Aklı başında bir adam, hatırında tutar ki gözlerin iki sebepten kaynaklanan, iki ayrı rahatsızlığı vardır; karanlıktan aydınlığa geçmek ve aydınlıktan karanlığa geçmek. Aklı başında olan adam, aynı şeyin ruhun başına da geleceğine inanır ve zihni karışmış, bir şey ayırt edemeyen bir ruh gördüğünde ona düşüncesizce gülmez. Tersine, "acaba bu ruhun görüşünü, daha aydınlık bir hayattan geldiği için alışık olmadığı bir karanlık mı bulanıklaştırdı; yoksa daha karanlık bir bilgisizlikten daha aydınlık bir dünyaya, daha parlak bir ışığa geçmek mi gözünü kamaştırdı?" diye düşünür...
Platon (Eflatun)Devlet
Güzel bir kitaplık oluşmaya başladı. Yarım/eksik bırakmadan, önceden okumuş olduklarımı tekrar okuyarak süreç devam edecek.
Her kimlik gibi ilgi alanı ve düşünce biçimi kişiden kişiye farklılık gösterir. Ben de kitap tercihlerimde seçici olduğumu söyleyebilirim; ilk belirleyici etken fayda sağlaması veya ilgi duyduğum konular olması. Bazıları ise sadece bir yolculuk gibi hissettiriyor. Jack LondonJohn Steinbeck eserleri gibi.
Sonsuzluğun Sonu ise çok başka bir tat. Asimov dünyasına giriş yaptığım eser oldu. Bilim kurgu dünyasının babalarından biridir kendisi bilen bilir.
İçlerinden okumak istedikleriniz varsa önerdiğim sıra ve içerik bilgisini aşağıda veriyorum.
Devlet, yönetim, toplum, strateji, tarih ve milli değer temalı eserleri önerdiğim okuma sırası:
DevletSavaş SanatıVatan Yahut SilistreMillî Mücadele TarihiTürkiye’nin GeleceğiAlgı Operasyonu ve Psikolojik Savaş
Çay ve kahve eşliğinde tek seferde okunabilecekler:
Aykırılık Yoksa Nitelikli Hayat da YokturTürk MitolojisiAngut
Muazzam bir şiir kitabı Hüseyin Nihâl Atsız dan Yolların Sonu
değinmeden geçemem. Atsız'ın eleştirel ve politik yapısını beğeniyorum. Sevenlerine, sevmeyenlerine de önerilir.
Dost derken neyi kastettiğini sorabilir miyim? Değerli gibi görünen kişiyi mi, yoksa öyle görünmediği halde gerçekten değerli olanı mı kastediyorsun?
DevletPlaton (Eflatun)
1984 – George Orwell : Her halde en ünlüsü. Büyük Birader’in gözlerinin her an üstünüzde olduğu bir dünya... Geçmiş sürekli yeniden yazılır ve "düşünmek" suçtur.
Cesur Yeni Dünya – Aldous Huxley : Acı çekmek teknolojiyle yok edilmiş. Mutluluk hapla içiliyor. "Cennet" görünümlü hapishanenin hikayesi...
Fahrenheit 451 – Ray Bradbury : İtfaiyeciler yangın söndürmek yerine kitapları yakıyor. İnsanların hafızası kül olsun diye...
Damızlık Kızın Öyküsü – Margaret Atwood : Kadınların isimlerinin silinmiş "iki bacaklı rahimlere" dönüştürülmüş. Sessizliğin en korkunç çığlık olduğunu hatırlatan roman...
Biz – Yevgeni İvanoviç Zamyatin : Herkes bir "sayı" Özel hayat ise "ilkellik". İnsanlar camdan evlerde matematiksel düzende yaşarlar.
Ütopya – Thomas More : Adında ütopya geçen ilk kitap mı acep? Altının değersiz bir taş muamelesi gördüğü bu adada kusursuz eşitliği bulmuş bir halk. Sosyalizmin ilk manifestosu belki de...
Devlet – Platon (Eflatun) : İlk ütopya kitabı olabilir mi? Adaletin ancak "Filozof Krallar"ın mutlak yönetimiyle sağlanabilir diyen, demokrasinin kusurlarını sorgulayan kitap....
Mülksüzler – Ursula K. Le Guin : Mülkiyet kavramının olmadığı, mutlu bir anarşinin dünyası. Şu soruyu sorduruyuor: Duvarlar insanları içeride mi, dışarıda mı tutuyor?
Güneş Ülkesi Güneş Ülkesi – Tommaso Campanella "Ben" olmuş "biz" Herşey ortak, bencillik hastalık
AstanBilal Ünal Tam anlamda ilk Türk disytopyası olabilir mi? Yoksa ütopya mı? Belki de yazarın tabiriyle allotopyadır. https://1000kitap.com/gonderi/282245812