldığınızda, geçmişe gider ama daha önce yaşadığınız olayın ayrıntılarını tam hatırlayamadan, geçmişin yollarında iz sürersiniz. O koku veya tat zihninizi en bulanık hatıraların esiri eder. Eksik olan bir şey vardır. Bu eksiklik tamamlanamadığı için hatıralar netleşemez. Anlatıcımız içtiği bir kahve sonucu eksik kalan bu parçayı tamamlıyor ve geçmiş bütün detaylarıyla gün yüzüne çıkıyor.
Geçmişte yapılan yolculuk o denli kapsamlı ki yapılan tasvirler gerçek nesnenin zihninizde oluşturduğu duygulardan daha fazlasını duyumsamanızı sağlıyor. Bunun sebebi de sanırım, olayları sadece göründükleri şekilde anlatmak yerine devreye sezgileri de sokarak olayları olduklarından daha farklı bir boyutta değerlendirmek.
Geçmiş zaman anlatıcının zihninde yeniden şekil buluyor. Kitabı okurken kafanızda şu soru beliriyor: Acaba gerçekten bu olaylar yaşandı mı yoksa bazı detaylar anlatıcının - yaşanması istenen - zihninde mi var sadece?
Ruhsal betimlemeler de aynı şekilde müthiş kuvvetli; davranışın altında yatan ruh halini ve o davranışı yapmaya yönelten ana unsuru anlamamızı sağlıyor. Çoğu zaman yapılan tespitin şaşkınlığını yaşıyorsunuz.
Son olarak da konudan bahsetmek istiyorum. Anlatıcımızın geçmişte yaşadıkları esas konu. Bunun yanı sıra Swann adlı bir Fransız aristokratının Odette adlı bir kadına olan saplantılı aşkı yer alıyor. Son kısımda da anlatıcımızın yaşadığı küçük bir aşktan bahsedilmis. Konu aslında çok da etkileyici değil, etkileyici olan konunun anlatım şekli.
İnanın bu yazdıklarım tuttuğum notların bir kısmı sadece, elimden geldiğince de kısa tutmaya çalıştım.
Sabırlı ve klasik metinleri seven okuyucular için biçilmiş kaftan, seri olaylar peşinde koşan okuyucular içinse çin işkencesi olacak bir kitap. Kitap çok kapsamlı ve tartışılacak çok konu var ama önce kaldığım yerden devam etmek üzere ikinci kitaba başlamak istiyorum.
Yedi kitaplık Kayıp Zamanın İzinde'nin ilk kitabı Swann'ların Tarafı, oldukça zor bir eser. Çoğu eserin ağırlaşmasına ve zorlaşmasına yol açan "anlatımda yoğunluk" dediğimiz kavram bu kitapta genelgeçer olarak pek fazla yok. Anlatım yalın; yazarın ne dediği anlaşılıyor. Ne dediği anlaşılıyor ama nasıl anlaşılıyor? İşte burada Proust farkını ortaya koyuyor. İnsanın hayalleri karmakarışık bir yapıda olduğu için Proust da anlatımı uzun cümlelerle yapmış. Böyle bir türü ilk defa okuyacaklar için (ben gibi) başlarda oldukça zorlayan bir eser Swann'ların Tarafı. Sayfalar yavaş yavaş çevrildikçe (dikkat edin sayfalar aktıkça demiyorum) anlatıcının cümlelerine alışılmıyor değil elbette ama hayallerle ilgili tasvirler geldiğinde oldukça dikkatli okumak şart. Kitap üç bölüm içermesinin yanı sıra (kitaba o denli dalıyorsunuz ki üçüncü bir bölüm olduğunu ancak o bölüme gelince fark ediyorsunuz) basit olay dizilerini de içeriyor. İlk bölümde anlatıcımız çocukluğu ile ilgili anıları rastgele bir rastlantı dolayısıyla anlatmaya başlıyor. Bu da aslında hayatın değişmez ama bir o kadar da bilinmez bir kanunudur. Kimi zaman en alakasız şeylerden (üstünde düşünsek dahi alaka kuramayacağımız şeyler) bazı yolculuklara çıkarız hayatta. Bu yolculukları oldukça fazla yaşayan anlatıcı hayata dair de bir o kadar yerinde tespitlerde bulunuyor. Eşyaların görünen yüzlerini değil, onların bizde; bizim zihnimizde oluşturduğu anlamı gördüğümüzü, eşyaların da varlığının buna göre değerlendirilebileceğinden bahsediyor. Sokakta yürürken rastgele yanımızdan geçen biri bize bir şey anımsatmıyor ve bizim ona bir anlam yüklememizi gerektirmiyor ise o yanımızdan geçen kişi bizim için aslında yoktur. Çünkü zihnimizde yer etmez. Bu cümleyi okuduktan sonra bir düşünmenizi isterim: "Sokakta yürürken yanımızdan geçen, dikkat etmediğimiz biri"ni anımsamaya çalışın. Aklımızda bunu düşününce belirli bir tipleme oluşmaz, yüzü bulanık bir insan siması oluşur yalnızca. Bu, onların hayatımızda olmayışının bir kanıtıdır. Çünkü yalnızca bize bir anlamı düşündüren kişiler vardır anlatıcıya göre. Belki de, diyorum kendi kendime, kalabalıkların içinde yalnızlık çeken yazarlar da bu yüzden yalnızlık çekti, çevresindeki insanlar ona bir anlam ifade etmediği için. Tabii bu yolculuklar, gerçek dünya ile sınırlı kalmıyor; aksine bu yolculukların hayal aleminde daha canlı olduğunu anlatıcının deneyimlerinden anlıyoruz. Öyle ki, gerçekleşmemiş şeyleri gerçekleştikleri halinden daha iyi de görebilir insan. Kitapta da bahsedildiği gibi; tiyatroya hiç gitmemiş biri, tiyatroya yıllarca düzenli olarak giden birinden daha çok sevebilir ve anımsayabilir tiyatroyu. Tiyatroya hiç gitmemiş olmak, birinin tiyatroya sevgi duyamayacağı anlamına gelmez. Bu hayattaki genelgeçer doğrularla uyuşmasa bile kişi için öyle ise öyledir. Anlatıcının fikri bu yönde; hayattaki şeylerin farkına varmak için ille de onlarla fiziksel bir temasa (görmek, duymak...) gerek yoktur. "O kavramlardan aldığımız sezgi" bunun için yeterlidir. Bu yüzdendir ki sezgiciliğe göre bilim, yaşamın dinamik özüne ulaşamaz. Bu sezgicilik fikrine elbette yalnızca tiyatro sevgisinden rastlamıyoruz, daha birçok yerde de karşımıza çıkıyor. Anlatıcı "gerçek dünya" dediğimiz yere değişik anlamlar yüklememizin bizimle alakalı olduğunu da kendi deneyimlerinden ortaya koyuyor. Yine kitapta bahsedildiği gibi, örneğin bir ormandaki ağaçları, rengarenk çiçekleri sevdiğimiz insanı düşünürken daha bir güzel görürüz. Sanki ağaçlar ve çiçekler daha renkli gelir gözümüze. İşte bu da bazı nesneleri görmemizin yalnızca bakmakla ilgili olmadığının; aksine bakarkenki halimize ve duygularımıza bağlı olduğunun kanıtıdır. Bu şekilde düşündüğümüzde mekanların (ne denli kalabalık mekanlar olsa da) kişi için bireysel yanı da olabileceği açığa çıkıyor. Örneğin, tarihin herhangi bir bölgesinde insanlar Berlin Duvarı'nın olduğu yere bakıp hüzün duyup ağlarken, bir insanın oraya bakıp kahkahalarla gülmesi, o insanın oraya ve orada yaşananlara saygısızlık duyduğundan değil, o mekan hakkında bireysel; gülmesini getiren ve başka şeyleri çağrıştıran anıları ağır bastığı içindir. Anlam, yalnızca tek bir kişi içindir ve farklı olması yanlış olduğu anlamına gelmez. Bir nesnenin çıkardığımız anlamların en alakasız şeyler de olsa kişi için doğru olduğunu söylüyor Proust. İkinci bölümde anlatıcı, Swann adındaki bir aristokratın aşkını ve yaşadıklarını anlatıyor. Dolayısıyla aşk konusunda da kendi doğrularına ulaşıyor ve onları hikaye üzerinde giderken kendince değerlendiriyor. Aşk gibi yoğun kavramların bizi kimi zaman hayata aşırı fazla daldırdığından bu yüzden de kendimizin ne halde olduğunu unutuşumuzdan, kendimizi ister istemez hatırlatmaya çalışan zihnimizi "bilinçli bir unutma" ile baştan savdığımızdan ve yine ilk bölümde de bahsedildiği gibi hayatta kimi zaman farkına varamadığımız şeyleri hayallerimizde ve rüyalarımızda farkına vardığımızdan bahsediyor. Üçüncü bölüm ise diğerlerine nazaran oldukça kısa bir bölüm. Anlatıcı kendisinin yaşadığı bir aşktan söz ediyor. İlk ve ikinci bölümde bahsettiği kanılara paralel olarak; birine veya bir yere arzu duyduğumuzda arzumuz o denli büyüktür ki o kişiye veya o yere rastladığımızda hayallerimizdekinden daha kötü olduğunu şaşkınlıkla fark ederiz. Buna bakarak insanın kimi zaman hayallerinin gerçeklerden "daha doğru" olduğunu savunuyor Proust. Anlatımı yalın olmasına karşılık anlatımın dolambaçlı olması kitabı zorlaştıran bir diğer unsur. Tıpkı hayallerimiz gibi; belirli yalınlıklar ve basitliklerden çıkan bir karmaşa. Fakat entresan bir şekilde bu karmaşayı okurken zorlandığınızda daha fazla okumak, dolayısıyla daha fazla zorlanmak istiyorsunuz. Bu karmaşayı okuyacaklara şimdiden "iyi zorlanmalar" diliyorum. Ayrıca bu seriye başlamamı sağlayan https://1000kitap.com/hsaripolat/Duvar/ hocama da teşekkür ediyorum.
  • Kürk Mantolu Madonna
    8.9/10 (14.133 Oy)17.532 beğeni39.606 okunma2.136 alıntı165.884 gösterim
  • Dönüşüm
    8.2/10 (7.883 Oy)8.170 beğeni26.104 okunma632 alıntı127.096 gösterim
  • Satranç
    8.7/10 (8.501 Oy)8.444 beğeni22.929 okunma1.460 alıntı106.065 gösterim
  • Suç ve Ceza
    9.1/10 (6.078 Oy)7.347 beğeni19.881 okunma3.252 alıntı116.978 gösterim
  • Yabancı
    8.3/10 (3.997 Oy)3.513 beğeni11.751 okunma1.023 alıntı47.902 gösterim
  • 1984
    8.9/10 (5.543 Oy)5.827 beğeni15.286 okunma2.269 alıntı78.844 gösterim
  • Şeker Portakalı
    9.0/10 (6.990 Oy)8.387 beğeni23.300 okunma1.155 alıntı113.279 gösterim
  • Küçük Prens
    9.0/10 (10.026 Oy)12.509 beğeni31.835 okunma2.818 alıntı132.948 gösterim
  • Fareler ve İnsanlar
    8.6/10 (5.269 Oy)5.379 beğeni18.201 okunma690 alıntı92.575 gösterim
  • Hayvan Çiftliği
    8.9/10 (6.844 Oy)7.376 beğeni20.690 okunma691 alıntı80.016 gösterim
Dünya yazın tarihinde,  Proust’un “Kayıp Zamanın İzinde” adlı serisi, Robert Musil’in “Niteliksiz Adam” adlı romanı ve James Joyce’un “Ulysses” isimli kült yapıtı üç büyük yazar ve üç büyük eser olarak gösterilir. Marcel Proust ‘un yedi ciltten oluşan “Kayıp Zamanın İzinde” serisinin ilk kitabı olan “Swann’ların Tarafı”, bence büyük bir şiirin ilk dörlüğü gibiydi. İsmini henüz öğrenemediğimiz anlatıcının, annesinin verdiği madlen kekin bir parçasını çayına batırıp yediği zaman aldığı tadın, halasının yıllar önce her sabah yumuşasın diye ıhlamura batırıp kendisine verdiği madlen diye bilinen “bir tarak midyesinin oluklu çenetleri arasında biçimlendirilmiş gibi görünen o kısa, tombul kekler” in ağzında oluşturduğu tadı anımsattığını ve o tadın 7 ciltten oluşan muhteşem bir yapıta dönüştüğünü anladığınızda kitap daha bir okunası hal alıyor.
Proust'un otobiyografik de diyebileceğimiz nehir romanı. Zaman-mekan-algı ekseninde yazılmış. Odağını ise "içimizdeki geçmişi ortaya koymak." şeklinde belirtmiş. İğneden ipliğe detay içeriyor ve cümleye noktayı acaba hangi satırda, hangi sayfada koyacak diye iç geçirtiyor. Bıraktığı tat ise şiir kıvamında. Ondört yıllık emek ürünü, yedi ciltlik külliyat. Belirtmeden geçemeyeceğim çeviriye şapka çıkartılır. Teşekkürler Roza Hakmen.
İnanılmaz güzellikte ve özende yazılmış seriye zarifçe giriş yapmış Proust. Cümlelerin akışı, sanatsal eserlerin cümlelerde geçmesi beni mest etti. Yazarın dili ilk kitabı oluğundan galiba en çok bu kitapta zorluyor. Swann'ların Tarafı bilinçakışının en iyi örneklerinden biri.
Kayıp Zamanın İzinde serisinin ilk kitabıydı, gerçekten de öyle bir anlatım ki her karakterle varlığınızı hissedip onlarla duygunuzu dışa vuruyorsunuz, bazen de onların duygularının ağırlığı altında zamanda kaybolup görünmez olmak istiyor ve okuyucu kimliğiyle onların duygularını sadece içinizde hissedebiliyorsunuz. Sanki kelimeler değil de duygular dizilmiş satır satır, her karakterle de hayat bulmuş o ifadeler.

Karakter dağılımı o kadar idealdi ki hiçbiri birbirinin önüne geçemiyordu, hani bir oyun seyredersiniz bütün oyun boyunca gördüğünüz kişinin anlatımlarından çok biri sahneye çıkar ve tek cümle kurar, sizi en zayıf noktanızdan yakalar ve koca oyun boyunca sizi büyüsü altına alır, burada da önemsizmiş gibi kısa süreli sahneye çıkan karakterler de öyle cümleler kuruyor ki 'işte bu!' diyorsunuz.

Kitap hakkında olumsuz en çok söylenenler; uzun uzun cümleler ve sonu gelmez betimlemeler olduğu ifadesidir. Evet, bunu kimse inkar edemez, gerçekten de uzun bir paragrafın, virgüllerle birbirini takip eden uzun ifadelerle dolu olduğuna sık sık rastlıyorsunuz. Benim katılmadığım nokta ise bunların anlaşılmaz ve de çok sıkıcı olması. Tabi bu da zevk meselesi. Ben ayrıntılı betimlemelerin, anlatılanları tam anlamıyla gözümün önünde canlandırabilmeme fırsat tanıdığı için seviyorum. Şu da bir gerçek ki, basit bir bulutun, havanın, ıhlamur çayının ve bunun gibi bir sürü her an hayatımızda var olan olay ve durumların başka bir kavramla bağdaştırılarak size aktarılması, o duyguyu sizde uyandırması göz ardı edilecek bir yetenek değil.

Birebir aynısı değil de aklımda kalan kadarıyla kitabın bir yerinde şöyle bir cümle vardı; 'annemin masada anlattığı olay ıssız bir çölü andırırken birden ondan bahsetmeye başlamasıyla mevzu o ıssız çölde esrarengiz bir çiçeğin açmasına dönüştü.' Bana göre, duygudan, derinlikten uzak bir çok kitap arasında Proust da betimlemeleriyle ruhumuzda açan bir çiçek. :)

Kitapta altı çizilesi çok yer vardı ama benim için şurada dursun dediğim satırlar;

'Hayatı önemsemediklerini mi ? Peki hayatı önemsemeyeceksek, neyi önemseyeceğiz? Hayat yüce Tanrı'nın asla iki kere bağışlamadığı tek nimettir.'
Öncelikle bu seri için 2'ye ayrım çok fazla var. Klasik metin sevip,uzun cümleler ve betimlemeler okumayı seviyorsanız bu kitap size hitap edecektir. Seri olaylar beklemeyin. Böyle beklentide olanlara hitap etmediği için sevilmediğini düşünüyorum.
Çünkü ciddi anlamda virgüller serisi şeklinde tasvirler okunuyor.
Ben çok sevdim.
Kitapta anlatıcı kişinin gözlem yeteneği çok kuvvetli. İnsanların davranışlarını gözlemleyip ruhsal tepkimelerini de analiz etmiş. Kitap;
"Bazen bir koku veya bir tat aldığınızda, geçmişe gider ama daha önce yaşadığınız olayın ayrıntılarını tam hatırlayamadan, geçmişin yollarında iz sürersiniz. O koku veya tat zihninizi en bulanık hatıraların esiri eder. Eksik olan bir şey vardır. Bu eksiklik tamamlanamadığı için hatıralar netleşemez. " cümlesiyle içine alıp anlatıcının içtiği kahve den aldığı tat ile geçmişe yolculuk başlıyor.
Bazen hangisi anılarında yaşandı hangisi zihninde canlandırdığı olaylardı demeden geçemedim.

Proust'un kalemini çok sevdim. Bir şehri ,bir havayı bir insan daha güzel betimleyemezdi. Şiir gibiydi.2.kitabını okumak için sabırsızlanıyorum.
https://youtu.be/BFmelafwlB4
Swannların Tarafı ile ilgili yaptığım kitap yorumu, youtube kanalımda yukarıdaki linktedir. İzlemek için tıklayınız. Teşekkürler
Muhteşem betimlemelerle ve güçlü cümlelerle dolu muhteşem bir kitap. Paris'teyken bir bölümünü okumak Proust'un deneyimlerini içimde yaşadığımı hissettirdi. Bazı cümleler o kadar fazla zevk veriyor ki tekrar tekrar okumaya kalbiniz dayanmıyor...
Marcel Proust Muhteşem betimlemeler, ilgi çekici tespitlerle, gerçekten ilgilisinde enfes tatlar bırakan bir yazar. Üslubu herkesin zevkine hitap etmeyecek, ama edenin de tutkuyla ve tek bir cümleyi kaçırmamak için pür dikkat okuduğu, eserlerini tekrar okuma isteği uyandıran da bir yazar Marcel Proust. Ancak bu kitapları tek başına yazarla değerlendirmek eksik olur bence.Çünkü çeviri de en az yazarın üslubu kadar önemli yabancı dilden çevrilen kitaplarda. Çevirisinden dolayı okumayı yarım bıraktığım kitaplar olduğu düşünülürse; böylesi, bezen takip etmesi bile aşırı dikkat gerektiren, bir eseri hiçbir eğretilik barındırmadan (ve kendi anlattığına göre hiçbir ekleme, yoruma yer vermeden, yazarının anlattığının dışına çıkmadan) Türkçe yazılmış bir esermiş gibi çeviren Roza Hakmen'e de ayrıca çok saygı duyuyorum ve teşekkür ediyorum. Ellerine sağlık Türkçe'ye bu eserleri, böylesi bir güzellikte kazandırdığı için. "Herkes okumalı" değil, ama bu üslubu seven herkes okumalı bence.
En uzun süre elimde duran kitap oldu ve maalesef buna çok üzüldüm. Hastalık araya girdi iş yoğunluğu derken bir şeyler oldu. Okunması en zor kitaplardan biri mi değil aslında yazar ne demek istediğini çok güzel anlatmış. Anlıyorsunuz ama öyle her yerde her zaman okunabilecek bir kitap değil. Böyle kafanızın çok ama çok sakin olması lazım kafanızı boşaltmadan kitabı elinize alıp okumaya başlamayın bir yerden sonra siz kitaptan koparsınız. Yazar kısa ve öz olayları öyle bir şekilde abartmış ki sayfalar sayfalar sürmüş. İlk kitabın sonu beni azıcık şaşırtmadı desem yalan olur. Böyle bir ilişki böyle bir sonuç beklemiyordum. Bu kadar yavaş okuduğuma pişman mıyım değilim daha sindire sindire okudum. Bazı şeyler olmasa daha hızlı okurdum ki daha hızlı okunabilecek bir eser. Hemen bugün diğer kitaba başlamayı düşünüyorum umarım o bu kadar uzun süre elimde kalmaz.
Kıymetli bir hocamın tavsiyesi üzerine okuduğum ve benim gibi sıradanlığın sürükleyiciliğini sevenler için gerçek bir hazine diyebileceğim bir kitap. Proust karakterler için mikroifade diyebileceğimiz anlık belirtileri bile ustaca betimlemiş,üstelik bazen tek bir cümleyi bir sayfa boyunca anlattığı bu betimlemeleri okuyucuyu bunaltmıyor aksine karakterleri hayalinde daha gerçekçi olarak kurgulamasına yardımcı oluyor
İnsan bir şeyi kafasında canlandırabilince öyle sakinleşiyor ki! Asıl korkunç olan, hayal edilemeyen şeyler.
Evimde gereksiz eşyaların hepsi var şüphesiz. Sadece gerekli olan şey eksik: buradaki gibi kocaman bir gökyüzü parçası. Hayatınızın üstünde hep bir gökyüzü parçası bulundurmaya çalışın yavrucuğum.
... sadece nicelik açısından bakıldığında bile, hayatımızın her günü eşit değildir. Benimki gibi biraz sinirli mizaçlar , günleri katetmek için otomobillerdeki vitesler gibi farklı hızlarla donatılmışlardır. Tırmanması müthiş uzun süren, yokuşlu, zahmetli günler vardır, şarkı söyleyerek süratle aşağıya kaydığımız inişli günler vardır.
Akşam odamda uyuyamadan, tek başıma geçireceğim sıkıntılı saatleri düşünmek istemiyordum; ertesi sabah unutmuş olacağıma göre, bu saatlerin hiçbir önemi olmadığına kendimi ikna etmeye, bir köprü gibi, beni önümdeki korkunç uçurumun ötesine geçirebilecek, geleceğe ilişkin düşüncelere tutunmaya çalışıyordum.
Marcel Proust
Sayfa 32 - Yapı Kredi Yayınları
"...tıpkı Japonların ,suyla dolu porselen bir kaseye akittiklari silikkagit parçalarının ,suya girer girmez şekillenerek ,renklenerek belirginlik kazandığı ,somut ,şüpheye yer bırakmayan birer çiçek ,ev ,insan olduğu oyunlarındaki gibi ,hem bizim bahçedeki ,hem M.Swann'in bahçesindeki bütün çiçekler ,Vivonne nehrinin nilüferleri , köyün iyi yürekli sakinleri,onların küçük evleri, kilise, bütün Combray ve civarı sekillenip hacim kazandı ,bahçeleriyle bütün kent çay fincanimdan dışarı fırladı,"
Çehresinde mutluluğun ve huzurun önsezisiyle yol alan bir kürekçiyi kim bilir kaç kere görmüş, kendi keyfimce yaşayabileceğim zaman, onu taklit etmeyi istemişimdir!

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Swann'ların Tarafı
Alt başlık:
Kayıp Zamanın İzinde - Birinci Kitap
Baskı tarihi:
2006
Sayfa sayısı:
430
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789753639101
Kitabın türü:
Orijinal adı:
A la recherce du temps perdu I - Du coté de chez Swann
Çeviri:
Roza Hakmen
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
Yapı Kredi Yayınları
"... tıpkı Japonların, suyla dolu porselen bir kaseye akıttıkları silikkağıt parçalarının, suya girer girmez şekillenerek, renklenerek belirginlik kazandığı, somut, şüpheye yer bırakmayan birer çiçek, ev, insan olduğu oyunlarındaki gibi, hem bizim bahçedeki, hem M. Swann'ın bahçesindeki bütün çiçekler, Vivonne nehrinin nilüferleri, köyün iyi yürekli sakinleri, onların küçük evleri, kilise, bütün Combray ve civarı şekillenip hacim kazandı, bahçeleriyle bütün kent çay fincanımdan dışarı fırladı,"

Combray'de günbatımı, alışkanlık, iyi geceler öpücüğü, Françoise, ıhlamura batırılan madlen, Léonie Hala, kilise, Adolphe Amca, pembeli kadın, bahçede kitapokuma, akdikenler, mehtapta gezinti, sonbahar yanlızlığı, arzunun doğuşu, Balbec, zambak kokan oda, Verdurin'ler ve müritleri, Swann'la Odette'in karşılaşması, Vinteuil'ün sonatı, Swann'ın aşkı, kasımpatları. kıskançlık, yalan, bekleyiş, müziğin dili, Champs-Elysées'de karlı günler, Gilberte, hayal kırıklığı, umut...

Ihlamura batırılan bir madlenle yeniden yakalanan, belleğin yaratıcı gücüyle yeniden canlandırılan bir geçmiş...

Kitabı okuyanlar 208 okur

  • Akoglan
  • Gülser özen
  • Selin Akgün
  • Aynur Güneş
  • Burcu Demirbaş
  • Akıl  Defteri
  • Ozan Erol
  • Yeklan
  • Yasemin
  • GAMZE UYAR

Yaş gruplarına göre okuyanlar

0-13 Yaş
%2.1
14-17 Yaş
%1
18-24 Yaş
%18.6
25-34 Yaş
%45.4
35-44 Yaş
%24.7
45-54 Yaş
%3.1
55-64 Yaş
%3.1
65+ Yaş
%2.1

Cinsiyetlerine göre okuyanlar

Kadın
%60.1
Erkek
%39.9

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%53.2 (41)
9
%20.8 (16)
8
%19.5 (15)
7
%3.9 (3)
6
%2.6 (2)
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0

Kitabın sıralamaları